سیاست روز 31 تير 1398 ساعت 22:55 http://siasatrooz.ir/vdciuuaz3t1azu2.cbct.html -------------------------------------------------- عنوان : ائتلافی در کار نیست آنچه در تحولات اخیر غیر آسیا قابل توجه است، ادعای مقامات آمریکایی مبنی بر تشکیل ائتلافی برای برقراری ثبات در خلیج فارس و تنگه هرمز... -------------------------------------------------- متن : آنچه در تحولات اخیر غیر آسیا قابل توجه است، ادعای مقامات آمریکایی مبنی بر تشکیل ائتلافی برای برقراری ثبات در خلیج فارس و تنگه هرمز برای عبور آزاد و ایمن کشتی ها است. این ادعا زمانی مطرح شد که چند رخداد مهم در منطقه مشاهده می شود سرنگون شدن پهپاد جاسوسی آمریکا توسط پدافند جمهوری اسلامی ایران، انفجارهای مشکوک و نفتکش در دریای عمان و در نهایت اقدام ایران در توقیف نفتکش متخلف انگلیسی، از جمله این موارد است. حال این سوال مطرح می شود که چرا آمریکایی ها از اجرای طرح ایجاد ائتلاف عبور و مرور ایمن کشتی ها در خلیج فارس و تنگه هرمز سخن گفته اند و چه اهدافی را در ورای آن پیگیری می کنند؟ پیش از هر چیز بیان این نکته ضروری است که محور ادعایی آمریکایی ها مقابله با جمهوری اسلامی ایران است. آنها بر این ادعایند که باید با عملکرد جمهوری اسلامی در منطقه مقابله شود. با توجه به این مواضع و البته ادعاهایی که انگلیسی ها در باب حضور بیشتر نظامی منطقه پس از توقیف نفتکششان توسط ایران مطرح کرده اند برخی محافل رسانه ای و سیاسی تلاش کرده اند تا چنان عنوان کنند که از یک سو احتمال گزینه نظامی علیه ایران شدت گرفته است و از سوی دیگر اقدام قاطع ایران در پاسخگویی به تهدیدات دشمنان زمینه ساز افزایش حضور نظامی غرب در منطقه و کاهش نفوذ دریایی ایران خواهد شد. این نوع تحلیل ها در حالی مطرح می شود که در باب ائتلاف ادعایی آمریکا چند نکته قابل توجه وجود دارد که پاسخ بسیاری از این ابهام سازی را آشکارتر می سازد. نخست آنکه رویکرد آمریکا به ایجاد ائتلاف در حالی که تاکنون از یک جانبه گرایی سخن می گفت، نشانگر شکست سیاست های آمریکا و البته تزلزل جهانی آن است. آمریکا همواره از یک جانبه گرایی گفته و از بسیاری از پیمان ها و تعهدات جهانی خارج شده حال آنکه در ماه های اخیر به دنبال اجماع جهانی در شورای حکام، شورای امنیت و منطقه بوده است. براین اساس به صراحت می توان گفت که رویکرد ائتلافی آمریکا یعنی ضعف و نه قوت آمریکا؛ و این نشانگر به نتیجه رسیدن سیاست مقاومت در برابر آمریکاست. دوم آنکه این سوال مطرح است که ائتلاف آمریکایی چگونه شکل خواهد گرفت؟ حقایق جاری در نظام بین الملل نشان می دهد که جز چند کشور عربی منطقه، رژیم صهیونیستی و معدود کشورهای اروپایی، دیگر کشوری در کنار آمریکا قرار ندارد چنانکه حتی آلمان، هند و ژاپن نیز از عدم مشارکت در ائتلاف آمریکا در خلیج فارس خبر داده اند. جالب توجه آنکه حتی وزیر دفاع آمریکا نیز از ناتوانی کشورش جهت سوق دادن ناتو برای مشارکت در این طرح گفته است. نکته مهم آنکه آمریکا ادعای اقدام برای امنیت خلیج فارس را دارد در حالی که جهانیان اذعان دارند که اقدام ایران اجرای قوانین بین المللی بوده در حالی که انگلیس در دزدی دریایی آشکار، نفتکش ایرانی را در جبل الطارق ربوده است. حمایت آمریکا از این اقدام انگلیس واهی بودن ادعای آمریکا مبنی بر اقدام برای امنیت دریایی را آشکارتر ساخته که نتیجه آن نیز افزایش آمار مخالفان ائتلاف دریایی آمریکا در جهان است. سوم آنکه آمریکا و متحدانش به خوبی هزینه هرگونه تهدید علیه امنیت و موقعیت منطقه های ایرانی را می دادند. سرنگونی پهپاد جاسوسی آمریکا بر فراز آب های سرزمینی ایران، اقدام ایران در توقیف نفتکش متخلف انگلیس، پاسخ قاطع یگان زمینی و توپخانه ای ایران به تحرکات تروریست ها در مرزها و حتی آن سوی مرزها نظیر موشک باران مرکز تروریست ها در دیرالزور و در نهایت بازداشت جاسوسان آمریکایی توسط دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی، این پیام را برای جهانیان دارد که جمهوری اسلامی در حوزه امنیت خود با هیچ کس شوخی نداشته و قاطعانه مقابله خواهد کرد. با توجه به این مولفه ها به صراحت می توان دریافت که اولا جنگی در کار نخواهد بود و فضای تنش آلود کنونی به جنگ منجر نشده و حتی به دامنه تحریم ها نیز افزوده نمی شود چنانکه هاموند وزیر دارایی انگلیس نیز اذعان کرده است که دیگر ابزاری برای تحریم بیشتر ایران وجود ندارد و غرب تا نهایت تحریم ها رفته است. ثانیا آمریکا از یک سو جرات و توان تشکیل ائتلاف دریایی در منطقه را ندارد و از سوی دیگر سایر کشورها نیز در کنار آمریکا قرار نخواهند گرفت چرا که تجریه به آنها نشان داده که نتیجه ائـتلاف با آمریکا برابر با افعانستان و لیبی و گرفتار آمدن در هزینه تراشی های آمریکا است در حالی که هیچ دستارودی برای آنان ندارد. بر این اساس آمریکا هر چند که در ظاهر ادعای اعزام ناوهای بیشتر به منطقه را سر می دهد، اما در اصل هیچ توانی برای تحقق این امر نداشته و پس از مدتی با انحراف افکار عمومی به مسائل حاشیه ای راه خروج و کاهش نیرو از جمله ناوهایش از منطقه را در پیش می گیرد. نویسنده: قاسم غفوری