سیاست روز - آخرين عناوين فرهنگ :: rss_full_edition http://siasatrooz.ir/fa/culture Thu, 21 Feb 2019 02:15:04 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://siasatrooz.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط سیاست روز http://siasatrooz.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام سیاست روز آزاد است. Thu, 21 Feb 2019 02:15:04 GMT فرهنگ 60 هنر انقلابی با فرد غیرانقلابی ساخته نمی‌شود http://siasatrooz.ir/vdcftcdyjw6dxxa.igiw.html در هفتمین روز «هم‌اندیـــشی سینما انقلاب» دکتر سیدحسن عباسی درباره وضعیت کنونی سینمای ایران و همچنین تاریخ چهل ساله سینمای بعد از انقلاب و آینده آن سخنرانی کرد. عباسی در آغاز سخنرانی، ضمن اشاره به یکی از اصلی‌ترین شعارهای ابتدای انقلاب اسلامی گفت: وقتی می‌گفتیم نه شرقی و نه غربی، منظور فقط مخالفت با آمریکا و شوروی آن زمان نبود، منظور نفی لیبرالیسم و مارکسیسم به عنوان دو مکتب فکری مسلط آن زمان بود. وی در ادامه به جریان‌های غالب فکری بعد از انقلاب در هنر و سینما اشاره کرد و گفت: یک دوره سینمای شبه چپ و شبه سوسیالیستی داشتیم. به جز آن حدود ۲۷ سال نیز غلبه سینمای لیبرالیستی و شبه روشنفکری و بوروژوازی را داشتیم. یک موج گسترده سینمای انقلاب اسلامی هم در کنار اینها بود که بسیار نمود داشت. باید بررسی کنیم که در این میان، چه آثاری اثر انگشت انقلاب اسلامی محسوب می‌شوند؟ چون ممکن است با فیلمی روبرو باشیم که موضوعش، دفاع مقدس و زندگی شهدا یا زندگی پیامبران هم باشد اما سازندگان آن به حرفشان اعتقادی نداشتند. این کارشناس فرهنگی معتقد است: موج اول هنر ابتدای انقلاب کاملاً ماهیت چپ داشت. می‌توانیم نمادهای آن را در پوسترهای ابتدای انقلاب به وضوح ببینیم. المان‌های جنبش کارگری چپ با رنگ‌های سفید، قرمر و سیاه، در کنار دهان‌های باز و مشت‌های گره کرده است. عباسی در ادامه تصریح کرد: اگر بیاییم دهه اول انقلاب را در هنرهای مختلف آنالیز کنیم با نکات خاصی مواجه می‌شویم. اجراهای موسیقی عمدتاً به صورت کُر هستند و به ندرت تک‌خوانی داریم. در نقاشی‌ها توده جمعیت را می‌بینم. در گرافیک و مجسمه‌سازی هم به همین شکل. در سینما نیز این روح کلی دیده می‌شود. اما از دهه دوم انقلاب و بعد از دفاع مقدس هنر ما کلاً به سمت هنر فردگرا و لیبرالی رفت. عباسی در ادامه به جریانات دهه دوم انقلاب پرداخت و گفت: در دهه دوم و در فضای دولت سازندگی سینما به سمت لیبرالیسم عریان پیش رفتیم و غلبه این فضای لیبرالی را تقریبا سه دهه و تا همین امروز شاهد هستیم. اصلی‌ترین ویژگی‌های هنر لیبرالی اصالت فرد است. در آثار سینمای اجتماعی هم حدیث نفس هنرمند است که آمده مشکلات داخلی زندگی خودش و اطرافیانش را به یک اثر هنری تبدیل کرده است. وی ادامه داد: اما در سینمای جمعی وگروهی مارکسیستی، بیشتر دغدغه‌های جمعی و گروهی مطرح می‌شوند. پس در دهه اول انقلاب، هنر ما، روح مارکسیستی داشت. در دهه دوم، سوم و چهارم یک روح کاملاً غربی بوده که روز به روز عریان تر شده است. چون در هنر لیبرالی پرداختن به فرد اهمیت دارد. در هنر، پرداختن به حالات «فرد به ماهو فرد» مهم است. به اسم فیلم‌ها و سریال‌های چند دهه قبل نگاه کنید، بیشتر اسم تک شخصیت یک خانم است. حتی اسم مرد هم به آن شکل مطرح نیست. غالبا زن‌ها مورد توجه هستند. این تفرد آرام آرام از طریق سینما به جامعه نیز حقنه و القاء شد و جامعه به سرعت به سمت یک نظام شبه بوروژوازی و شبه سرمایه‌داری پیش رفت و تابلو آن هم سینما بود و هنوز هم سینماست. عباسی در ادامه به ۶ ویژگی سینمای لیبرالی بعد از انقلاب اشاره کرد و گفت: ۶ ویژگی اصلی در سینمای لیبرالی ایران دیده می‌شود. اولین ویژگی این است که قهرمان اصلی فیلم در حال طلاق گرفتن است. دومین ویژگی این است که قهرمان آن در حال خروج از کشور است. سومین ویژگی آن این است که یا بچه ندارند یا چون در حال طلاق هستند مردد هستند که بچه نزد کدامیک زندگی کند. چهارمین ویژگی این است که افراد مسن در خانواده جایگاهی ندارند. اگر هم زنده هستند، در خانه سالمندان نگهداری می‌شوند. ویژگی پنجم این است که چشم‌ها ناپاک است و خیانت عادی است. ویژگی ششم هم ناپاکی پول آنهاست. وی ادامه داد: این ۶ ویژگی را در از سال ۸۰ تا ۹۰ در ۱۰۱ اثر سینمای لیبرال ایران می‌بینید. اما نکته کلیدی این است که این دقیقا زندگی همین اهالی سینماست. از تهیه‌کننده تا سناریست و هنرپیشه و کارگردان، خودشان اینگونه زندگی می‌کنند. عباسی در ادامه به سینمای انقلاب اشاره کرد و گفت: موج چهارم سینمای ما، سینمای خود انقلاب است. در سینمای انقلاب با آدم‌های شاخص انقلاب روبرو هستیم. هنوز با خود سینمای انقلاب مواجه نیسیتم. شاخص اینها شهید آوینی و بعد از ایشان مرحوم سلحشور و هنرمندان ترازی مثل بحرانی، طالبی، ده نمکی، شورجه، برادران بهمنی هستند. عملا در سینمای امروز انقلاب، تک آثار سینمای انقلاب داریم. فیلم‌هایی مثل آژانس شیشه‌ای، قلاده‌های طلا و ملک سلیمان. وی افزود: این آثار به خود شخصیت‌ها شناخته می‌شوند. لذا هنوز چیزی به نام سینمای انقلاب شکل نگرفته اما بارقه آن دمیده شده است. ما امروز دیگر تقریبا از سینمای چپ مارکسیستی فاصله گرفته‌ایم. سینمای مبتذل لیبرالی هم به اندازه کافی بی‌آبرو و بی‌اعتبار شده و می‌بینیم که عمده فیلم‌های شاخص مورد توجه در چند سال اخیر، همان آثاری هستند که مضامین انقلابی دارند. هرچند عمده کسانی که این فیلمها را ساخته‌اند خودشان اذعان می‌کنند که نسبتی با تفکر انقلابی و اسلامی ندارند و به تعبیر خودشان، نمی‌خواهند انگ حزب اللهی بودن بر پیشانیشان بنشیند. عباسی ادامه داد: وقتی که اقبال جدی به سمت سینمای لیبرالی هست بعضی‌ها خودشان را دور می‌کنند و به سمت سینمای انقلابی می‌آیند. از همین می‌توان فهمید که سینمای لیبرالی به سمت نابودی می‌رود. سال گذشته مهم‌ترین اثر سینمایی، به وقت شام بود در حالیکه جریان لیبرال حاکم بر دولت و سینما فیلم‌های با فروش میلیاردی و با مضامین لیبرالی داشت و مردم هم استقبال می‌کردند اما جریان‌ساز نبودند. وی تأکید کرد: این همان موج چهارم است. اگر موج سینمای ابزورد و لیبرالی را یکی بگیریم به سه جریان کلی می‌رسیم. جریان چپ مارکسیستی یک سو. این سینما بعد از سه اثر اصلی و چپ اجتماعی مخملباف، عملاً از بین رفت. پرونده دهه دوم، سوم و اواسط چهارم هم با سینمای لیبرالیستی راست با انحطاط به انتها رسید. و موج انقلابی که ان‌شاءالله نسل جدید بچه‌های انقلابی هستند و با تاسی از کسانی مثل مرحوم سلحشور که آثارش در خارج از ایران هم مخاطب چند میلیاردی دارد و کسانی مثل طالبی، حاتمی‌کیا و بحرانی بتوانیم از ابتذال سینما فاصله بگیریم. ]]> فرهنگ Wed, 20 Feb 2019 22:40:23 GMT http://siasatrooz.ir/vdcftcdyjw6dxxa.igiw.html پول کثیف یا حق السکوت؟! http://siasatrooz.ir/vdcjtoevyuqeyyz.fsfu.html ماجرای پول‌های مشکوک یا کثیف در سینما و شبکه نمایش خانگی مدتی است که تبدیل به مناقشه و بحثی داغ در محافل مختلف و به‌خصوص رسانه‌ها شده است؛ با این‌ حال به‌نظر می‌رسد که این بحث‌ها تاکنون در سطح مانده و شکلی بیشتر ژورنالیستی دارد تا پرداختن به عمق فاجعه‌باری که در انتظار ساحت سینما و هنر است. ساده‌انگاری به این ماجرا زمانی بیشتر عیان می‌شود که می‌بینیم برخی‌ها عنوان می‌کنند به تماشاگر و منتقد و مدیران سینما چه مربوط که نگران و پرسشگر ورود پول‌های کثیف در سرمایه‌گذاری یک فیلم شوند، منتقد باید ابعاد ساختاری و محتوایی یک فیلم را بسنجد و تماشاگر عام نیز باید از فیلم خوشش بیاید! و مدیر هم که وظیفه‌اش راستی‌آزمایی پاک بودن سرمایه گذاری نیست و این یعنی شتر دیدی ندیدی! چنین‌ نگاهی همان‌طور که اشاره شد و اگر بخواهیم با ارفاق تحلیلش کنیم‌ ناشی از یک تفکر ساده‌اندیش و خام است و اگر بخواهیم با حساسیت به آن بپردازیم، مشکوک به‌نظر می‌رسد. از این مقدمه که بگذریم به اصل خطر می‌پردازیم و در این باب باید گفت خطر پولشویی در سینما و ساحت هنر بسیار عمیق‌تر و فاجعه‌آمیزتر از تبعات اقتصادی آن می‌باشد‌. عمق فاجعه پولشویی در سینما یعنی اینکه هنرمند و عرصه رسانه را به این واسطه از پرداختن و نقد و اعتراض به فساد و رانت و اختلاس بازداشتن و با آلوده کردن هنرمند و سینما به پولهای کثیف، قفل سکوت بر لبان هنرمند زدن؛ یعنی اینکه جناب تهیه‌کننده، جناب نویسنده و کارگردان، خانم‌ و آقای بازیگر در قبال این پولی که می‌گیری، با هنر خود نه‌تنها پا روی دم اختلاس‌گران و رانت‌خواران مگذار، بلکه فیلمی بساز و بازی کن که حواس مردم را از این مسائل پرت کنی. پول کثیف در سینما یعنی رسالت هنر و دغدغه هنرمند نسبت به خواسته‌های مردم و مطالبه عدالت اجتماعی و مقابله با مفسدان اقتصادی تعطیل، یعنی حق‌السکوت و این یعنی تنزل سینما و رونق فیلم‌هایی مبتذل که درپی خواب کردن‌ تماشاگر باشند و کاری به بیداری مخاطبان و نهیب به رانت‌خواران و آقازاده‌های عافیت‌طلب و ژن‌های خاص نداشته باشند. ورود پول کثیف به سینما در نهایت مساوی خواهد بود با خرید مدیر و مجوز، خرید هنرمند و فریب تماشاگر تا در چنین معرکه‌ای، هنر پاک و زلال جای خود را به هنر برای هنر و بلکه بسیار بدتر، یعنی هنر در خدمت سرمایه‌قاپان بدهد. دعا کنیم و کنار آن تلاش کنیم که سینما‌‌ و سینماگران ما به چنین ورطه‌ای در نغلطند که در آن صورت با قهر و غضب مردم روبه‌رو خواهند شد و سینمای ایران برای سال‌های سال در گردابی گرفتار و غرق خواهد شد که برون‌رفت از آن به‌آسانی و به‌سرعت ممکن نخواهد بود. و کلام آخر اینکه هرچه بگندد نمکش می‌زنند، وای به روزی که بگندد نمک. محمد دیندار ]]> فرهنگ Tue, 19 Feb 2019 20:20:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdcjtoevyuqeyyz.fsfu.html محتوای فعلی سینمای ایران بدون تدوین «دکترین فرهنگی» کشور رشد نخواهد کرد http://siasatrooz.ir/vdcaean6649nww1.k5k4.html یک کارشناس سینما و رسانه معتقد است محتوا و مضامین فعلی در سینمای ایران، بدون تعیین «دکترین فرهنگی» کشور شاهد هیچ رشد تغییر محسوسی نخواهد بود. سعید الهی، با اشاره به بیانیه اخیر مقام معظم رهبری با عنوان «گام دوم انقلاب» گفت: تاکید صریح رهبر انقلاب بر سوء استفاده خطرناک کانون‌های ضدمعنویت و اخلاق از ابزارهای رسانه‌ای پیشرفته و فراگیر، دقیقاً بر اهمیت تولیدات سینمایی به عنوان یک هنر رسانه پرمخاطب و تاثیر آنها بر افکار عمومی نیز دلالت دارد که در بسیاری از مواقع مورد بی‌توجهی بوده است. وی با بیان اینکه هدف از تدوین دکترین فرهنگی در برنامه‌ریزی‌های کلان یک کشور، تبیین چیستی، چرایی و چگونگی یک پدیده برای انتخاب استراتژی و سیاست‌های اجرایی در کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت است، تصریح کرد: چرا نباید سینمای ایران در طول ۴۰ سال گذشته، متاثر از یک دکترین فرهنگی مشخص و شفاف و مبتنی بر علوم انسانی جدید و برگرفته از مبانی نظری انقلاب اسلامی برخوردار باشد؟ این تحلیلگر حوزه فرهنگ و هنر گفت: اگر بپذیریم مهم‌ترین رکن قدرت انقلاب اسلامی، قدرت فرهنگی است، این انفعال و اهمال از سوی دستگاه‌های دولتی و حتی محافل و مجامع مرتبط توجیهی ندارد و در کمال تاسف باید بگوییم که خروجی اینگونه بی‌تدبیری‌ها را در بسیاری از آثار رویداد مهمی چون جشنواره فیلم فجر امسال شاهد بوده‌ایم. وی با اشاره به نقش فرهنگ در توسعه پایدار و سطح افزایش استانداردهای فرهنگی گفت: در طول سال‌های گذشته همواره مشاهده کرده‌ایم که مقامات ارشد حوزه فرهنگ و سینما در کشور، ماندگاری تمدن‌های اصیل را در گرو غنای فرهنگی جامعه می‌دانند اما در عرصه عمل هیچ گامی برای طراحی و ساماندهی «دکترین فرهنگی» به عنوان چراغ اصلی و روشنگر راهنمای فعالیت در بخش‌های هنری انجام نداده‌اند. الهی خاطرنشان ساخت: این در حالی است که دکترین فرهنگی امکان مواجهه مدبرانه و خردمندانه با انواع چالش‌ها را مهیا می‌کند و سینمای کشور و پیرو آن، فعالان این حوزه نیز می‌توانند فارغ از مباحث تکنیکی، مبادرت به تولید آثار محتوایی استراتژیک و کاملاً هدفمند و همسو با سیاست‌های کلان کشور کنند. این مدرس دانشگاه با ارائه راهکارهای اجرایی در همین زمینه ادامه داد: با توجه به سلایق متعدد در این زمینه و ظرفیت‌های موجود در فضای مجازی و رسانه‌ای کشور، شاید بهترین راه برای مشارکت بیشتر و جلب نظر صاحبنظران طیف‌های مختلف سینما، حضور پررنگ رسانه‌های جمعی برای طرح مباحث مختلف پیرامون دکترین فرهنگی است. وی افزود: این اتفاق که نوعی مطالبه فرهنگی همگانی از حاکمیت تلقی می‌شود، بی‌تردید منجر به بهره‌مندی از همه دیدگاه‌ها و مشارکت همه جریانات فکری در حوزه سینما شده و مسیر را برای رسیدن به وحدت و تامین منافع ملی فراهم خواهد کرد. الهی در پایان تاکید کرد: سینمای ایران در ۴۰ سال دوم انقلاب همانگونه که در ۴ دهه گذشته نسبت به فضای غیرقابل دفاع قبل از انقلاب، رشد و تغییر چشمگیری داشته است، می‌تواند بر تکیه بر یک چارچوب نظری مشخص قله‌های بیشتری را در سراسر جهان بنام خود ثبت کند. فارس ]]> فرهنگ Tue, 19 Feb 2019 20:20:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdcaean6649nww1.k5k4.html «پایتخت» شب عید به تلویزیون می‌آید http://siasatrooz.ir/vdcjvoev8uqeyyz.fsfu.html تهیه‌کننده مجموعه تلویزیونی «پایتخت» از رسیدن یک ۱۲۰ دقیقه سینمایی با حضور همه عناصر سریال در شب عید نوروز ۹۸ خبر داد. الهام غفوری گفت: با توجه ویژه آقای مجید زین‌العابدین مدیر شبکه یک سیما و اهتمام ایشان بنا شده تا یک نسخه سینمایی از سریال «پایتخت» برای نوروز بسازیم. وی ادامه داد: پیش‌تر به ما گفتند که فصل ششم این اثر را برای نوروز آماده کنیم که متاسفانه تمام بازیگران سر کارهای دیگر بودند و نمی‌توانستیم آنها را برای حضور در سریال گردهم آوریم. اما در نهایت تصمیم بر این شد تا یک نسخه سینمایی از کار برای نوروز ۹۸ آماده کنیم. غفوری گفت: حضور امسال ما ۱۰۰ تا ۱۲۰ دقیقه و در قالب یک اثر سینمایی در تلویزیون خواهد بود. این کار با حضور همه عناصر پایتخت که روزهای آتی کلید می‌خورد به آنتن شبکه یک سیما می‌رسد. او در این گفتگو تأکید کرد: نمی‌توانم بگویم فضای آن دوباره در مازندران خواهد بود و چه تغییراتی را مخاطب خواهد دید. اما هم تغییر خواهیم داشت و هم مثلاً احمد مهرانفر که درگیر بازی در سریال «سال‌های دور از خانه» است به این تک قسمت می‌پیوندد. در فضای مجازی نوشته‌اند تله فیلم یا ۹۰ دقیقه؛ درست نیست چون این تک قسمت یا اثر سینمایی «پایتخت» بیش از ۹۰ دقیقه خواهد بود. غفوری در خصوص جزئیات بیشتر این تک قسمت،‌گفت: فیلمنامه این اثر براساس طرحی از محسن تنابنده توسط خشایار الوند نوشته شده و قرار است طی چند روز آینده جلوی دوربین برود. این اثر سینمایی در شب سال نو مصادف با میلاد حضرت علی(ع) و روز پدر روی آنتن خواهد رفت. تهیه‌کننده «پایتخت» با اشاره به اینکه برای ساخت فصل ششم این مجموعه تلویزیونی در حال مذاکره با تلویزیون هستیم تأکید کرد: این تک قسمت هیچ ارتباطی با فصل ششم مجموعه پایتخت ندارد و کاملاً طبق استانداردهای یک اپیزود ویژه، هویتی مستقل دارد. وی افزود: با تلویزیون برای ساخت فصل ششم این مجموعه در حال مذاکره هستیم تا به زودی این اتفاق هم بیفتد که خیلی از مردم در کوی و برزن ما را می‌بینند بسیار علاقه دارند هرچه زودتر شاهد پخش این سریال تلویزیونی در فصل ششم هستند. ]]> فرهنگ Mon, 18 Feb 2019 19:37:10 GMT http://siasatrooz.ir/vdcjvoev8uqeyyz.fsfu.html اغلب آثار جشنواره هیچ قرابتی با آرمان‌ها و اهداف انقلاب نداشت http://siasatrooz.ir/vdccmmqss2bqxo8.ala2.html مدیرکل سابق مطالعات و توسعه دانش و مهارت‌‌های سینمایی سازمان سینمایی همزمان با چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی گفت: سینمای ایران امروزه نیازمند تربیت و آموزش سینماگرانی مستعد، خلاق، انقلابی و ولایتمدار است و از سوی دیگر این وظیفه مدیران سینمایی است که از تولید فیلم‌های استراتژیک حمایت کنند. پرویز فارسیجانی افزود: به نظر بنده اکنون همزمان با ۴۰ سالگی پیروزی انقلاب اسلامی وقتی نیم‌نگاهی به جشنواره فیلم فجر که برآمده از انقلاب است می‌اندازیم متوجه می‌شویم چند سالی است از مسیر اصلی جشنواره خارج شدیم و به جای اینکه این جشنواره ویترینی برای عرضه فعالیت‌های سینمایی ما در حوزه انقلاب باشد تبدیل شده به نمایشگاهی از آثار سینمایی که ارتباطی با نظام و انقلاب ندارند. وی خاطرنشان کرد: خارج شدن از مسیر فجر انقلاب چیزی جز این نیست که ما به عنوان جشنواره توجه نمی‌کنیم و به اسم سینمای ملی آثاری را در این رویداد عرضه می‌کنیم که قرابتی با مفاهیم انقلابی ندارند. پدیدآورنده کتاب «منشور سینما» تأکید کرد: بنده معتقدم جشنواره سینمای انقلاب این نیست که ما می‌بینیم! سینمای ایران اینک در ۴۰ سالگی انقلاب اسلامی نباید اینگونه سرشار از فیلم‌های سطحی باشد. از این‌رو نیاز است که مسئولان سینمایی تمهیدات جدی اندیشه کنند و ضمن تربیت نیروهای اصیل و انقلابی، فیلمنامه‌های ارزشمند نیز سفارش دهند و از تولید آثاری حمایت کنند که درخور شأن انقلاب و نظام اسلامی باشد. وی افزود: الان وقتی جشنواره را ارزیابی می‌کنیم جز ۵ فیلمی که نزدیک به انقلاب بودند مابقی هیچ قرابتی با معارف و مقاصد انقلاب نداشتند و بالعکس برخی از آن‌ها برخلاف جهت آرمان‌ها و اهداف انقلاب بودند. سینماپرس ]]> فرهنگ Sun, 17 Feb 2019 17:18:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdccmmqss2bqxo8.ala2.html چرا سرکوب‌گرها بر ساحت هنر ما سیطره یافتند؟ http://siasatrooz.ir/vdcd550fxyt0zn6.2a2y.html در بسیاری از جشنواره‌های سینمایی جهان، توجه فیلمساز به ناگفته‌های جامعه و تاریخ و بازنمایی اقشار و طبقات نادیده‌انگاشته یکی از ملاک‌ها و معیارهای اعطای جایزه است. هیچ پرده‌پوشی هم وجود ندارد و با افتخار اعلام می‌کنند به این دلایلِ غیرسینمایی به فیلمی جایزه داده‌اند. داوران جشنواره‌ها از اینکه به دلیل ارزش‌های پیشرو (progressive)، مضامین انسانی، آزادی‌خواهانه، عدالت‌خواهانه، ضد تبعیض نژادی و یا ضد تبعیض جنسیتی در فیلم‌ها به آنها جایزه بدهند، هیچ شرم و خجلتی ندارند. حالا بماند که اساساً امکان انتزاع ارزش از دانش در قضاوت هنری محل بحث است. اما در جشنواره فیلم فجر جمهوری اسلامی و در ۴۰ سالگی انقلاب یکی از داوران اعلام می‌کند که برای ما تنها «سنجه‌های سینمایی» معیار بود. و عجیب که این داور خود یک مدیرکل در وزارت «فرهنگ و ارشاد اسلامی» است. این تناقض البته در اختتامیه پاسخ درخوری از سوی یک مسخره‌باز یافت. واقعاً چرا باید داور دولتیِ جشنواره دولتی ما از هرگونه «ارزش» در قضاوت سینمایی برائت بجوید و جایگاه خودش را با داور جشنواره فیلم آوانگارد آتن اشتباه بگیرد؟ آیا عذاب وجدانی او را آزار می‌داد؟ آیا قرار بود با آن جمله‌، بی‌اعتنایی به یکی از مهم‌ترین فیلم‌های امسال توجیه شود؟ یک گروه جنایت‌کار و خائن ۱۷ هزار نفر از مردم کشوری را ترور کرده است. رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، رئیس دیوان عالی کشور و ده‌ها وزیر و نماینده و مدیر و سرباز و سردار آنها را به خاک و خون کشیده است. اما طی چهل سال تقریباً هیچ نقشی از جنایات آن بر پرده سینما نقش نبسته است. واقعاً چرا؟ چرا فیلمسازان ما درباره این جنایات هولناک - که بهترین مواد خام دراماتیک برای سینما بود - فیلم نساختند؟ چه گفتمان سرکوبگری بر ساحت فرهنگ و هنر ما سیطره یافت که همه را از توجه به این موضوعات برحذر داشت؟ آن گفتمان سرکوبگر، که امروز در ادبیات داورِ دولتی ما و مجری برنامه سینمایی ما و روزنامه وابسته به حزبِ دولتیِ ما، با افتخار فریاد می‌شود، گفتمان فریب‌کارانه عبورازایدئولوژی است. ادعای دروغین حمایت از «هنرغیرایدئولوژیک» است. اگر در فیلمی مضامین ایدئولوژی لیبرالیسم، پلورالیسم، سکولاریسم، فمینیسم، یا نهیلیسم مطرح باشد، آیا توسط گفتمانِ «عبور از ایدئولوژی» محکوم می‌شود؟ اصلاً و ابداً! تشویق هم می‌شود. در «عبور از ایدئولوژی» هم گزینشی عمل می‌کنند دوستان! واقعاً اگر این داورِ محترم در جشنواره‌ای با اثر به‌غایت هنرمندانه و خلاق و تکنیکی مواجه شوند که در حمایت از نژادپرستی، برده‌داری، یا زن ستیزی ساخته شده، آیا صرفاً «سنجه‌های سینمایی» را در نظر می‌گیرند و به آن فیلم‌ها جایزه می‌دهند؟! گفتمان «عبور از ایدئولوژی» را چگونه سرکوب می‌کند؟ با ساختنِ دوگانه‌های جعلی و سیاه و سفید دولتی / مردمی، رسمی / غیررسمی، سفارشی / مستقل و ارگانی / خصوصی با این‌ها مرزکِشی می‌کنند. هرکسی پایش را بگذارد آن طرف را می‌زنند. با تیرِ نقد یا برچسبِ هجو. در چنین فضای هراس‌آلودی، پرداختن به برخی موضوعات واقعاً جرأت و جسارت می‌خواهد. چون تنها گفتمانِ انقلاب اسلامی است که توسط مدعیان «عبور از ایدئولوژی» محکوم و سرکوب می‌شود. در واقع «عبور از ایدئولوژی»، اسم رمز است. پروژه اصلی «عبور از انقلاب‌اسلامی» و انقلاب‌زدایی است. اما رویش‌های نو و آثار درخشان نسل جدید سینمای انقلاب اسلامی چه کنند؟ یک فریب‌کاری دیگر! آنها را با برچسب «غیر ایدئولوژیک» مصادره می‌کنند! فیلمِ نرگس آبیار خوب است چون غیرایدئولوژیک است! ایدئولوژی لیبرالیسم سخت مشتاقِ هضم و هدم هر استعداد جدیدی در جبهه‌های رقیب است. در اختتامیه جشنواره، یک مسخره‌باز پرده از این تناقض‌ها و فریبکاری‌ها برداشت. او که یک فیلمِ پوچ اما بسیار خوش‌ساخت در جشنواره داشت، یقه داورِ دولتی مدعیِ «سنجه‌های سینمایی» را گرفت و او را سنگ روی یخ کرد. بی‌جهت نبود که آن داور عصبانی شد. حرف «مسخره‌باز» اما حرف حساب بود. می‌گفت اگر مدعی هستید که تنها «سنجه‌های سینمایی» معیارتان بوده، چرا فیلم من در بخش‌های مهم دیگر نامزد نشده است؟ جشنواره فیلم فجر در برابر فیلمِ پوچ او کرنش کرده بود، اما او با اقتدار تمام به جشنواره فجر و مقامات دولتی و داوران دولتی دهن‌کجی کرد. به نظر من که حق‌شان بود. شاید بد نباشد مقامات دولتی و داوران دولتی ما «ایدئولوژیک بودن» را از همان جوانِ مسخره‌باز بیاموزند. حتی او هم در مراسم اختتامیه، موضع ایدئولوژیک و سیاسی خود را فریاد کرد. آن جوان افغانستانی را، به تقلید کودکانه از مارلون براندو، پشت تریبون فرستاد تا ژست مخالف بگیرد. شهاب اسفندیاری - رئیس دانشگاه صداوسیما ]]> فرهنگ Sun, 17 Feb 2019 17:18:52 GMT http://siasatrooz.ir/vdcd550fxyt0zn6.2a2y.html فرافکنی‌های داروغه‌زاده همچنان ادامه دارد http://siasatrooz.ir/vdciqyazvt1au32.cbct.html ابراهیم داروغه‌زاده در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر در بخشی از سخنان خود با حمله به رسانه‌های مطالبه‌گر درخصوص کاستی‌های جشنواره گفت: شور و نشاط اجتماعی جشنواره از دید آن‌ها مغفول مانده؛ این سخنان داروغه‌زاده در حالی است که به زعم بسیاری از فعالان رسانه‌ای، منتقدان و سینماگران کشور جشنواره چند سالی است به واسطه سیاست‌گذاری‌های غلط شکلی خنثی و انفعالی گرفته است. یکی از اتفاقات مهم این دوره از جشنواره فیلم فجر همگرایی و هم افزایی بی‌سابقه رسانه‌های قانونی کشور بود. اتحاد ده‌ها رسانه رسمی، برجسته و مجوزدار فرهنگی، هنری و سینمایی کشور با دیدگاه‌های سیاسی و عقیدتی مختلف از درخواست آن‌ها از سرپرست سازمان سینمایی مبنی بر عدم اجازه حضور رسانه‌های غیررسمی شامل شبه‌رسانه‌های تلگرامی و اینستاگرامی در کاخ جشنواره و تأکید بر اینکه اعضای برخی سایت‌های مجوزداری که صرفاً به انتشار مطالب کپی و یا زردنویسی‌های حاشیه‌دار می‌پردازند و یا صرفاً در ایام منتهی به جشنواره شروع به فعالیت می‌کنند و طی سال‌های اخیر نیز به خوبی شناسایی شده‌اند، در جایی غیر از کاخ رسانه‌ها به تماشای آثار این رویداد سینمایی بنشینند، شکل گرفت! هرچند که مسئولان جشنواره و سازمان سینمایی در نهایت و علی‌رغم تمامی شعارهای‌شان نسبت به این مسأله واکنش جدی نشان ندادند و پردیس سینمایی ملت شاهد حضور افرادی بود که با دور زدن جشنواره به اسم‌های مختلف آمده بودند تا در این رویداد حاشیه‌سازی کنند و رسانه‌های غیرقانونی‌شان را پوشش دهند! جالب‌تر آنکه مسئولان پا را فراتر گذاشته و حتی به برخی از کانال‌های تلگرامی که بنا به قانون غیرقانونی هستند غرفه هم اختصاص داده بودند! اما در نهایت این هم‌افزایی بی‌سابقه باعث شد تا رسانه‌ها حتی رسانه‌های وابسته به دولت امسال براساس صداقت، عدالت و حق‌گویی فعالیت‌های‌شان را به پیش ببرند و از همان روزهای ابتدایی نسبت به مشکلات بسیار جشنواره از ساختار و اجرا گرفته تا محتوای آثار واکنش نشان دهند. این اتفاق باعث تلخکامی مدیران شد و به همین علت ابراهیم داروغه‌زاده در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر در جملاتی با بیان اینکه «با کمال تاسف آنچه از دید رسانه‌ها خصوصا رسانه‌های پایتخت در این آیین باشکوه مغفول ماند شور و نشاط و جریان اجتماعی ایجاد شده حول محور سینما در سراسر ایران بود»!؛ نسبت به این رسانه‌ها موضع گرفت! از سوی دیگر در نهایت بهت، حیرت و ناباوری در مراسم اختتامیه جشنواره برخی از رسانه‌های زرد و حاشیه‌ساز که معلوم نیست چه بده بستانی با برخی دست‌اندرکاران جشنواره دارند اجازه داده می‌شد که به سالنی که سیمرغ‌داران جشنواره در آنجا حضور داشتند راه پیدا کنند و مصاحبه‌های اختصاصی بگیرند و سایر رسانه‌های رسمی، قانونی و با هویت اجازه حضور در این سالن را پیدا نمی‌کردند! با این شرایط به نظر می‌رسد مسئولان جشنواره و سازمان سینمایی شیوه جدیدی از بایکوت کردن رسانه‌ها را به پیش می‌برند و می‌خواهند مانع از فعالیت جدی رسانه‌های قانونی و باهویت شوند، غافل از آنکه این راه به ترکستان می‌رود! سینماپرس ]]> فرهنگ Sat, 16 Feb 2019 21:53:46 GMT http://siasatrooz.ir/vdciqyazvt1au32.cbct.html ای‌کاش زندگی این شهید سریال بشود http://siasatrooz.ir/vdcdk50foyt0zn6.2a2y.html چهارمین همایش شهید ابراهیم هادی، شهدای کانال کمیل و حنظله و شهدای مدافع حرم با عنوان «هادی دل‌ها» پنج‌شنبه شب با حضور جمع کثیری از مردم، جوانان، دوستداران شهید ابراهیم هادی و خانواده معظم شهدا در تالار بزرگ وزارت کشور برگزار شد. تصاویر شهید ابراهیم هادی در دست حاضران و بستن پیشانی بند با ذکر لبیک یا حسین(ع) و یا فاطمه‌الزهرا(س) جلوه خاصی را به این محفل داده بود. در این مراسم حجت‌الاسلام شهاب مرادی در سخنانی با بیان اینکه حضور باشکوه عموم پسران، دختران و خانواده‌ها نشان می‌دهد که شهید ابراهیم هادی چقدر در دل ملت محبوب است، گفت: ابراهیم هادی هیچ‌گاه به دنبال اسم و نام نبوده است و قطعاً اگر شهید نمی‌شد و اکنون در جمع ما حاضر بود، هرگز سخن نمی‌گفت. همرزمان او نیز مانند او هستند. آن‌ها پرهیزگارانی هستند که رابطه عاشق و معشوقی با خدا برقرار کرده‌اند. وی ادامه داد و گفت که به ابراهیم هادی پیشنهاد فرماندهی شد اما قبول نکرد چراکه اعتقاد داشت در پاک‌ترین شرایط مانند جبهه نیز، سقای رزمندگان بودن اجر بیشتری دارد. او عاشق گمنامی بود و اکنون اگر شهید نشده بود، ۶۱ سال سن داشت. حجت‌الاسلام مرادی با بیان اینکه ای‌کاش زندگی شهید ابراهیم هادی سریال بشود و من آرزو دارم این کار انجام شود، گفت: ما باید در زندگی او و شهدایی همچون عباس بابایی و صیاد شیرازی تأمل کنیم؛ چراکه آن‌ها ما را به حیرت وامی‌دارند. ای‌کاش تصاویر این شهدا بدون درجه و نشانی از دسته یا رسته نظامی در کوچه‌ها نصب می‌شد؛ چراکه جوانان بیشتر با آن‌ها ارتباط می‌گرفتند. وی گفت: شهید ابراهیم هادی امتداد پوریای ولی است. ما باید فتوتی را که او داشت، به جوانانمان بگوییم و سلوک و زندگی او را روایت کنیم. شهید محسن حججی و سایر شهدا نیز این‌چنین هستند. آن‌ها افرادی هستند که در تاریخ و نسل‌ها امتداد دارند. این شهدا به ما جهان‌بینی می‌دهند. حجت‌الاسلام مرادی در بخش دیگر سخنان خود با اشاره به نفوذ دشمن در فضای سایبری یادآور شد: گاهی آسیب‌هایی در فضای مجازی مشاهده می‌کنیم که مصداقی از نفوذ است. یک نمونه از آن مربوط به اظهار نظر در رابطه با ازدواج با شهدا بود. این مسأله کار اشتباه و نادرستی است و قطعاً دشمن طرحی دارد. توصیه می‌کنم دوستان هنگام برخورد با چنین اظهارنظرهایی تنها یک کلمه در فضای مجازی بگویند که کار شما نادرست است و از جدل یا بگو مگو خودداری کنند. وی خاطرنشان کرد: ما نباید خانواده و والدین شهدا را فراموش کنیم. آن‌ها نقش بسیار مهمی در تربیت فرزندانشان داشته‌اند. باید به دیدار آن‌ها برویم و به آن‌ها سرکشی کنیم. اجرای نماهنگ و تواشیح شهادت حضرت زهرا(س) توسط گروه محراب، اجرای اذان به وقت عاشقی با صدای شهید هادی، رونمایی از سرود«هادی دل‌ها» توسط گروه دانش‌آموزی نورالمشکات، روایتگری «ابراهیم در آتش» لحظات آخر حماسه مقاومت در کانال کمیل از جمله برنامه‌های این مراسم بود. همچنین در خاتمه مراسم تقدیر از خانواده معظم شهدای مدافع حرم از جدیدترین آثار انتشارات شهید ابراهیم هادی همچون «کامبوزیا»، «من زینبی‌ام» و «شهیدحججی» رونمایی شد و از برگزیدگان اولین جشنواره شهید ابراهیم هادی تقدیر شد. پایان بخش این یادواره اکران فیلم سینمایی «۲۳ نفر» بود که مورد استقبال حاضرین قرار گرفت. ]]> فرهنگ Fri, 15 Feb 2019 19:22:34 GMT http://siasatrooz.ir/vdcdk50foyt0zn6.2a2y.html دست‌نوشته رهبرانقلاب برای میهمانان متفاوت فرش قرمز جشنواره فجر http://siasatrooz.ir/vdcizyazpt1au32.cbct.html چندی پیش و در جریان اکران ویژه فیلم «۲۳ نفر» که برای خانواده شهدا برگزار شد، عکسی از حضور خانواده شهید قاضی‌خانی بر روی فرش قرمز، سوژه عکاسان شد و از آن به عنوان یکی از متفاوت‌ترین تصاویر ثبت شده در سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر یاد شد. در این عکس، علاوه بر همسر شهید مدافع حرم مهدی قاضی‌خانی، سه فرزند او «محمد متین، نهال و محمد یاسین» هم حضور داشتند. خانواده جمعی از شهدای مدافع حرم از جمله شهید مهدی قاضی‌خانی به دیدار رهبرانقلاب رفتند و مورد دلجویی ایشان قرار گرفتند. در این دیدار رهبرانقلاب برای نهال قاضی‌زاده دست‌نوشته‌ای تقریر کردند. بسمه ‌تعالی نهال عزیز. امید است برای انقلاب و کشور ذخیره‌ای ارزشمند باشی. ان‌شالله. سیدعلی خامنه‌ای ۲۳/۱۱/۹۷ ]]> فرهنگ Tue, 12 Feb 2019 20:33:19 GMT http://siasatrooz.ir/vdcizyazpt1au32.cbct.html اسم «مسخره باز» برازنده شماست! http://siasatrooz.ir/vdcb5zb8srhbg9p.uiur.html از دیشب منتظرم ببینم خشمم تمام می‌شود یا نه که نمی‌شود. جناب کارگردان شما مارلون براندو نیستی که به جای گرفتن اسکار یک زن سرخ‌پوست روی صحنه بفرستی چون آنقدر خودشیفته‌ای که جایزه اولی را نمی‌خواهی و باقی را می‌خواهی و اصلاً ژست اپوزیسیون و معترض‌ات بی‌معنی و نمایشی است. فرستادن یک افغانی که نتواند از روی متن بخواند (آن هم متن به آن شاهکاری و لابد تیز و برنده و معترض) جز توهین و تحقیر هیچ نداشت. از همان تئاترهای اولی که از شما دیدم (احتمالاً اسم اول شما را ناراحت کند ولی دوبار آمدم تئاتر شما و دیگر این خطا را نکردم) متوجه شدم من مخاطب کارهای فرمال و توخالی شما نیستم، به من هم ربطی ندارد چه کسانی هستند اما متاسفم که شما کارگردان تئاتر هستید که عمر من هم پای خواندن تئاتر گذشته و می‌فهمم تئاتر هیچ نکند از آدم آدم می‌سازد، نمونه استاد نصیریان که حتماً شما بیشتر از من می‌شناسیدشان و نمی‌فهمم تئاتر چطور از شما همچین دلقک منوری ساخته. در این سال‌ها زیاد دیده‌ام که سینماچی‌ها چطور هر مفهومی را به سطحی‌ترین وجه تنزل می‌دهند اما عمیقاً متاسفم که شما نتوانستید اندیشه و فکر تئاتر را به خودِ خودشیفته‌تان تلقین کنید. جناب اپوزسیون، مهاجرت با پناهندگی فرق دارد، که هر دو ناشی از رنج است و با نمایش شما جور در نمی‌آید، همانطور که اعتراض با حقیر شمردن فرق دارد. تحقیر یک ملت با ادای دلسوزی شما را در چشم آنها بزرگ نمی‌کند که اگر اینطور دلسوز بودید نگاهی می‌انداختید به کسانی که سال‌ها برای حقوق پناهندگان افغان تلاش کرده‌اند. کاش قبل شوتان پرسیده بودید چه تعداد کارگردان و نویسنده و بازیگر اصالتاً افغانی در آن سالن هستند؟ در واقع شما و امثال شما هنوز نفهمیدید که جامعه افغانستانی در ایران صرفاً کارگران بی‌سواد نیستند و نسلی در ایران متولد شده و زندگی می‌کنند هم سن و سال‌های خود شما و کمتر که چه در سینما و چه در دیگر شاخه‌های هنری و علم و صنعت کار می‌کنند و توهین شما را فراموش نخواهند کرد حتی اگر جواهر از انگشتان هنرمندتان ببارد، شما حمایت تعداد کثیری از هم زبان‌های خود را نخواهید داشت (البته قطعاً کارگر شما از شما حمایت می‌کند) و در نهایت امیدوارم آنقدر موفق باشید (موفق واقعی، نه اینطور تو خالی) که برای نمایش دادن خودتان از رنج‌های دیگران مایه نگذارید. عکس پرافتخارتان را اینجا نمی‌گذارم که به نظرم عنوان فیلمتان از هر چی به خود شما برازنده‌تر است. نویسنده: عالیه عطایی - نویسنده افغانستانی حوزه تئاتر ]]> فرهنگ Tue, 12 Feb 2019 20:33:19 GMT http://siasatrooz.ir/vdcb5zb8srhbg9p.uiur.html