سیاست روز 8 مهر 1397 ساعت 2:04 http://siasatrooz.ir/vdcjvmev8uqey8z.fsfu.html -------------------------------------------------- عنوان : آدرس درست بدهیم سفر رئیس‌جمهوری اسلامی ایران به نیویورک نیز به پایان رسید در حالی که یک اصل در این سفر آشکارتر از گذشته شد و... -------------------------------------------------- متن : سفر رئیس جمهوری اسلامی ایران به نیویورک نیز به پایان رسید در حالی که یک اصل در این سفر آشکارتر از گذشته شد و آن اینکه از یک سو آمریکا قطعا غیرقابل مذاکره است و جز براندازی و سرنگونی انقلاب ملت ایران هیچ تصمیمی ندارد و از سوی دیگر مواضع کشورهای غربی در نشست شورای امنیت و سخنرانی های آنها نشان می دهد که هر چند از ماندن در برجام می گویند اما همچنان همان ادعاهای گذشته مبنی بر نابودی توان موشکی و دفاعی و خارج ساختن ایران از منطقه را تکرار می کنند. رفتاری که یک اصل را نشان می دهد و آن اینکه غرب می خواهد یک کالا یا همان مساله تحریم ها را دو مرتبه به ایران بفروشد و در ازای آن مطالبه ای سنگینی را نیز کسب کند. یک بار با نام توافق هسته ای و گرفتن توان هسته ای و این بار در قالب گرفتن توان دفاعی و موقعیت منطقه ای ایران. در کنار این مباحث این روزها در اخبار مسائل و نکاتی مطرح می شد که جای تامل دارد در حالی که کشور نیاز به آرامش و تکیه بر تمام ظرفیت ها برای حل مشکلات دارد. نخست آنکه برخی محافل رسانه ای و سیاسی سخنانی درباره استیضاح رئیس جمهوری اسلامی و نیز برکناری برخی از وزرا سخن گفته اند. هر چند که مطالبه گری و پرسش گری از اصول دموکراسی و جمهوریت است اما باید توجه داشت که اینگونه اقدامات در شرایط کنونی نوعی معطل نگاه داشتن کشور و حتی متوقف کردن روند اجرایی کشور است در حالی که راهکار صحیح در این عرصه، ارائه راهکارهای عملی برای سه قوه و دستگاه های اجرایی جهت کمک به حل مشکلات کشور است. البته ساختار اجرایی و دستگاه های مربوطه در سه قوه نیز باید صبورانه پذیرنده طرح ها بوده و از آنها جهت حل مشکلات بهره گیرند. دوم آنکه همواره در حل مشکلات یک اصل مطرح است و آن توجه به داشته های درونی و عدم چشم داشت به بیرون است. آنچه این روزها به عنوان یکی از دلایل نابسامانی اقتصادی کشور مطرح شده عدم پیوستن ایران به اف ای تی اف است. حتی برخی از وزرا و نمایندگان مجلس چنان عنوان می کنند که عدم پیوستن به اف ای تی اف موجب تمام مشکلات اقتصاد کشور است. برخی ناظران سیاسی بر این عقیده اند که نسبت دادن همه نابسامانی های اقتصادی به مساله ای مانند اف ای تی اف نوعی اقدام برای کمرنگ سازی ناکارآمدی بخش مدیریتی است. اما باید به یک اصل توجه داشت که گره زدن مسائل داخلی به شرایط خارجی خطایی است که در گذشته نیز هزینه های بسیاری برای کشور داشته و باید از تکرار آن خودداری کرد. زمانی عنوان می شد که همه مشکلات با برجام حل می شود و حتی عنوان شد که هر روز دیرکرد در امضای برجام میلیون ها دلار ضرر به کشور وارد می سازد. اکنون سه سال از برجام می گذرد و نه تنها انتظارات از آن برآورده نشده بلکه چشم انتظار برجام ماندن غفلت از داشته های درونی وحتی عدم برنامه ریزی برای برخی مشکلات کشور را به همراه داشته که نتیجه آن را در نابسامانی های اخیر اقتصادی می توان مشاهده کرد. براین اساس اصرار به نقش اف ای تی اف در مشکلات کشور تکرار یک اشتباه است که اصرار بر آن خسارت های بسیاری بر کشور وارد خواهد ساخت. سوم آنکه در محافل رسانه ای و سیاسی جملاتی شنیده می شود از جمله اینکه آمریکا در ماه های آینده تحریم های جدیدی وضع خواهد کرد، جهان امروز علیه ترامپ است پس باید اکنون سایر کشورها را با خود علیه آمریکا همراه ساخت، اروپا در صورت عدم مذاکره با ایران به سمت آمریکا خواهد رفت و... این نوع واژگان در حالی منتشر می شود که یک کلید واژه مشترک در آنها وجود دارد و آن اینکه باید خواسته های اروپا درباره کنار نهادن توان موشکی و حذف از منطقه را پذیرا شد تا به اصطلاح گرفتار تحریم های جدید آمریکا و یا رویکرد اروپا به این کشور نشویم. این نوع رفتارها نوعی ترس از آینده را نشان می دهد در حالی که نسخه تجویزی برای رهایی از این ترس مرگ است. از دست دادن توان دفاعی و حذف شدن از تمام معادلات منطقه و تبدیل شدن به کشوری سلطه پذیر و ناتوان همان مرگی است که به عنوان نسخه خروج از ترس تجویز شده است. آنچه در این میان به عنوان یکی از توجیهات رویکرد به معامله با اروپا مطرح می شود ناتوانی رژیم صهیونیستی و سعودی برای تحریک جهان علیه ایران به دلیل عدم حمایت غرب از آنها است چنانکه اقدام نمایشی نتانیاهو در سازمان ملل علیه ایران با تمسخر جهانی مواجه شد و سعودی ها نیز نتوانستند جهان را علیه ایران تحریک کنند. این ادعا درحالی مطرح می شود که ریشه شکست نتانیاهو و یا الجبیر در سازمان ملل آگاهی جهانی از ماهیت ضدبشری این رژیم ها است و اذعان جهانیان به نقش سازنده ایران در امنیت و ثبات جهانی است نه دیدارهایی که مقامات غربی در سازمان ملل با مقامات ایرانی داشته اند و یا مواضع آنها درحمایت از ادامه برجام. با توجه به آنچه ذکر شد می توان گفت که سیاسی کردن تمام مباحث از جمله مباحثی همچون استیضاح و برکناری مقامات ارشد اجرایی، نسبت دادن تمام امور به اف.ای.تی.اف و ترس از اینکه آینده چه می شود پس باید تسلیم خواسته های خارجی شد و.... نکات حاشیه ای هستند که نه تنها کمکی به حل مشکلات کشور نخواهند داشت بلکه انحراف از اصل موضوع یعنی لزوم یپکارچگی سراسری برای حل مشکلات با تکیه بر داشته های داخلی را در پی دارد که آدرس دادن نادرستی است که باید از آن خودداری کرده و با تکیه بر اصل اقتصاد مقاومتی برای اجرای مطالبات اقتصادی مردم گام برداشت. البته باید توجه داشت که در کنار توجه به داخل باید نگاهی نیز به تحولات بیرونی نیز داشت چنانکه این روزها سالگرد فاجعه منا است و جا دارد تا پیگیری حقوق شهدای منا از رژیم سعودی اجرایی شود هر چند که سعودی با هوچی گری و جوسازی ضدایرانی به دنبال به حاشیه راندن این مهم است. نویسنده: قاسم غفوری