سیاست روز 29 تير 1398 ساعت 22:35 http://siasatrooz.ir/vdch6wnzx23nvwd.tft2.html -------------------------------------------------- عنوان : تنگه هرمز برای انگلیس قرمز شد توقیف نفتکش متخلف انگلیسی در «تنگه هرمز» از سوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، یک علامت مهم از سیاست جمهوری اسلامی مبنی بر... -------------------------------------------------- متن : توقیف نفتکش متخلف انگلیسی در تنگه هرمز از سوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، یک علامت مهم از سیاست جمهوری اسلامی مبنی بر قطعی بودن سیاست دفاع ایران از منافع ملی و امنیت فعالیت تجاری خود به حساب می آید. مدت هاست غربی ها با محوریت آمریکا و انگلیس، سیاست صفر کردن تجارت خارجی ایران را دنبال می کنند و از این طریق ضربات زیادی هم به اقتصاد ایران وارد کرده اند. توقیف نفتکش حامل نفت ایران در جبل الطارق توسط انگلیسی ها و طولانی شدن دوره توقف، بیانگر آن بود که انگلیسی های خبیث یک گام به جلوتر برداشته و نه تنها مدعی فروش نفت ایران، بلکه مدعی حضور نفتکش های ایران در آب های بین المللی هم شده اند! در دیدگاه های کارشناسی، این اقدام خوش رقصی ترزا می برای دونالد ترامپ و پاس ویژه انگلیس به آمریکا برای خارج شدن از سرشکستگی ناشی از ماجرای ابرپهپاد جاسوسی این کشور به حساب آمد که در تاریخ ۳۰ خرداد گذشته از سوی نیروی هوافضای سپاه و در نیمه شب ساقط شده بود. اقدام انگلیس علیه نفتکش ایرانی نشان داد که تفاوتی میان جمع بندی مقامات انگلیسی و آمریکایی وجود دارد. جمع بندی آمریکا عبور از موضوع و جمع بندی انگلیس تلافی محدود بود، اما در عین حال اقدام انگلیس یک تست هم به حساب می آمد و در صورت عدم پاسخ ایران نه تنها تکرار و به رویه تبدیل می گردید، بلکه به سطوح بالاتر اقدام هم منجر می شد. مقامات انگلیسی در تحلیل معتقد بودند سیاست ایران مبتنی بر محدود نگه داشتن دامنه تنش با غرب است و لذا درست است که ایران دو سه اقدام جسورانه انجام داده اما در نهایت ادامه این رویه را بیشتر به ضرر خویش ارزیابی می کند. انگلیسی ها در عین حال بر خلاف آمریکایی ها که قدرت خویش را وابسته به حفظ هیمنه نظامی می بینند، قرار گرفتن در تهدید متقابل ایران را برای لندن کم هزینه ارزیابی می کنند ولی کاملاً معلوم بود که اقدام ضدایرانی انگلیس در تنگه جبل الطارق به نمایندگی از جمع صورت گرفته است. انگلیسی ها در عین حال طبق طبع روباه صفتانه خود، همزمان با توقیف غیرقانونی نفتکش حامل نفت ایران، ادبیاتی اتخاذ کردند که ایران را در شرایط انتظار و نه اقدام تلافی جویانه قرار دهد، لذا شروع کردند به صحبت از اینکه ما خواهان تنش با ایران نیستیم و موضع ما مربوط به مقصد کشتی و نه مبدأ آن است و اینکه با مقامات ایران در تماس هستیم و در حال پیدا کردن راهی برای این مسئله هستیم و حتی رئیس انگلیسی دولت دست نشانده جبل الطارق مدعی شد که با مقامات ایرانی توافقات خوبی داشته است و این در حالی بود که در همان روز که این مقام انگلیسی از توافق صحبت می کرد، توقیف نفتکش ایران یک ماه دیگر تمدید شد. کاملاً واضح بود که ایران باید کاری می کرد. از آنجا که بر خلاف انگلیس، سیاست ایران ماجراجویی نیست، مدتی صبر کرد تا انگلیسی های خبیث به ماجرا خاتمه داده و نیازی به اقدام ایران نباشد. اما به میزانی که زمان تأخیر ایران در واکنش، نسبتاً زیاد شد، احتمال تکرار حادثه علیه ایران نیز فزونی گرفت؛ تا جایی که آمریکایی ها هم با انتشار یک خبر دروغ، شرایط را مزه مزه کردند. یک مقام نظامی پنتاگون در اطلاعیه مبهمی که دقایقی پس از آن، در بیان رسمی رئیس جمهور شرور آمریکا تکرار گردید، مدعی شد یک ناو متوسط آمریکایی، یک پهپاد متعلق به سپاه پاسداران را هدف گرفته و ساقط کرده است. برای ما کاملاً واضح شد که این روند باید متوقف شود. در این میان امداد غیبی که در زمان های حساس به کمک رزمندگان می آید، نفتکش انگلیسی استینا ایمپرو را وادار کرد که برخلاف رویه توافقی که برای جلوگیری از تصادم ناوها، کشتی ها و نفتکش ها صورت گرفته، برای خروج از دهانه هرمز از ضلع جنوبی استفاده کند. نفتکش متخلف حتماً باید توقیف می شد و این ربطی به بین المللی یا داخلی بودن نقطه ای که کشتی انگلیس در آن توقیف شد، نداشت. بالاخره قرار عمومی که ده ها سال بود رعایت می شد، این بود که از بالای تنگه برای خروج و از پایین آن برای ورود استفاده شود. توقیف نفتکش انگلیسی در زمان بسیار مناسبی انجام شد. ایران زمان کافی و حتی اضافی به انگلیس داده تا به قوانین دریانوردی تن دهد و نفتکش ایرانی را ــ که قوانین حقوق دریاها توقیف آن را غیرقانونی می داند ــ آزاد کند و به ماجراجویی خطرناک خود خاتمه دهد. حالا با گذشت زمان، ایران نفتکش متخلف انگلیس را که حقوق دریاها بر ضرورت توقیف آن تأکید دارد توقیف و به سمت ساحل خود هدایت کرده است، در این میان واکنش آمریکایی ها، انگلیسی ها و شرکای آنان قابل توجه است؛ سکوت، حزم، توجیه و در نهایت واگذاشتن تحلیل دقیق و آنچه باید بشود به زمانی دیگر! نویسنده: سعدالله زارعی