سیاست روز 28 تير 1398 ساعت 22:35 http://siasatrooz.ir/vdcb09b89rhbg9p.uiur.html -------------------------------------------------- عنوان : راز توهین آمریکا به پاسپورت دیپلماتیک ظریف چیست؟ -------------------------------------------------- متن : محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه- ۲۵ تیر- با اشاره به مصاحبه با شبکه ان بی سی در حساب کاربری خود در توئیتر نوشت: ما روز ۱۵ ژوئیه در اقامتگاه سفیر (ایران) در سازمان ملل نشستیم و به گفت وگو پرداختیم، یکی از سه ساختمانی که اجازه دارم حین انجام امور رسمی در ارتباط با سازمان ملل در آمریکا به آنها قدم بگذارم. بر اساس گزارش های منتشر شده، ظریف و هیات ایران تنها می توانند میان مقر سازمان ملل، دفتر نمایندگی ایران در این سازمان و اقامتگاه سفیر ایران در سازمان ملل (محدوده ای ۸۰۰ متری) رفت و آمد داشته باشند. این در حالی است که تا پیش از این، دیپلمات های ایران تا شعاع ۲۵ مایلی (۴۰ کیلومتری) سازمان ملل متحد، اجازه رفت و آمد داشتند. طبق توافق ۱۹۴۷ مقر سازمان ملل، آمریکا ملزم است به دیپلمات های خارجی، اجازه دسترسی به سازمان ملل را بدهد اما واشنگتن می گوید می تواند به دلایل امنیتی، تروریسم و سیاست خارجی، از صدور ویزا امتناع ورزد. قطعاً هیچ ایرانی وطن دوست و باغیرتی از این خبر خوشحال نشده است. حال سؤال این است که علت اصلی این رفتار توهین آمیز چیست؟! رفتار سیستم حاکمه آمریکا شباهت بسیار زیادی به رفتار گرگ دارد. خصلت گرگ این است که هرگاه بدون واهمه به او حمله کنی، عقب می نشیند و هرگاه از او بگریزی در پی تو می دود. نظام سلطه (به سرکردگی آمریکا) در مواجهه با دیگر کشورها همواره از پروژه تست و تحقیر استفاده می کند. بدین صورت که ابتدا یک رفتار گستاخانه انجام می دهد و واکنش طرف مقابل را می سنجد؛ اگر واکنش قاطعانه و بازدارنده باشد، نظام سلطه عقب نشینی می کند و اگر واکنش منفعلانه و از موضع ضعف باشد، در گام های بعدی بر شدت تحقیر و گستاخی افزوده می شود. در دولت آقای روحانی، برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی، وزرای خارجه ایران و آمریکا با یکدیگر دیدار کردند. روحانی در اظهارنظری تأمل برانگیز، اوباما را فردی مؤدب! و باهوش! نامید. پیاده روی ظریف و کری (وزرای خارجه ایران و آمریکا) و گفت و گوی تلفنی ۱۵ دقیقه ای روحانی و اوباما و گفت و گوی کوتاه ظریف و اوباما در حاشیه نشست سازمان ملل، همگی اقدات خاص دولت روحانی در رابطه با آمریکا در دولت اوباما بود. رسانه های اصلاح طلب موارد مذکور را با آب و تاب بازتاب داده و آنها را دیدارها و گفت و گوهای تاریخی نامیدند. اما دولت باراک اوبامای دموکراتِ مؤدب! و باهوش! در ادامه، رفتار خصمانه با ایران را شدت بخشید. دولت آمریکا در اقدامی که پس از انقلاب اسلامی بی سابقه بود، به نماینده دولت روحانی در سازمان ملل (حمید ابوطالبی) ویزا نداد و با اتهام زنی مدعی شد که وی تروریست! است. اما متاسفانه دولت روحانی در برابر این رفتار توهین آمیز، منفعلانه برخورد کرد. در خرداد ۹۷، دولت هلند به جای عذرخواهی و پاسخگویی درباره پناه دادن به دو تروریست ارشد منافقین و گروهک های جدایی طلب (احمد نیسی و علی معتمد) که در آن کشور کشته شدند، دو نفر از دیپلمات های ایرانی را به دلایل واهی اخراج کرد. علی معتمد همان محمدرضا صمدی کلاهی عامل انفجار دفترحزب جمهوری اسلامی و شهادت آیت الله بهشتی و ۷۲ تن از مسئولان نظام در دهه ۶۰ بود. در تابستان ۹۷ نیز فرانسه- میزبان و حامی و پناهگاه گروهک تروریستی منافقین- در اقدامی غیرقانونی و به دلایل واهی یک دیپلمات ایرانی را اخراج کرد. همچنین در پاییز ۹۷ آلبانی که مدت هاست به پایگاه منافقین و تروریست ها مبدل شده، در اقدامی گستاخانه دو دیپلمات ایرانی را به دلایل واهی از این کشور اخراج کرد. نکته قابل تأمل اینجاست که یکی از دیپلماتهای اخراج شده ایرانی، غلامحسین محمدنیا از اعضای تیم مذاکره کننده هسته ای بود! اما وزارت امور خارجه به ریاست ظریف که پیش از این چندین بار شعار هیچوقت یک ایرانی را تهدید نکن را مطرح کرده بود، به هیچ عنوان به این رفتارهای گستاخانه پاسخ قاطع نداد. این در حالی است که اصل عمل متقابل یکی از اصول بدیهی در روابط دیپلماتیک است. اگر کشوری در واکنش به کشوری دیگر بلافاصله به اقدام متقابل دست بزند، از سوی سایر دول مورد سرزنش قرار نمی گیرد زیرا این عمل به عنوان کمترین واکنش محسوب می شود. در تیرماه ۹۷ اسدالله اسدی دیپلمات سفارت ایران در وین علیرغم مصونیت دیپلماتیک در اقدامی غیرقانونی توسط پلیس آلمان و در جریان حضورش در این کشور بازداشت شد. در مهرماه ۹۷ رسانه ها از استرداد دیپلمات یاد شده به بلژیک خبر دادند. ظریف -۱۱ تیر ۹۷- در اقدامی تأمل برانگیز در واکنش به نقض قوانین دیپلماتیک از سوی آلمان به یک پیام توئیتری اکتفا کرد و نوشت: چه همزمانی جالبی. همزمان با شروع سفر رئیس جمهور به اروپا یک عملیات ایرانی، افشا و عوامل آن دستگیر می شوند. ایران هرگونه خشونت و ترور را در هر مکانی محکوم می کند و با همه مقامات ذی ربط برای کشف آنچه تنها یک عملیات پلید برای دادن نشانی غلط است، آماده همکاری است. متاسفانه اکتفا به یک درخواست منفعلانه برای رهایی این دیپلمات ایرانی و مماشات با طرف های اروپایی (برای حفظ برجام) از یک طرف و عدم گوشزد نمودن تبعات این گونه اقدامات از طرف دیگر، مقامات غربی را برای نقض قوانین دیپلماتیک و اعلان درخواست های طلبکارانه جسورتر کرد تا جایی که یک مقام اتریشی چندی پیش خواستار لغو مصونیت دیپلمات ایرانی شد! در حال حاضر علیرغم سپری شدن بیش از یکسال از بازداشت غیرقانونی این دیپلمات ایرانی، وزارت خارجه هیچ اقدام قابل توجهی برای آزادی وی انجام نداده است. همچنین وزارت خارجه در این مدت، از انجام اصل عمل متقابل- به عنوان ابتدایی ترین واکنش دیپلماتیک- نیز امتناع کرده است. در زمستان ۹۶، در جریان کنفرانس امنیتی مونیخ، دولت آلمان در توهینی آشکار و در اقدامی بی شرمانه از سوخت رسانی به هواپیمای حامل ظریف امتناع کرد. یکی از رسانه های آلمانی در آن مقطع با اشاره به این اتفاق نوشته بود: این نخستین بار نیست که وزیر امور خارجه ایران در کنفرانس امنیتی مونیخ شرکت می کند؛ اما حتی در دوره تحریم های سخت بین المللی علیه ایران هم هواپیمای حامل وزیر امور خارجه و همراهانش هیچ گاه دچار "مشکل سوخت رسانی" به دلیل تحریم ها نشد. حجت الله عبدالملکی اقتصاددان در واکنش به این توهین آشکار آلمانی ها در یکی از صفحات اجتماعی نوشته بود: سه چهار سال قبل از برجام یک بار در اروپا به پرواز ماهان ما بنزین ندادن، دو ساعت آسمونمون رو رو پرواز مرکل بستیم، تموم شد، تا زمان برجام.... متاسفانه دولت آقای روحانی و وزارت خارجه به ریاست ظریف هیچ واکنشی به این گستاخی نشان نداد. با کنار هم قرار دادن موارد مذکور، راز توهین به پاسپورت دیپلماتیک ظریف آشکار می شود. روحانی- خرداد ۹۲- گفته بود: قول می دهم که اعتبار احترام را به پاسپورت ایرانی برگردانم. وی همچنین در همان مقطع در اظهارنظری دیگر گفته بود: ارزش پاسپورت ایرانی، علامت نوع رابطه ما با دنیاست. متاسفانه هم عزت پاسپورت ایرانی و هم شأن پاسپورت دیپلماتیک در دولت روحانی بارها و بارها لگدمال شد.