میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : يکشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۰ ساعت ۱۹:۰۱
 
 
مولا ببخش ما را
از بچگي در ذهنمان عيد غدير فقط سرزدن به خانه سادات بود و گرفتن عيدي هاي ۱۰، ۲۰ و ۵۰ توماني. ياد گرفته بوديم كه ...

از بچگي در ذهنمان عيد غدير فقط سرزدن به خانه سادات بود و گرفتن عيدي هاي ۱۰، ۲۰ و ۵۰ توماني. ياد گرفته بوديم كه عيدي سادات هرچقدر هم كه كم باشد بركتش زياد است.
اين همه آن چيزي بود كه براي ما مترادف عيد غدير بود.
حالا هم كه بزرگ تر شده ايم، چندان فرقي با كودكي هايمان نكرده ايم. هنوز هم عيد غدير همين معني را مي دهد.
شايد بيشتر از آنچه بچگي هايمان ياد گرفتيم اين است كه غدير نام بركه اي است در نزديكي... ياد گرفتيم كه پيامبر آنجا از جهاز شترها منبري ساخت و دست حضرت علي (ع) را بالا گرفت و فرمود: من كنت مولي فهذا علي مولا... ياد گرفتيم كه انا مدينه العلم و علي بابها.
معدودي هم خطبه غدير را خواندند. اما هيچگاه به اين نينديشيديم كه داشتن مولايي چون علي(ع) چه نعمتي است و چقدر سخت است كه شيعه او باشيم.
هيچوقت نهج البلاغه، اين كتاب با عظمت و پر از پند و حكمت را ورق نزديم تا راه و رسم انسانيت را ياد بگيريم. تا ببينيم به قول معروف كجاي كاريم؟ همين نامه ۵۳ كه حضرت براي مالك اشتر نگاشت، براي برطرف ساختن همه مشكلات ساختار جامعه ما كفايت مي كرد. اما هيچگاه جدي نگرفتيم. ما از شيعه علي (ع) بودن فقط همين نام را يدك مي كشيم. فقط شب بيست و يكم ماه مبارك رمضان را بلديم توي مسجد بنشينيم و جوشن بخوانيم. فقط ۱۳ رجب را مي شناسيم كه شيريني پخش مي كنيم و جشن مي گيريم. فقط غدير را مي‌شناسيم با همان وصف ابتداي يادداشت امروز.
مولا ببخش ما را. ببخش از اينكه اينقدر راحت يادمان رفته است كه تو مولاي مايي و امامت تو را آنچنان كه بايد و شايد ارج ننهاديم.
ببخش از اينكه بعضي جاها آبروي شما را مي بريم و با هر خطا و گناهي، انگ شيعه علي (ع) را به ما مي زنند و ما حواسمان نيست كه چه مي كنيم.
مولا ببخش ما را كه بعضي هايمان تفاوتي با مردم كوفه نداريم و قدر نگيني زيبا و ناب را بر انگشتري اسلام و انسانيت نمي دانيم و يادمان مي رود كه بايد در ركابت باشيم. مي بخشي ما را؟

کد مطلب: 69416
, مولف : مهدي رجبي
 
Share/Save/Bookmark