سیاست روز 5 شهريور 1399 ساعت 22:55 http://siasatrooz.ir/vdccopqso2bqsx8.ala2.html -------------------------------------------------- عنوان : قیام بی مرز -------------------------------------------------- متن : محرم امسال را تجربه ای دیگر باید، اما ماهیت ذاتی این ماه خدا، برای شیعیانش هیچ فرقی نکرده است. شاید یک ویروس ریز میکروسکوپی، دنیا را به هم ریخته و زندگی عادی را مختل کرده باشد، اما زندگی با عاشورا و کربلا در همین شرایط جریان دارد. محرم و عاشورا، امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) شاخصه های ایران اسلامی است، که اگر آنها نبودند هویت و عزت برای ایران و ایرانی باقی نمی ماند. قیام اباعبدالله الحسین، سرمشق و سرلوحه شیعیانی است که راه او را برگزیدند و پیمودند. جنگ و صلح را در این قیام وارد کردن، به قاموس قیام خدشه وارد کردن است، جنگ علیه فرزند رسول خدا آغاز شد و شاید بر اساس تفکر برخی، پذیرش بیعت با یزید، از این حادثه، اهل بیت سید و سالار شهیدان را در امان می داشت. درست است که امام حسین (ع) برای جنگ راهی کوفه نشد، اما جنگی به او تحمیل شد که صلح در آن، نتیجه ای درناکتر اط شکست رقم می زد و هیچ تأثیری و اثری در تاریخ اسلام و تشیع نداشت. ماندگاری قیام عاشورا در تاریخ که حتی مردمان دیار دیگر دنیا را تحت تأثیر گذشته است، به خاطر مقاومت، آزادی خواهی، آزاده بودن از بند هر چه به دنیا گره خورده است، اصلاح دین که به دست فاسدترین خلیفه ناحق افتاده بود، درس به آیندگان بشریت و مسلمانان، خاصه شیعیان که به ولایت وفادار باشند و بسیاری نکات ریز دیگر باز می گردد. همه آن روزهایی که امام حسین (ع) از مکه راهی کربلا شد به دعوت مردم کوفه، تا قیام روز عاشورا، درس است، درسی که هر زمان و هر مکان برای هر فرد و هر جماعتی که قرابتی با اسلام، ائمه اطهار(ع) خاصه ابا عبدالله الحسین(ع) و آزادگان جهان ارتباط دارد، می تواند و باید از توجه ویژه برخوردار باشد. آنجا که مردم کوفه از خواص و عوام دعوت می کنند فرزند رسول خدا را، تا به دادشان برسد از ظلم و ستم یزید و ابن زیاد، تا آن که خلف وعده می کنند و از ترس یزید پا پس می کشند و پشت امام را خالی می کنند، اتفاقاتی است که عبرت آمیز و عبرت آموز است. اکنون پس از گذشت ۴۱ سال از پیروزی انقلاب اسلامی، هر لحظه باید به حقانیت این انقلاب با توجه به حوادث و اتفاقات، توطئه ها و دسیسه هایی که علیه آن صورت گرفته و ادامه دارد، یقین کنیم چرا که قیام مردم ایران، از سرچشمه قیام اباعبدالله الحسین(ع) سیراب گشته و می شود. در این میان هستند افراد و اشخاصی که به مانند کوفیان عمل کنند و چند رنگ شوند یا مصلحت اندیش و عافیت طلب، تا خود را از از مهلکه نجات دهند و دنیا را برگزینند. اگر نبود آن دنیا طلبی و دنیا پرستی برخی عوام و خواص سال ۶۱ هجری قمری، که نباید فرزند علی بن ابیطالب در صحرای کربلا، تشنه لب، در میان محاصره سپاه اشقیا به همراه اهل بیت خود به شهادت می رسید. عزتی که اکنون ایران اسلامی در جهان دارد، به واسطه تبعیت از سید و سالار شهیدان اباعبدالله الحسین است. آیا این عزت را می توان با چرب و شیرین دنیا عوض کرد؟ زندگی با عزت گوارتر است یا با ذلت؟! امام حسین علیه السلام حتی هنگامی که در شرایط دشوار قرار دارد و می بیند که یارانش و اهل بیت چگونه در عطش آب باقی مانده اند و دشمن وحشیانه حمله می کند و رحم در او نیست، باز هم سخنانی را در آن شرایط ناباورانه و غیر قابل توصیف بیان می کند تا آیندگان و شیعیانش هوشیار باشند و بدانند که جایگاه دنیا و آخرت چگونه و کجا است. امام فرموده اند؛ جایگاه من جایگاه کسی که از مرگ بهراسد، نیست. چقدر مرگ در راه رسیدن به عزّت و احیای حق سبک و راحت است. مرگ در راه عزت، جز زندگی جاوید نیست و زندگی با ذلت جز مرگی فاقد حیات نیست.آیا مرا از مرگ می ترسانید؟ تیرهایتان به خطا رفته است و گمانتان تباه است! من کسی نیستم که از مرگ بهراسم. منش من بزرگ تر از این است و همّت من عالی تر است از آن که از ترس مرگ، به زیر بار ستم روم. و آیا بر بیش از کشتن من توانایی دارید؟ آفرین و درود به مرگ در راه خدا، اما شما قادر به نابودی عظمت من و از بین بردن عزت و شرافتم نیستید! پس در این صورت باکی از کشته شدن ندارم. شور و شعور حسینی می طلبد تا اکنون در این شرایط حاکم بر دنیا و ایران اسلامی، به عمق حادثه عاشورا بیشتر توجه و تفکر شود. قیام امام حسین (ع) هم عزادار می خواهد و هم پیرو، پیرو واقعی که راه او را ادامه دهد و بیراهه نرود. مرحوم دکتر علی شریعتی سخنی زیبا درباره امام حسین دارد که گفته؛ امام حسین(ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود، افسوس به جای افکارش زخم هایش را نشان مان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند. شاید او مخالف برگزاری عزای حسینی بوده است شاید هم به واسطه شرایط دوران حاکم ستم شاهی چنین سخنی را بر زبان رانده است، اما برای درک افکار اباعبدالله که همان به کار بردن شعور در این راه است، شور نیز نیاز است، شعور با شور قلیان می کند و به اوج می رسد. مرحوم علامه محمد اقی جعفری چه زیبا درباره امام حسین و عاشورا سخن گفته است و شاید بتوان بهترین پاسخ را به آنهایی دانست که عزا را نمی خواهند و نمی پسندند و تنها به یک وجه از ماجرای عاشورا و کربلا می نگرند، ایشان گفته؛ حرکت کشتی نجات نیازی به دریا ندارد. این کشتی بر روی قطره اشکی مقدس که برای حسین ریخته می شود، می گذرد. اشکی که از اعماق دل برمی آید و جان را می شوراند و آن گاه، رهسپار پیشگاه اقدس خداوندی می شود. قیام امام حسین (ع) مرز نمی شناسد، قیامی بی مرز است که به ظهور فرزندش اباصالح مهدی موعود(عج) متصل خواهد شد.