میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی سیاست خبر
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۹ ساعت ۲۱:۲۴
 
 
یک ساعت صحبت امن تلفنی با پوتین داشتم

وزیر امور خارجه گفت که در مسکو نزدیک یک ساعت صحبت امن تلفنی با پوتین داشته و تصریح کرد: این دولت و نه هیچ دولت دیگری در ایران یک وجب از خاک ایران را نه به کسی واگذار می‌کند و نه حتی اجازه استفاده اختصاصی از آن را به کسی خواهد داد.
محمدجواد ظریف در گفت‌وگویی درباره سفرش به مسکو عنوان کرد: گفت‌وگوی خوبی با سرگئی لاوروف وزیر خارجه داشتیم و یک صحبت تلفنی امن با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه به خاطر پروتکل ویژه کرونایی ایشان داشتیم.
وی عنوان کرد:‌با وزیر امور خارجه روسیه درباره همکاری‌های دوجانبه و مسائل منطقه‌ای صحبت کردیم.
وزیر خارجه با بیان اینکه یک قرارداد همکاری بین ایران و روسیه داریم که در زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی منعقد شده است، اظهار داشت: این قرارداد ۱۰ ساله بوده و دو تا پنج سال تمدید شده و هشت ماه دیگر ۲۰ ساله می‌شود، به دوره‌ دیگری از روابط بین‌الملل و روابط ما با روسیه مربوط می‌شود. با آقای پوتین توافق کردیم این قرارداد بازنگری شود.
ظریف در عین حال یادآور شد: البته زمانی که رأس موعد مقرر برسد، اگر کسی مخالفت نکند تمدید می‌شود، ولی بهتر دیدیم یک قرارداد جامع راهبردی درازمدت تدوین شود و قرارداد به روز شود و نهایتا امضا و برای تصویب به مجلس ارائه شود.
*مسکو دلیلی برای تمدید تحریم تسلیحاتی ایران نمی‌بیند
از سوی دیگر؛ سرگئی لاوروف در پایان مذاکرات دوجانبه خود با وزیر امور خارجه کشورمان در جمع خبرنگاران تأکید کرد که فدراسیون روسیه هیچ دلیل حقوقی، سیاسی یا اخلاقی برای اعمال تحریم‌های نامحدود تسلیحاتی علیه جمهوری اسلامی ایران نمی‌بیند.
وزیر خارجه روسیه یادآور شد: شورای امنیت سازمان ملل تحریم تسلیحاتی به‌معنای کامل کلمه علیه ایران اعمال نکرده است. این شورا رژیم خاصی برای مجوز صادرات سلاح به ایران در نظر گرفته بود که شرایطی کاملاً موقت داشت و اعتبار این رژیم در ماه اکتبر سال جاری به پایان خواهد رسید. در چنین شرایطی، هر نوع تلاش برای استفاده از این شرایط به‌منظور تمدید این رژیم، چه رسد به اینکه این مسئله را برای اعمال تحریم تسلیحاتی نامحدود، مبنا قرار داد بی پایه و اساس حقوقی، سیاسی خواهد بود و مبنای اخلاقی نخواهد داشت.
لاوروف این نکته را مورد توجه قرار داد که در ماده مشخصی در قطعنامه شماره ۲۲۳۱ شورای امنیت به‌طور مشخص بر موقت بودن این شرایط تأکید شده است، این مسئله صرفاً به‌عنوان یک ژست حسن‌نیت از طرف ایران به‌عنوان بخشی از بسته‌ای از اقدامات بود که "هیچ ارتباطی به برنامه هسته‌ای ایران ندارد".
رئیس دستگاه دیپلماسی روسیه تأکید کرد: به همین دلیل، موضع‌گیری ما در این رابطه کاملاً واضح است: ما مخالف چنین تلاش‌هایی هستیم و هیچ دلیلی نمی‌بینیم که این تلاش‌ها با موفقیت روبه‌رو شوند.ما مواضع خود را در چارچوب سندی در این زمینه در نیویورک (مقر سازمان ملل) منتشر کرده‌ایم که در آن تمامی دلایلی را که مبنای این مواضع است بیان می‌کند.
سرگئی لاوروف همچنین اعلام کرد که تجدید و بِروزرسانی توافقنامه مربوط به مبنای روابط و اصول همکاری‌ها بین روسیه و ایران مربوط به سال ۲۰۰۱، با در نظر گرفتن چالش‌ها و تهدیدهای کنونی به رؤسای جمهوری دو کشور پیشنهاد خواهد شد.
وزیر خارجه روسیه توضیح داد: «این اقدام (تمدید این توافقنامه) را همیشه می‌توان انجام داد، ولی امروز ما توافق کردیم که ۲۰ سال زمان بسیار طولانی است و زمان آن رسیده که این سند بازنگری و تجدید شود، چرا که در طول ۲۰ سال گذشته، در عرصه بین‌المللی "تغییرات جدی و عمیقی در زمینه اقتصادی و سیاسی" رخ داده و همچنین از لحاظ تهدیدات امنیتی برای کل بشریت، چالش‌های جدیدی به وجود آمده است.»
به‌گفته وی، تهدیدات جدید شامل تروریسم و انواع دیگر جرایم سازمان‌یافته، تغییرات آب‌وهوایی و ویروس‌هایی است که امروزه برای همه یک تهدید محسوب می‌شود.
سرگئی لاوروف اعلام کرد که روسیه همچنان به‌دنبال دستیابی به توافق با همه کشورهای علاقمند برای اجرای مفهوم امنیت جمعی در منطقه خلیج فارس است. وی توضیح داد: تنها راه برای رسیدن به چنین امنیتی، ایجاد نوعی ائتلاف مانند "ناتوی خاورمیانه" نیست که همتایان آمریکایی ما اکنون درباره آن صحبت می‌کنند. این دوباره یک برخورد مقابله‌گرایانه و به‌وجودآورنده رویارویی است که مبتنی بر تمایل به منزوی کردن برخی کشورهای منطقه و ادامه تحمیل برخورد یکجانبه در این منطقه مهم از جهان است. ما ابتکار عمل خود را برای تضمین امنیت، صلح و همکاری در منطقه خلیج فارس با ترویج رویکردی ارائه داده‌ایم که تمامی کشورهای ساحلی خلیج فارس و همه کشورهایی که می‌توانند در این فرآیند سهیم باشند، از جمله اتحادیه اروپا، اتحادیه کشورهای عربی و سازمان همکاری اسلامی در آن مشارکت داشته باشند. من فکر می‌کنم که در نهایت، این رویکرد حاکم شود، برای اینکه در غیر این صورت، اطمینان از توسعه پایدار و باثبات منطقه به‌نفع تمامی مردمی که در اینجا زندگی می‌کنند، غیرممکن خواهد بود. 

کد مطلب: 114621
 
Share/Save/Bookmark