سیاست روز - پربيننده ترين عناوين فرهنگ :: rss_full_edition http://siasatrooz.ir/fa/culture Mon, 21 Jan 2019 04:17:14 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://siasatrooz.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط سیاست روز http://siasatrooz.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام سیاست روز آزاد است. Mon, 21 Jan 2019 04:17:14 GMT فرهنگ 60 خبری از ساخت «پایتخت۶» نیست http://siasatrooz.ir/vdcbgzb8grhbg0p.uiur.html الهام غفوری با اشاره به اینکه اگر قرار باشد «پایتخت» جدیدی ساخته شود باید از همین الآن برنامه‌ریزی کنیم" گفت: هنوز خبر جدی از تولید "پایتخت۶" نیست. تهیه‌کننده سریال «پایتخت» افزود: سوژه و داستان برای این سریال وجود دارد و اگر قرار بود عید نوروز پایتختی روی آنتن برود از همان روزی که فصل پنجم پایتخت تمام شد باید به این فکر می‌افتادند که ساخت پایتخت۶ کلید بخورد. ما مشکلی برای داستان و خلق موقعیت و سوژه ناب نداریم. فقط جدی‌شدن تولید منوط به بسته‌شدن قرارداد است تا ما بتوانیم بازیگران را گرد هم بیاوریم. وی افزود: هر موقع قرارداد بسته شد آن موقع می‌توانیم بگوییم «پایتخت۶» آغاز شده و تا زمانی که هیچ قراردادی نداشته باشیم و بازیگران گردهم نیایند، نویسنده هم نمی‌داند باید برای کدام بازیگر، بنویسد و موقعیت خلق کند. چون «پایتخت» سریالی مثل سریال‌های دیگر نیست که کار نگارش داستان انجام شود و به‌دنبال بازیگر باشیم. یک‌سری بازیگرانی در «پایتخت» هستند که حذ‌ف‌شدنی نیستند، مثلاً ما ارسطو را نمی‌توانیم حذف کنیم یا دوقلوها را! باید بازیگران را جمع کنیم و دوباره موقعیت‌ها و سوژه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند. غفوری درباره اینکه آیا «پایتخت» جدید دوباره در همان "علی‌آباد" و با همان شرایط ادامه پیدا می‌کند، گفت: نمی‌دانم قصه سرمنزل قطعی‌اش چه شکل و قواره‌ای خواهد داشت، چراکه ما در پایتخت بارها و بارها نیازمند جمع شدن همه تیم و شرایط جدی تولید بوده‌ایم و بعد درباره موقعیت‌ها به یک اجماعی رسیده‌ایم. وی با ذکر مثالی افزود: مثلاً یادم می‌آید مهران احمدی نمی‌توانست در فصل سوم پایتخت حضور پیدا کند و ما مجبور شدیم داستان را تغییر دهیم. یا احمد مهران‌فر در سریال «شاهگوش» حضور پیدا کرد و ما قصه را بارها و بارها تغییر دادیم. حالا هم برای تثبیت طرح قصه‌مان باید منتظر باشیم قرارداد بسته شود و شرایط فصل جدید را به قطعیت برسانیم آن‌وقت بازیگران و سوژه‌ها نهایی می‌شوند و می‌گوییم که فصل جدید «پایتخت» با چه شرایطی کار می‌شود. غفوری اضافه کرد: ما باید به این بازیگران پیش‌پرداخت و قراردادی بدهیم تا آن‌ها در خدمت «پایتخت» باشند. الآن بخواهیم «پایتخت۶» را بسازیم بایستی از الآن برنامه‌ریزی کنیم، مثلاً می‌خواستیم برای عید امسال بسازیم بایستی بلافاصله بعد از پایتخت۵ قرارداد بسته می‌شد، علت آن جمع شدن بچه‌ها سر کار است. نویسنده هم درگیر همین شرایط است. ]]> فرهنگ Mon, 14 Jan 2019 17:21:01 GMT http://siasatrooz.ir/vdcbgzb8grhbg0p.uiur.html رسانه‌ملی مأموریت خودش را فراموش نکند http://siasatrooz.ir/vdcfjedyxw6dxva.igiw.html هر حوزه و رسانه‌ای مأموریتی برعهده دارند که یکی از این مأموریت‌ها ذائقه‌سازی درست برای مخاطب است. متأسفانه این روزها شاهد الگوپذیری‌ها و استفاده از مضامین غربی در حوزه‌های فرهنگی، هنری و اجتماعی هستیم. صداوسیمای ما در این میان می‌تواند نقش‌آفرینی کند و جامعه را از گرایش به غرب نجات دهد. مأموریتی که به تعبیر حجت‌الاسلام احمد پناهیان در رسانه‌ ملی به فراموشی سپرده شده و ذائقه‌ای تغییر نمی‌کند و رویه سبک زندگی غربی و استفاده از مضامین غرب در دستور کار قرار گرفته است. چراکه این کارشناس رسانه اعتقاد دارد برخی از مدیران واقعاً مذهبی نیستند و برخی هم خیری از مذهبی‌ بودنشان ندیده‌اند. چون اگر لذتی از دین‌داری‌شان چشیده بودند حتماً می‌توانستند به جامعه این لذت دینی را بچشانند. قرار بود ذائقه را ببریم به سمت خوبی‌ها، کمالات و درستی‌ها،‌ اما این مأموریت مهم در صدا و سیمای ما گم شد و رفتیم سراغ پرداختن به عشق‌های زمینی؛ مثلاً در برنامه "دورهمی" از مخاطب‌مان سوال کردیم تو عاشق شدی...! و این همه ارزش و اصالت دینی را رها کردیم و تأکید داریم که رنگ بیرون به خودمان بگیریم. به همین‌خاطر می‌بینیم سلبریتی‌ها تحت عنوان برنامه، مجری و حتی به عنوان مهمان به تلویزیون می‌آیند و مبالغ هنگفتی هم رد و بدل می‌شود. برخی اعتقاد دارند که مدیران ما مذهبی نیستند، من هم اعتقاد دارم برخی از مدیران ما واقعاً مذهبی نیستند. برخی هم مذهبی هستند ولی از مذهبی‌ بودنشان خیری ندیده‌اند. تا بتوانند لذتی از دین‌داری‌شان را بچشانند. زیرا اسلام فقط یک اعتقاد نیست. چرا ما می‌رویم سراغ عشق برای اینکه یک ارتباطی با مستمع‌مان برقرار کنیم؟ برای اینکه بخواهیم بگوییم به مدرنیته رسانه‌ای رسیده‌ایم راه القای جاذبه و دادن روح به یک برنامه‌ای چرا بایستی از این طریق انجام شود؟ یادم نمی‌رود که سال ۸۵ مقام معظم رهبری در مشهد بحث مکارم الاخلاق را با یک تعبیر زیبایی عنوان کردند. فرمودند: «مکارم اخلاق به این نیست که سر کلاس اخلاق یک چیزهایی را کسب کنید و بعد این‌ها را تمرین کنید تا در وجودتان ایجاد شود. مکارم اخلاق به این است ملکات فضائل را در درونتان پرورش دهید.» مصداق بارز آن شهدا بودند که به این مکارم اخلاق دست پیدا کردند. واقعاً کسی در دوران دفاع‌مقدس به کسی ایثار و شجاعت یاد نمی‌داد. ایثار و شجاعت از درون انسان‌ها بروز و ظهور پیدا می‌کرد. این‌ها به واسطه پاکی و طهارت و درست پرورش یافتن و نزدیک خدا شدنشان به این فضائل رسیدند. در ادامه این تحلیل حضرت آقا فرمودند موتور محرکه جوان برای رسیدن به مکارم اخلاقی فقط یک کلمه است عشق به خدا. این گلایه را بارها عنوان کرده‌ام که از سال ۸۵ نه تنها رسانه‌ملی بلکه هیچ رسانه‌ و هیچ مجموعه ارزشی این موضوع را در دستور کار خودش قرار نداد که راه‌های رسیدن به عشق خدا را برای مردم تشریح کند. من معتقدم اگر کسی درگیر عشق خدا نبود ناگزیر از اینکه خودش را دچار عشق زمینی و مجازی بکند. سال‌هاست در تلویزیون و بقیه رسانه‌ها دنبال این گمشده می‌گردم. چراکه خودم در میان نوجوانان و جوانان دفاع‌مقدس دیده‌ام و حتی در کتاب خاطراتشان هم نوشته نشده که چقدر عاشق خدا بودند. ما اگر در رسانه به عشق خدا در عالی‌ترین جایگاه پرداختیم، عاطفه، احساس، روح و حیات در جامعه دمیده می‌شود. تمام انسان‌هایی که در جامعه هستند حتی آن‌هایی که گرفتار فضای امروز هستند به این موضوع احترام می‌گذارند. چرا ما فکر می‌کنیم برای این که حرف حق‌مان را جا بیندازیم حتماً باید رنگ بیرون بگیریم؟ چرا ما فکر می‌کنیم از اصالت‌های دینی و حقایق انسانی برخوردار نیستیم؟ چرا فکر می کنیم آنقدر ارزش‌هایمان، معتبر نیستند که بتوانیم براساس آن‌ مبانی، عملیات رسانه‌ای‌مان را انجام دهیم؟ به همین برنامه «سمت خدا» نگاه کنید آیا تا به حال به موضوع «عشق به خدا» پرداخته است؟ اگر ارزشی‌های ما سرمایه‌شان را به جامعه عرضه نکنند آن‌گاه موضوع «تو عاشق شدی...» در رسانه‌ملی مطرح می‌شود. این عبارت‌های کذایی بیرونی است. اما چون واژه "عاشق شدن" در ادبیات شعری ما عبارت زیبایی است، پس می‌گوییم این مشکلی ندارد و می‌توانیم بر روی آن مانور بدهیم. بعد با خنده‌های زیرکانه مجری و خنده‌های توأم با نوعی خشم و غضب کسی که باید جواب این سوال را بدهد، همراه می‌شود. چون بالاخره حیا و عفاف را باید کنار بگذارند. چون عشق یک امر درونی است. اگر یکی از این فیلم‌های دفاع‌مقدس ما براساس معرفی یک شهید و یا یک رزمنده‌ای با صراحت حقیقت زندگی‌اش را بیان کند، آنچه در حقیقت وصیت‌نامه‌هایشان نوشته شده به تصویر کشیده شود یک دریایی از آموزه به سمع و نظر مخاطب می‌رسد. مصداق بارز آن شهید رضا پناهی ۱۲ ساله که به مادرش می‌گفت: "مادر من عاشق شدم". مادرش گفت: "رضا در ۱۲ سالگی به تو زن نمی‌دهند". می‌خندد و می‌گوید: من عاشق خدا شدم و بی‌قرارم از عشق خدا و آتش این عشق خدا جز با شهادت فروکش نمی‌کند. مادر به عمق این حقیقت می‌رسد و دوست دارد فرزندش به قله موردنظرش برسد. این اتفاقات منفجر می‌کند عالم را! چرا نباید این سیر رسیدن به قله موفقیت وجودی انسان را در رسانه‌ملی نمایش ندهیم؟ چرا ما فکر می‌کنیم نوجوانان ما خیلی از مفاهیم را نمی‌فهمند و چرا برای آن‌ها برنامه‌های عالی نمی‌سازیم؟ نوجوانان را جدی بگیریم همچون حضرت آقا که در دیدار با دانش‌آموزان خطاب به آن‌ها می‌فرمایند: شما جوانید. چون جوانی ویژگی‌اش پیش‌رو بودن و سرعت عمل است و شما نشان دادید مثل جوان پیش رو هستید. وقتی به این ارزش‌ها نپردازیم، آن‌وقت برای ساختن برنامه جاذب سراغ ارزش‌های آمریکایی می‌رویم. همان حرفی را که آمریکایی‌ها در اتاق فکرهایشان به آن رسیده‌اند که از این به بعد ارزش‌های آمریکایی را در جهان سیطره بدهیم. یادم می‌آید در زمان جبهه می‌گفتیم این آوینی اگر راست می‌گوید چرا در جبهه نیست و نشسته در صداوسیما کار می‌کند. بعد دیدیم آوینی مأموریتش را به زیبایی انجام داد و پاداش کارهای منحصر به فرد او به شهادت ختم شد. آوینی صداوسیما امروز کیست به ما معرفی کنند. چرا الان بچه‌های مذهبی عموماً جذب خوانندگی اهل‌بیت شده‌اند، نمی‌گویم مداحی اهل‌بیت. چون بسیاری از نوحه‌های امروز رنگ و بوی خوانندگی دارد و شبیه به موسیقی‌های مرسوم است. در دهه ۶۰، رزمندگان جنگ و مردم شهر، نوای زیبای شهید آوینی را می‌شنیدند و هرکس را یاد ایثار، شهادت و معنای رزمندگی می‌انداخت. در هر دوره‌ای صداوسیما باید آوینی داشته باشد؛ اگر در دهه ۶۰ آوینی یک نفر بود الان باید در چندین حوزه صاحب یک آوینی باشیم. اما نه تنها آوینی تربیت نشد بلکه کارشناس‌های مذهبی‌مان هم دچار مشکل هستند. کارشناسی مذهبی در تلویزیون یک پدیده‌ای است. اگر می‌گوییم ذائقه مردم تغییر کرده من اعتقاد دارم که ما می‌توانیم این ذائقه را درست تغییر دهیم. نمونه بارز آن توجه مخاطب امروز به منبرهای تلویزیونی است. روزگاری تلویزیون اصلاً منبر پخش نمی‌کرد.این رویه از یک روز عاشورا در قم شروع شد. یک بار صداوسیما یک هیئتی را پوشش داد، چون سخنران جاذب بود در ادامه این رویه ادامه پیدا کرد. الان واقعاً مردم مشتاق منبرهای تلویزیونی شده‌اند. تسنیم ]]> فرهنگ Sat, 19 Jan 2019 11:22:49 GMT http://siasatrooz.ir/vdcfjedyxw6dxva.igiw.html دست‌های خالی http://siasatrooz.ir/vdchqqnzv23nvmd.tft2.html سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر امسال همزمان با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی برگزار می‌شود اما متأسفانه طی یک بی‌توجهی آشکار از سوی مدیران سینمایی کشور، فضا به گونه‌ای رقم خورده است که در جشن سینمای ایران تنها شاهد تعداد اندکی فیلم ارزشی و یا استراتژیک هستیم و این در حالی است که انتظار می‌رفت تدبیری جدی و ویژه برای ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی اندیشه می‌گردید. نیم نگاهی به اسامی فیلم‌های داستانی حاضر در این دوره از جشنواره در بخش‌های «نگاه نو» و «سودای سیمرغ» نشان از آن دارد که بنا بر ظواهر امر تنها ۲ فیلم «۲۳ نفر»، و «ماجرای نیمروز: رد خون» فیلم‌های دفاع مقدسی هستند که یکی ماجرای اسارت ۲۳ نوجوان و دیگری عملیات «مرصاد» را روایت می‌کند. در این لیست چند فیلم دیگر مانند «شبی که ماه کامل شد»، «خون خدا» و «دیدن این فیلم جرم است!» هم دیده می‌شوند که ظاهرا در بستری اجتماعی روایت هایی ارزشی، استراتژیک و یا دینی دارند اما نکته قابل تأمل آنجا است که به نظر می‌رسد مابقی آثار این دوره از جشنواره نشانی از انقلاب اسلامی با خود به همراه ندارند. با بررسی خلاصه داستان‌ها و ژانرهای فیلم‌های حاضر در این دوره از جشنواره به راحتی متوجه می‌شویم باز هم به وفور شاهد فیلم هایی در رابطه با عشق و اعتیاد و تلخی و رنج و سیاهی هستیم! امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز است تا مسئولان فعلی سینمای کشور و مسئولان سابق آن از جمله محمدمهدی حیدریان و همچنین رضاداد که در زمان ریاست حیدریان به عنوان مشاورعالی سازمان سینمایی فعالیت داشته پاسخ بدهد که اوج ابتذال آثار سینمایی در ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی و در مقابل آن عدم حمایت و عدم تولید فیلم‌های ارزشی و استراتژیک که نتیجه آن امروز در جشنواره فیلم فجر هویدا شده است چگونه توجیه پذیر خواهد بود؟! سوألات بی‌پاسخ زیادی این روزها در اذهان وجود دارد از جمله اینکه مهمترین جشنواره سینمایی کشور با عنوان جشنواره فیلم فجر و در چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، چرا نه پوسترش مرتبط با ۴۰ سالگی انقلاب است و نه فیلم هایش چندان قرابتی با آن دارند؟ آیا سازمان سینمایی حداقل نمی‌توانست از تولید یک اثر ویژه انقلابی حمایت کند تا در این دوره از جشنواره به نمایش درآید؟ جالب آنجاست که مسئولان ارشد دولت هم به دستگاه‌های مختلف تأکید ویژه داشته‌اند تا به مناسبت ۴۰ سالگی پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت‌های ویژه داشته باشند اما به عکس ما شاهد افول منحنی رشد سینمای استراتژیک در ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی هستیم! سینماپرس ]]> فرهنگ Sun, 13 Jan 2019 06:04:09 GMT http://siasatrooz.ir/vdchqqnzv23nvmd.tft2.html میراث‌هایی که همچنان به باد می‌رود http://siasatrooz.ir/vdchzqnz-23nvmd.tft2.html ابن سینا، مولوی، ابوریحان بیرونی، محمد زکریای رازی، نظامی گنجوی، چوگان، قهوه‌خانه، موسیقی عاشیقلار، ساز تار، ملانصرالدین، فردوسی، شهرزاد قصه‌گو، فارابی، عمر خیام، خلیج‌فارس، جزایر سه‌گانه ایرانی، جنگل‌های هیرکانی و... اینها نام‌هایی است که طی سال‌های اخیر کشورهای مختلف دنیا و اغلب همسایگان ایران که ظاهرا در حوزه دیپلماسی روابط خوبی با ایران دارند، تلاش کرده‌اند به شیوه‌های مختلف به یغما ببرند. برخی‌ها موفق بوده‌اند و توانسته‌اند در یک جعل آشکار تاریخی، آنها را به نام خود ثبت کنند و برخی یا همچنان مورد مناقشه است و یا خوشبختانه هنوز از کف ما نرفته‌اند. در این میان یکی از عجیب‌ترین سرقت‌های فرهنگی مربوط به بادگیرهای باشکوه مناطق جنوبی و کویری ایران است. بهمن ۹۱ اماراتی‌ها «بادگیر» را در قالب تندیس مسابقات معماری امارات به عنوان اثر معماری عربی جا زدند و بعد از آن هم شیوخ این کشور در تلاش برآمدند تا «بادگیرها» را در یونسکو به نام اعراب به ثبت برسانند. حدود یک سال بعد و با روی کار آمدن رئیس سازمان میراث فرهنگی دولت جدید، مسعود سلطانی‌فر (وزیر ورزش و جوانان فعلی) اعلام کرد که «کارشناسان این سازمان در حال تهیه و تدوین پرونده ثبت جهانی فناوری بادگیرها هستند و این پرونده به زودی به یونسکو برای ثبت جهانی ارسال می‌شود. در حال حاضر ثبت جهانی پرونده بادگیرها اولویت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است.» اما با گذشت ۵ سال از آن وعده‌ی جناب رئیس میراث فرهنگی ظاهرا همچنان خبری از اولویت سازمان میراث فرهنگی نیست. که اگر اتفاقی رخ داده بود، قطعا در بخش‌های مختلف خبری اعلام رسمی می‌شد و طبیعتا دولت محترم از آن به عنوان یکی از دستاوردهای مهم سخن می‌گفت. در این رخوت مدیریتی صورت گرفته، اما اماراتی‌ها همچنان بر مرکب مراد سوار هستند و می‌توانند بادگیرهای ایرانی را با نامی جعلی به عنوان یکی از نمادهای کشور خود معرفی کنند. نمادی که صدها سال قبل از شکل‌گیری کشوری به نام «امارات متحده عربی» بر فراز بام خانه‌های مردمان ایران ساخته شده بود. در سکوت آزاردهنده عجیب مدعیان «گفت‌وگو» و «دیپلماسی» حالا باید شاهد این باشیم که یک کشور دیگر در کمال وقاحت، دست خود را در صندوقچه‌ی ارزشمند تاریخ و تمدن ایران فرو می‌کند و یکی دیگر از «میراث»های به جامانده برای ایران را به سرقت می‌برد. در کنار همه‌ی این بی‌فکری‌ها و بی‌مسئولیتی‌ها نباید خطای فاحش صداوسیما و برنامه‌ی ویژه‌ی جام‌ملت‌های آسیا را از یاد برد. همین لوگوی جعلی و کذایی در این ویژه‌برنامه بارها و بارها پخش می‌شود و هیچ‌کس از مسئولان شبکه و پخش هم نیست که این فاجعه را ببیند. عجیب آنکه همین مسئولان چندین ماه قبل چهار مخروطِ معکوسِ به نشانه‌ی پستانِ گرگِ لوگوی باشگاه رم را می‌بینند و محوش می‌کنند یا فلان تماشاگر احیانا با ظاهر نامناسب و مکشوفه را سانسور می‌کنند، اما خبط و خطای به این بزرگی از زیر چشمان تیزبین‌شان در می‌رود. گروه زیست‌بوم سیاست روز موضوع ثبت جهانی بادگیرها را پیگیری خواهد کرد. نویسنده: مهدی رجبی ]]> فرهنگ Tue, 08 Jan 2019 06:49:01 GMT http://siasatrooz.ir/vdchzqnz-23nvmd.tft2.html نمی‌دانستم این‌قدر بی‌جنبه هستند http://siasatrooz.ir/vdch-qnzv23nv-d.tft2.html سازنده مستند روحانی در سال ۹۲ از حکم ۴ ماه حبس قطعی خود به‌خاطر شکایت دولت خبر داد و گفت: اگر می‌دانستم که دولت فعلی تا این‌حد بی‌جنبه است، نطق روحانی را نمی‌نوشتم و از این بابت پشیمانم. حسین دهباشی تاریخ‌پژوه و سازنده مستند انتخاباتی حسن روحانی در سال ۹۲، درباره حکم حبس ۴ماهه‌ای که برای وی صادر شده است، گفت: شکایت وزیر بهداشت بابت یادداشتی بود که از من در برخی سایت‌ها منتشر شده بود و من پیشنهاد می‌کنم آن متن بار دیگر منتشر شود تا مخاطب ببیند در این ماجرا مجرمیتی احساس می‌کند. وی افزود: خلاصه آن یادداشت این است که وزیر بهداشت در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ در یک سخنرانی اعلام کرد که ترور شهید مطهری توسط گروه فرقان، به‌خاطر ثروتش بوده است. من در یادداشتی توضیح دادم که ایشان اشتباه گفته است و من به‌عنوان یک تاریخ‌پژوه که پرونده گروهک فرقان را مطالعه کردم و با فرزندان مرحوم مطهری هم صحبت کردم، مطابق اوراق پرونده فرقان و گواهی فرزندان شهید مطهری انگیزه فرقانی‌ها ثروت شهید مطهری نبود و من اعلام کردم که این صحبت توهین به شهید مطهری است. دهباشی با بیان اینکه «آقای قاضی‌زاده هاشمی از من شکایت کرده که من به شهید مطهری تهمت نزدم و دهباشی به وی بهتان بسته است و این تشویش اذهان عمومی است»، اظهار داشت: من روز گذشته در توئیتی از آقای محمود صادقی که خودش را موظف می‌داند در بسیاری از امور کشور اظهار نظر کند یک سؤال کردم که به‌عنوان نماینده مجلس و حقوقدان، نظرشان درباره یادداشت من چیست و این یادداشت چه ارتباطی به وزارت بهداشت داشت که با امکانات دولتی از من شکایت کرده است. سازنده مستند روحانی در سال ۹۲ تأکید کرد: آقای قاضی‌زاده هاشمی به‌عنوان شخص حقیقی می‌توانست شکایت کند اما در دو مرحله ماجرا وزارت بهداشت شاکی من بود و حتی در مرحله تجدیدنظر آقای قاضی‌زاده هاشمی وزیر نبوده است! من نمی‌خواهم رأی دادگاه عوض شود بلکه می‌خواهم این رویه تغییر کند؛ و آیا می‌شود از امکانات دولتی برای کار شخصی استفاده کرد؟ وی اضافه کرد: در قانون مجازات اسلامی آمده اگر یک کارمند دولت در حین انجام کارش مشکل حقوقی برایش پیش آمد، دستگاه اداری از وی حمایت کند. در این ماجرا حین انجام کار وزیر نبوده و موضوع هم ربطی به درمان و بهداشت و... ندارد که یک دستگاه دولتی بخواهد از من شکایت کند. آقای قاضی‌زاده مگر انسان نیازمندی است که از امکانات بیت‌المال استفاده می‌کند؟ ایشان که همواره از ثروتش صحبت می‌کند چه توجیهی دارد؟ سازنده مستند انتخاباتی روحانی در سال ۹۲ با بیان اینکه «تصور می‌کنم که این شکایت بهانه‌ای برای انتقام‌گیری دوستان سابق من در دولت فعلی بوده است»، اظهار داشت: من ادعایی ندارم که در پیروزی روحانی انتخابات ۹۲ نقش جدی داشتم اما این ادعا را دارم که من متن سخنرانی وی در مراسم تنفیذ سال ۹۲ را نوشتم و فراز طلایی آن درباره برخورد نکردن با منتقدان بود که بعد هم کلیپی از آن ساخته شد. اصلاً تصور نمی‌کردم که آقای روحانی متنی را بخواند که بعدها به ذره‌ای از آن پایبند نباشد و اگر می‌دانستم که دولت فعلی تا این‌حد بی‌جنبه است حتماً آن نطق را نمی‌نوشتم و از این بابت پشیمانم. تسنیم ]]> فرهنگ Sun, 20 Jan 2019 18:21:09 GMT http://siasatrooz.ir/vdch-qnzv23nv-d.tft2.html سینمایی نداریم که در خدمت هیچ تفکری نباشد http://siasatrooz.ir/vdcdj50f9yt0zo6.2a2y.html نشست «مبانی سینمای سفارشی، سفارش خوب و بد» با حضور حسن رحیم‌پور ازغدی در پنجمین روز جشنواره در سینما فلسطین برگزار شد. رحیم‌پور ازغدی در ابتدای این نشست با طرح این سوال که آیا هنری که سفارشی نباشد هم وجود دارد یا خیر، عنوان کرد: مفهوم سفارش دو بعد دارد؛ یک بعد معنای منفی دارد. گاهی هنرمند و فاعل انسانی، فاقد انگیزه درونی برای کار هنری است و ممکن است به آن کار علاقه‌ای نداشته باشد. گاهی هم برای منفعت سراغ هنر می‌رود. گاهی هم معنی سفارشی بودن هنر، این است که براساس ایمان و جانبدارانه باشد و براساس ایمان و اخلاص انجام شده باشد. گاهی هنر قرار نیست مشکلی را حل کند و باید دید مشکل دیگران را حل می‌کند یا برای دیگران مشکل ایجاد می‌کند، پس دیگران هم به طور جدی مطرح هستند. وی افزود: در حوزه فرهنگ و هنر و تعلیم و تربیت می‌رویم، موضوع تفاوت می‌کند. ما هیچ هنری نداریم که معنا و مفهومی نداشته باشد، حتی آن هنری که بی‌غرضانه باشد. جدا از نیت مؤلف، آن کار، اثر خود را بر مخاطب می‌گذارد. کسی ممکن است در مغازه خود اشیایی برای فروش داشته باشد که بر مبنای خواست مشتری و سفارش است. این اصلا سفارش بدی نیست و معامله پایاپای است. اما در رسانه و اخلاق بحث دقیق‌تر و حساس‌تر می‌شود. آنجا نمی‌توانیم بگوییم من هیچ نظر خاصی درباره انسان و اخلاق ندارم ولی وارد روح و فکر او می‌شوم. هنرمند می‌تواند انگیزه را از مشکلات مردم و وجدان دینی مذهبی خود الهام بگیرد. رحیم‌پور ازغدی با طرح این سوال که آیا صورت گرفتن فعل انسانی بدون انگیزه و سفارش به معنای خاستگاه عمل، ممکن است یا خیر، ادامه داد: هر کس هر کاری که می‌کند سفارشی است. منشأ برخی از سفارشات نفس و برخی دیگر عقل ماست. گاهی هوس‌های ما به ما دستور می‌دهند پس ما عمل بی‌سفارش نداریم. به خاطر همین است که گاهی ما از بیرون سفارش می‌گیریم و این کار به این معنی است که با این اندیشه و این نوع انسان شناسی بیعت کرده‌ام. هیچ عمل انسانی، عبث و بیهوده نیست. این نظریه‌پرداز گفت: انسان کار عبث به اختیار خود انجام نمی‌دهد، حتی دیوانگان که فقط هدفشان تفاوت دارد. حیوانات نیز بی‌دلیل حمله و یا فرار نمی‌کنند. گیاهان نیز در رشد و یا خشک شدن دلیل دارند ولی فقط تصمیم‌گیرنده نیستند. تصمیم فاعل انسانی عبث نیست. عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تاکید کرد: تعلیم و تربیت، خانواده، ژن، تغذیه همه اثر دارد و همه این‌ها موقعیت انسانی ما را می‌سازند. همه ما با توجه به نقش اراده انتخاب‌گر هستیم. پس انتخاب شده، انتخاب‌گر هم می‌تواند باشد. اگر کسی گفت من به رسانه یا سینمایی می‌اندیشم که در خدمت هیچ تفکری نیست، یا نمی‌فهمد چه می‌گوید، یا می‌فهمد؛ آن فرد درست در لحظه‌ای که می‌گوید سینما نباید هدفی را دنبال کند، همین حرف خودش یک ایده و هدف است. درست مثل کسی که می‌گوید تناقض محال نیست، که اگر بپذیرد یعنی نقیض آن هم درست است. «گئورگ گادامر» می‌گوید: از هر گزاره هر تفسیری می‌توان کرد. مارکسیست‌ها می‌گویند چیزی در دنیا ثابت نیست. یا این گزاره ثابت است یا نیست. اگر نیست پس او اصلاً حرفی نزده است. رحیم‌پور ازغدی یادآور شد: برخی از هنرمندان می‌گویند هنر اصیل در خدمت چیزی نیست، اگر این حرف درست باشد و هنر در خدمت کسی نباشد، برای آن فرد که منفعتی را آورده است. اگر برای کسی آبی نداشته برای او که نان داشته است. پشت بی‌فلسفه‌ترین حرف‌ها نیز فلسفه‌ای نهفته است ولی ممکن است غلط باشد. اینکه می‌گویند هنر فلسفه ندارد، یعنی از فلسفه پوچی و ابزورد دفاع می‌کند. برخی می‌گویند برای دل خودم فیلم می‌سازم و این یعنی آن فرد تابع فلسفه اصالت لذت است. این هم یک فلسفه است که خود جای بحث دارد. ۹۹ درصد این بهانه‌ها برای پول و شهرت است. این موضوع دو حالت دارد، اگر برای عدالت و شریعت کار نکنیم، سراغ مکتب «من مرکز عالم هستم» رفته‌ایم و به جای اینکه بگوییم خدا مرکز عالم است و به دیگران کمک کنیم، معیارمان سود است. عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: با بیان اینکه بحثی که در هنر برای حقیقت و یا برای نفسانیت وجود دارد، در بازار و اقتصاد هم وجود دارد، خاطرنشان کرد: برد-برد باید در اقتصاد وجود داشته باشد نه در سیاست کما اینکه گاهی در سیاست منجر به باخت-برد می‌شود. عده‌ای برای عدالت وارد سیاست می‌شوند و برخی هم برای کاسبی و اگر جامعه دینی باشد از ادبیات دینی هم استفاده می‌کنند. نظام دو قطبی بین خدا و انسان درست کرده‌اند و یا خدا و یا انسان را در نظر می‌گیرند. سنت خدا را انتخاب می‌کند و مدرنیته انسان را. رحیم‌پور ازغدی گفت: کسی که معتقد به «هنر برای هنر» است، هدفش نفسانیت است. این مانند آن است که در بازار بگوییم پول برای پول. پول که به خودی خود معنایی ندارد و اعتبار پول است که به انسان قدرت می‌بخشد. حتی سیاست برای سیاست، فن بازی برای قدرت است و انتهای آن کسب قدرت و لذت برای فرد است. عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: به هر حال به لحاظ مضمونی امکان ندارد محصولی ارائه شود که درباره چیزی نباشد. مسئله دربارگی بسیار مهم است. دربارگی یعنی درباره چیزی بودن و آیا فیلم یا اثر هنری داریم که درباره چیزی نباشد؟ این بی‌معنی است. وقتی درباره چیزی حرفی می‌زنیم در برابر آن مسئولیم. حتی وقتی حرفی هم نزنیم مسئولیم چون از ما پرسیده می‌شود که چرا درباره فلان موضوع چیزی نگفتی. آنهایی که می‌گویند ما دنبال ایدئولوژی خاصی نیستیم، دنبال ایدئولورژی «من محوری» هستند و آنجا که حرفشان را نزنند، پیرو ایدئولوژی منافع بوده‌اند. پس هر اثر هنری هدفی دارد، چون درباره موضوعی است. حتی فیلم‌های کمدی محض هم معنی دارد. شاید هدفشان خنده تلخ، خنده متفکرانه، درد، غفلت، شادی و... باشند. ]]> فرهنگ Sat, 05 Jan 2019 18:44:09 GMT http://siasatrooz.ir/vdcdj50f9yt0zo6.2a2y.html «طلا»، «تختی»، «رد خون»،‌ «۲۳ نفر» و دیگران http://siasatrooz.ir/vdcepf8zojh87ei.b9bj.html نشست خبری اعلام و معرفی فیلم‌های بخش سودای سیمرغ سی‌و‌هفتمین جشنواره فیلم فجر با حضور ابراهیم داروغه‌زاده دبیر جشنواره برگزار و در آن فیلم‌ها در پنج بخش انیمیشن، فیلم کوتاه، نگاه نو، مستند و سینمای ایران معرفی شدند. در این مراسم جمشید مشایخی بازیگر پیشکسوت سینما هم حضور داشت و پوستر جشنواره توسط وی رونمایی شد. در ادامه فیلم‌های بخش‌های رقابتی جشنواره معرفی شد که اسامی آنها به شرح ذیل است؛ بخش سینمای ایران در بخش مسابقه سینمای ایران به عنوان مهم‌ترین بخش جشنواره به ترتیب حروف الفبا فیلم‌های زیر معرفی شدند: «آشفتگی» به کارگردانی فریدون جیرانی، «ایده اصلی» به کارگردانی آزیتا موگویی، «بنفشه آفریقایی» به کارگردانی مونا زندی‌حقیقی، «بیست‌وسه نفر» به کارگردانی مهدی جعفری، «پالتو شتری» به کارگردانی مهدی علی‌میرزایی، «تیغ و ترمه» به کارگردانی کیومرث پور‌احمد، «جمشیدیه» به کارگردانی یلدا جبلی، «خون خدا» به کارگردانی سیاوش علی عباس‌میرزایی، «درخونگاه» به کارگردانی منصور سهراب‌پور و سیاوش اسعدی، «سال دوم دانشکده من» به کارگردانی رسول صدرعاملی، «سرخ‌پوست» به کارگردانی نیما جاویدی، «سمفونی نهم» به کارگردانی محمدرضا هنرمند، «شبی که ماه کامل شد» به کارگردانی نرگس آبیار، «طلا» به کارگردانی پرویز شهبازی، «تختی» به کارگردانی بهرام توکلی، «قسم» به کارگردانی محسن تنابنده، «قصر شیرین» به کارگردانی رضا میرکریمی، «ماجرای نیمروز ۲ رد خون» به کارگردانی محمدحسین مهدویان، «متری شش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی، «مردی بدون سایه» به کارگردانی علیرضا رئیسیان، «مسخره باز» به کارگردانی همایون غنی‌زاده و «ناگهان درخت» به کارگردانی پیمان معادی. در این بخش سه فیلم «آنجا همان ساعت» به کارگردانی سیروس الوند، «بی‌حسی موضعی» به کارگردانی حسین مهکام و «مدیترانه» به کارگردانی مهدی هاجت‌مند به عنوان فیلم‌های ذخیره معرفی شدند تا اگر برخی فیلم‌ها به جشنواره نرسیدند یکی از اینها جایگزین شود. بخش انیمیشن به گفته دبیر جشنواره سی‌وهفتم در بخش انیمیشن فیلم‌های «آخرین داستان» به کارگردانی اشکان رهگذر، «بنیامین» به کارگردانی محسن عنایتی نوش‌آبادی و «شب آفتابی» به کارگردانی سید‌علی مدنی با هم برای دریافت جایزه ویژه داوران رقابت‌ خواهند کرد زیرا امکان رقابت در بخش سودای سیمرغ را نداشتند. بخش فیلم کوتاه در بخش فیلم سینمایی کوتاه فیلم‌های «اس» به کارگردانی حامد اصلانی، «تشریح» به کارگردانی سیاوش شهابی، «بچه خور» به کارگردانی محمد کارت، «تو هنوز اینجایی» به کارگردانی کتایون پرمر و محمد روحبخش، «دریای تر» به کارگردانی فاطمه احمدی، «رورانس» به کارگردانی سوگل رضوانی و «گسل» به کارگردانی سهیلا میرشریفی با هم رقابت خواهند کرد. بخش نگاه نو در بخش نگاه نو ۱۰ فیلم به رقابت خواهن پرداخت که اسامی آنها به شرح ذیل است؛ «پالتو شتری» به کارگردانی مهدی علی‌میرزایی، «جاندار» به کارگردانی حسین امیری، «حمال طلا» به کارگردانی تورج اصلانی، «دیدن این فیلم جرم است» به کارگردانی رضا زهتاب‌چیان، «روز‌های نارنجی» به کارگردانی آرش لاهوتی، «زهرمار» به کارگردانی سیدجواد رضویان، «سونامی» به کارگردانی میلاد صدر‌عاملی، «مسخره‌باز» به کارگردانی همایون غنی‌زاده، «معکوس» به کارگردانی پولاد کیمیایی و «یلدا» به کارگردانی مسعود بخشی. بخش مستند در بخش مستند سه فیلم «بهارستان خانه ملت» به کارگردانی بابک بهداد، «همه چیزهایی که جایشان خالی است» به کارگردانی زینب تبریزی و «خانه‌ای برای تو» به کارگردانی مهدی بخشی مقدم با هم رقابت می‌کنند. دبیر سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر در پاسخ به این سؤال که آیا این رویه که هیأت انتخاب تنها بخشی از بعضی از فیلم‌ها را دیده‌اند، گفت: این اختیاری است برای فیلم‌سازی که فیلمش کامل نشده بتواند فیلمش را برای حضور در جشنواره کامل کند. ما می‌خواستیم این فرصت را از فیلم‌ها نگیریم. ضمن این که اکثریت فیلم‌ها نسخه کامل یا نسخه قابل قضاوت داشتند. سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر از ۱۰ تا ۲۲ بهمن‌ماه همزمان با گرامیداشت چهلمین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در تهران برگزار می‌شود. ]]> فرهنگ Sat, 05 Jan 2019 12:51:43 GMT http://siasatrooz.ir/vdcepf8zojh87ei.b9bj.html اختتامیه خستگی «حسین» http://siasatrooz.ir/vdcj8aevmuqeymz.fsfu.html حسین‌محب‌اهری بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون که از مدتی پیش به بیماری سرطان غدد لنفاوی مبتلا بود، بامداد دیروز در سن ۶۷ سالگی در بیمارستان لاله تهران جان به جان‌آفرین تسلیم کرد. وی اواسط آذرماه امسال پس از طی دوره اول درمان و با بهبودی نسبی به صحنه تئاتر برگشت اما به دلیل ضعف جسمانی و تشدید بیماری اواخر آذرماه دوباره در بیمارستان بستری شد. محب‌اهری فعالیت هنری خود را از میانه دهه پنجاه آغاز کرد و آثار زیادی از وی در تلویزیون، سینما و تئاتر به نمایش درآمد. وی در عرصه تئاتر در نمایش‌هایی چون «مجلس شبیه در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین»، «اژدها»، «بازی قتل عام»، «بردار شدن حسین بن منصور حلاج»، «ساعت ششم»، «شاهزاده و گدا»، «شب جنایت‌کاران»، «پرواز بر فراز آشیانه فاخته»، «غارت»، «خسیس»، «پیک نیک در جبهه» و... به ایفای نقش پرداخته بود. در عرصه سینما نیز حضور در آثاری چون «وقتی همه خوابیم»، «گلچهره»، «روز واقعه»، «رابطه»، «خارج از محدوده»، «محموله»، «سال‌های خاکستری»، «سفر جادویی»، «دو فیلم با یک بلیط»، «سیرک بزرگ»، «جیب‌برها به بهشت نمی‌روند»، «خوش‌خیال»، «اتل متل توتوله»، «من زمین را دوست دارم»، «روز فرشته»، «همسر»، «کاکادو»، «راه افتخار»، «آقای شانس»، «عروس کاغذی» و....از جمله تجربیات بازیگری محب اهری بوده‌اند. محب اهری در مجموعه‌های تلویزیونی متعددی از جمله «محله بروبیا»، «محله بهداشت»، «علی‌البدل»، «دردسرهای عظیم ۲»، «پایتخت ۲»، «تبریز در مه»، «مختارنامه»، «معمای شاه»، «شب عید»، «ماه پنهان است»، «سربداران»، «بوعلی سینا»، «طنزآوران»، «کوی عاشقان»، «جنگ کودکان و نوجوانان»، «هتل پرستاره»، «هزار برگ هزار رنگ»، «این خانه دور است»، «شاخه طوبی»، «ق. مثل قلقلک»، «شمایل»، «مسابقه تلاش»، «ماجراهای رونالد و همسرش»، «نابغه‌های قرن بیست و یکم» نیز به ایفای نقش پرداخته بود. وی همچنین پیش از ورود به عرصه هنر، مدتی نیز در حرفه خبرنگاری مشغول به کار بود. پیکر زنده‌یاد محب‌اهری، ساعت ۹ صبح امروز (پنجشنبه ۲۷ دی‌) از مقابل تالار وحدت به سمت خانه ابدی تشییع می‌شود. گروه زیست بوم روزنامه سیاست روز درگذشت حسین محب‌اهری را به خانواده این هنرمند و جامعه هنری ایران تسلیت می‌گوید. ]]> فرهنگ Wed, 16 Jan 2019 19:38:38 GMT http://siasatrooz.ir/vdcj8aevmuqeymz.fsfu.html اتحاد رسانه‌های قانونی حوزه سینما؛ حرکتی ایجابی یا سلبی؟ http://siasatrooz.ir/vdcd950fnyt0zs6.2a2y.html این روزها ضرب‌المثل معروف «ماه درخشنده چو پنهان شود شب پره بازیگر میدان شود» زیاد به ذهنم خطور می‌کند! اتحاد ده‌ها رسانه رسمی، برجسته و مجوزدار فرهنگی، هنری و سینمایی کشور با دیدگاه‌های سیاسی و عقیدتی مختلف و درخواست آن‌ها از سرپرست سازمان سینمایی مبنی بر عدم اجازه حضور رسانه‌های غیررسمی شامل شبه رسانه‌های تلگرامی و اینستاگرامی در کاخ جشنواره و تأکید بر اینکه اعضای برخی سایت‌های مجوزداری که صرفاً به انتشار مطالب کپی و یا زردنویسی‌های حاشیه‌دار می‌پردازند و یا صرفاً در ایام منتهی به جشنواره شروع به فعالیت می‌کنند و طی سال‌های اخیر نیز به خوبی شناسایی شده‌اند، در جایی غیر از کاخ رسانه‌ها به تماشای آثار این رویداد سینمایی بنشینند، اتفاق بسیار نیکویی است که مسئولان سازمان سینمایی، دست اندرکاران برگزاری جشنواره فیلم فجر و اهالی رسانه باید این اتحاد، انسجام و یکرنگی با این حجم عظیم و گسترده را به فال نیک بگیرند. این هم‌افزایی بی‌سابقه رسانه‌های فرهنگی و هنری که در حمایت از وعده شفاف‌سازی توسط سرپرست سازمان سینمایی صورت گرفته و هدف اصلی و نهایی آن حرکت در مسیر قانون‌مداری بوده می‌تواند نقطه عطفی در تاریخ سینمای کشور باشد. در زمانه‌ای که بسیاری از رسانه‌های رسمی کشور به واسطه عملکردهای غلط برخی از مدیران، سینماگران و... چندان مورد توجه قرار نداشتند و ناآگاهانی که تنها سعی در حاشیه‌سازی و مسموم کردن فضای سینمای کشور داشتند با تأسیس کانال‌های تلگرامی و صفحات اینستاگرام در غیاب حضور متحدانه رسانه‌های رسمی بازی را در میدان سینما در دست گرفته بودند با حضور حسین انتظامی در سازمان سینمایی که پیش از این به عنوان معاونت مطبوعاتی فعال بوده و شناخت بسیار خوبی نسبت به رسانه‌ها داشته و دارد قرار بر این شد که تنها رسانه‌های قانونی مجوز حضور در جشنواره را پیدا کنند؛ اتفاقی نیک که قطعاً نتیجه نهایی آن به نفع همه سینما است. اما ‌ای‌کاش همه چیز در سینمای کشور بر مدار قانون باشد! قطعاً برای مدیران سازمان سینمایی این اتفاق نیکویی است که یک بار برای همیشه با جدیت در مدار قانونی حرکت کنند و رسانه‌های رسمی هم با وحدت مطالبات قانونی داشته و فردگرایی در سینما از بین برود و کسی نتواند فضای سینما را مسموم و آلوده کند اما اینک وظیفه آن‌ها است که پس از این گام نخست به دیگر خواسته و مطالبات قانونی سینماگران و اهالی رسانه نیز نظر داشته باشند. به عنوان مثال سال گذشته و پیش از برگزاری سی و ششمین جشنواره فیلم فجر کمپینی با حضور صدها تن از چهره‌های مشهور رسانه‌ای شکل گرفت که در آن همه اهالی رسانه یکپارچه و متحد با اعتراض نسبت به خنثی و کوچک سازی جشنواره فیلم فجر خواستار آن بودند که جشنواره همچنان در برج میلاد برگزار شود و مسئولان اهالی رسانه را به پردیس سینمایی ملت انتقال ندهند. اما این موضوع با بی تفاوتی مسئولان نسبت به خواسته بخش عمده‌ای از اهالی رسانه مواجه شد! جدا از این مسأله کارهای قانونی زیادی در سینمای کشور مغفول مانده و خلأ قوانین به صورت گل درشت در سینما به چشم می‌خورد؛ ورود بدون مانع برخی افراد با پول‌های بادآورده در سینما، پرداخت دستمزدهای نجومی به بعضی بازیگران، بلاتکیلفی قانونی شدن صنوف سینمایی همچنان پابرجاست و علیرغم وعده‌های داده شده مسئولان هیچ اتفاق تازه‌ای برای برون رفت از این بحران‌های جدی صورت نگرفته است. سینمای کشور سرشار از مشکلاتی است که همگی به علت فقدان قانون گذاری مناسب به وجود آمده‌اند که امید است مسئولان سازمان سینمایی هم‌اینک و در اولین گام در حالی که حمایت رسانه‌های قانونی و رسمی کشور را با خود به همراه دارند سعی نمایند تا سینما را عملاً قانون‌مند کرده و مشکلات و معضلات سینماگران را حل نمایند. در نهایت اینکه امید است مدیران سینمایی به این حرکت نگاهی ایجابی داشته باشند، نه سلبی و بدبینانه و تلاش کنند تا براساس مر قانون همه چیز در سینمای کشور به پیش برود و مغبون فضاسازی‌های غیررسمی نشوند. سیدرضا منتظری - سینماپرس ]]> فرهنگ Fri, 28 Dec 2018 22:03:01 GMT http://siasatrooz.ir/vdcd950fnyt0zs6.2a2y.html تیغ نفوذی پرقدرت تلویزیون بر گردن «قلاده‌های طلا» http://siasatrooz.ir/vdcjoaevtuqeytz.fsfu.html کارگردان سینما و تلویزیون نسبت به حذف بخش‌هایی از فیلم خود در رسانه ملی انتقاد دارد. شاید یکی از دغدغه‌مندانی که با قدرت به میدان آمد تا با ارائه اثری در دنیای تصویر نشان دهد که سال ۸۸ چه اتفاقاتی افتاد، ابوالقاسم طالبی بود. او "قلاده‌های طلا" را که یک روایت صریح از جنایت فتنه‌گران داخلی و خارجی بود را به نمایش عموم گذاشت. آنقدر این روایت تاثیرگذار بود که قبل و بعد از نمایش این فیلم هجمه‌های گستردهای را برای فیلم و هنرمندان و دست‌اندرکاران آن ایجاد کردند. این اتفاق بعد از گذشت این سالها هم ادامه دارد. چراکه ابوالقاسم طالبی در آستانه "نهم دی" و پخش این فیلم در شبکه افق در صفحه اجتماعی خودش این اعتراض را عنوان کرد. او نوشت: «حضرت رهبری یکبار به من فرمودند که به رئیس‌جمهور توصیه کردم فیلم "قلاده هاى طلا" را ببیند. چندى پیش هم در سخنرانى عمومى ضمن اظهار لطف به قدرت سینماى ایران فرمودند: من فیلمى را توصیه کردم آقاى رئیس‌جمهور ببیند و از دکتر علی‌‌عسگرى پرسیدم چرا هرسال ۹ دی فیلم "قلاده هاى طلا" دچار سانسور و عدم پخش میشه یا پس از فشار مردمى براى پخشش می‌فرستید شبکه افق؟ گفتند من تا حالا درمورد این فیلم چنین تصمیمى نگرفتم و... به نظر شما این نفوذی پرقدرت کیست که در تلویزیون هرسال سعى میکنه این قطعه از تاریخ درست دیده نشه؟» امین حیایی، محمدرضا شریفی‌نیا، حمیدرضا پگاه، حسین سحرخیز، چنگیز جلیلوند، داریوش اسدزاده، نیلوفر خوش‌خلق، پوراندخت مهیمن، پردیس افکاری، آزیتا ترکاشوند، مریم سلطانی، علی‌رام نورایی، محمود عزیزی، مهدی صبایی، کیانوش گرامی، علی اصغر، داود مقدادیان و اسماعیل زنگل‌گیاه، بازیگران فیلم سینمایی «قلاده‌های طلا» هستند. این فیلم به کارگردانی ابوالقاسم طالبی در سال ۱۳۹۰ تولید شد و در پایان همان سال، جزو فیلم‌های اکران نوروزی سال ۹۱ بود. «قلاده‌های طلا» در آن سال، شمار زیادی از مخاطبان را به سینما آورد و بیش از ۳ و نیم میلیارد تومان فروش کرد. ]]> فرهنگ Fri, 28 Dec 2018 22:03:01 GMT http://siasatrooz.ir/vdcjoaevtuqeytz.fsfu.html