اصلاحات ناامید از تدبیر و امید برای مردم خط و نشان می کشد؛

مدعیان آزادی بیان و محاکمه رکن اساسی دموکراسی؟!

22 تير 1398 ساعت 23:30


نمی شود مردم را وقتی به کاندیدی هم طیف رای می دهند باشعور و فرهنگ خواند و وقتی رایشان خلاف نظر طیف خاص است آنها را شایسته مذمت و محاکمه خوانده و رایشان را از سر احساس و هیجان تحلیل کرد.
اساسا مردم به عنوان رکن چهارم دموکراسی در کشورهای که نظامشان برپایه مردم سالاری است حق انتخاب دارند چه برسد به جمهوری اسلامی ایران که کلا بر پایه و اساس خواست مردم شکل گرفته و قوانین و قواعد آن تدوین شده است. در جمهوری اسلامی ایران کسی نمی تواند مردم را برای خواستن فردی و رای به او مذمت کند حتی اگر این فرد «بنی صدر» باشد! درست است که مردم در نظام جمهوری اسلامی وظیفه دارند برای رایی که به صندوق می اندازند تحقیق کرده و کاندیدایی را برگزینند که با معیارهای انقلابی همخوانی بیشتر ی داشته باشد. درست است که مردم وظیفه دارند حواسشان را جمع کنند تا فریب شعارها و تظاهرها را نخورند. درست است در نظام جمهوری اسلامی که بر پایه خواست مردم شکل گرفته است وظیفه مردم سنگین ترین وظیفه است اما نباید فراموش کرد که مردم انقلابی مختارند حتی گاهی مدعیان انقلاب را نخواهند، یادمان نرفته که بنیانگذار انقلاب اسلامی در صفحه ۲۴۴ جلد ۵ صحیفه امام(ره) بیان داشتند که « ما فرض می‌کنیم که شاه خیلی هم مرد صالحی - فرض کنید - باشد، خیلی هم آدم صحیحی باشد، خیلی هم خدمتگزار به مردم باشد، خوب وقتی مردم یک خدمتگزاری را نخواستند باید کنار برود. » یادمان مانده که امام خمینی(ره) به محض ورود به ایران در سال ۵۷ با وجود استقبال مردم و شعارهای آنها برای تشکیل جمهوری اسلامی که کمتر کسی می تواند بگوید اینها را ندیده بود و حتی جهان آن را ثبت کرده بود، تا رفراندوم برگزار نشد و رای ۹۹ درصدی مردم را برای حمایت از تشکیل جمهوری اسلامی را مشاهده نکرد، راضی به تشکیل نظام جمهوری اسلامی نشدند. رهبر معظم انقلاب نیز بارها و بارها حتی در سال ۸۸ و بعد از انتخابات که هنوز برای برخی از اعضای اصلاحات مبهم است تا خواست مردم برای مقابله با فتنه گران در روز عاشورا نبود با برهم زنندگان نظم مدارا کردند. این رویه ای بود که حضرت امام هم برای برکناری بنی صدر خائن از آن تبعیت کردند و تا رای مجلس و خواست ملت نبود، اقدامی صورت نگرفت.
اما انگار هنوز برای برخی جا نیفتاده که جمهوری اسلامی دقیقا چه آرمانی دارد و انقلاب اسلامی چطور با رای مردم قوام یافته و پیش می رود. انگار هنوز برای عده ای در دهه پنجم انقلاب باید توضیح داد انقلاب با رای مردم استوار است و با حضورشان در بزنگاه های سرنوشت ساز بیمه می شود. برای آن عده باید نوشت که مردم مختار به انتخاب و حقشان در گزینش افراد و خدمتگزارانشان هستند، آنها محق اند که به هر کسی که دوست دارند رای دهند، مردم حق دارند طیفی را بخواهند یا پس زنند. اگر از میان انتخابشان حتی یکی مثل بنی صدر رای آورد این اشکال کمتر به مردم وارد است و بیشتر به ساختاری مربوط می شود که یک خائن را تایید صلاحیت می کند. مردم چون به ساختار حکومت اعتماد دارند برای تایید صلاحیت نامزدها شکی به دل راه نداده و تنها روی برنامه ها و عملکردها و شعارها تمرکز می کنند، پس حتی اگر یک خائن رای آورد تقصیر عمده این رخداد ناخوشایند با مردم نخواهد بود و آنها شایسته مذمت و محاکمه بابت ابراز نظرشان نیستند، تقصیر بزرگتر به گردن آنهایی است که صلاحیت خائن را تایید کرده و به او اجازه ورود به عرصه انتخابات را دادند حتی اگر فردی شعار داده و نتواند به شعارهایش عمل کند هم مردم مذمت نمی شوند چرا که در دور دوم این دستگاه های نظارتی هستند که نباید به یک دروغگو اجازه تکرار دروغگویی و دادن وعده های خیالی را بدهند. مردم می بینند، مقایسه می کنند، می سنجند و تصمیم به انتخاب می گیرند، مردم عزیزترین داشته نظام، ناظر بر همه امور هستند و همه مسئولان اعم از برگزیدگان با رای افکار عمومی و آنهایی که غیرمستقیم مجوز حضور در صندلی های نظام را می گیرند، به جز «خادم مردم» هیچ چیز دیگری نیستند.
شایسته نیست که در نظام مقدس جمهوری اسلامی مقاله ای را بخوانیم که می گوید مردم برای رای در سال ۸۴ لایق مذمت و نکوهش هستند و بگوید آنها بابت این رای شان حتی لایق محاکمه هستند، سخت است هضم چنین مطلبی از طیفی که مدعی آزادی بیان است و دائم در حال محک زدن دموکراسی در کشور بوده و آن را کم می داند، سخت است درک عمق حرف عده ای که بابت رفتارهای تدبیر و امید و نگرانی ای که از برآورده نشدن وعده های دولت دارند بخواهند با محق ندانستن مردم برای رای به طیف رقیب از هم اکنون مهندسی افکار عمومی برای انتخابات مجلس و ریاست جمهوری را آغاز کنند.
آنچه در عملکرد برخی جریان‌های سیاسی از جمله مدعیان اصلاحات دیده می شود آن است که هر زمان برنده بازی انتخابات می شوند آن را امری مردمی و صحیح و انتخاب اصلح می نامند و هر زمان که نتیجه انتخابات برابر با خواست آنها نیست، یا از تقلب می گویند و یا دموکراسی و مردم سالار را زیر سوال می برند. این رویکرد سیاسی که برد فقط حق ماست و اگر این امر محقق شد انتخاب درست بوده و اگر چنین نشد انتخاب مردم نادرست بوده اصول دموکراسی را زیر سوال برده و آن را تبدیل به یک مولفه برای رسیدن به اهداف خود قرار می‌دهند. این رویکرد قطعا نمی تواند با اصول و آرامان‌های انقلابی ملت ایران همخوانی داشته باشد و ملت نشان داده است که چنین تفکری را در نهایت کنار خواهد گذاشت

نویسنده: مائده شیرپور


کد مطلب: 109872

آدرس مطلب: http://siasatrooz.ir/vdcefo8zwjh87vi.b9bj.html

سیاست روز
  http://siasatrooz.ir