میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی فرهنگ گزارش
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱۰ تير ۱۳۹۷ ساعت ۲۲:۲۴
 
 
آیا مسئولان سازمان سینمایی دوپاره شدن جشنواره فیلم فجر را برطرف می‌کنند؟
در انتظار عقلانیت

در حالی که هنوز برگزاری مستقل جشنواره جهانی فجر از نظر اهالی سینما منطقی نیست و متولیان آن نیز به همین دلیل کشمکشی برای بودجه جشنواره‌های ملی و جهانی فجر ایجاد کردند، به تازگی مسئولان این جشنواره با از خودشیفتگی و بی‌توجه به همه انتقادات و شرایط جامعه، در مجلسی اشرافی از خودشان تقدیر کردند، موضوعی که نشان می‌دهد تا چه میزان جریان شاهنشین سینما از فضای جامعه دور است!
سیدرضا میرکریمی دبیر جشنواره جهانی فیلم فجر اخیراً در مصاحبه با یکی از رسانه‌‌ها به طور غیرمستقیم بودجه نجومی ۲۱میلیارد تومانی را به جشنواره ملی نسبت داده بود. مبلغی که با آنچه مدیران ارشاد و جشنواره ملی گفته بودند تفاوتی بالغ بر ۱۶میلیارد تومان داشت!
رسانه‌های مستقل و منتقدان جشنواره جهانی فیلم فجر مدتی منتظر پاسخگویی مدیران در این زمینه شدند اما مصاحبه یا بیانیه‌‌ای رسمی توسط روابط عمومی سازمان سینمایی در این زمینه منتشر نشد و تنها داروغه‌زاده دبیرجشنواره ملی، خطاب به میرکریمی در توئیتر خود نوشت: «آقای میرکریمی عزیز، شما می‌خواهی از عملکرد نسبتاً خوب جشنواره جهانی دفاع کنی چرا با اطلاعات غلط جشنواره ملی را نابود می‌کنی!؟ کل هزینه ما چهارمیلیارد و هفتصدمیلیون تومان بوده که یک‌ میلیارد و دویست‌ میلیون تومان آن از طریق فروش بلیت به خزانه برگشته است. یعنی ما کلاً ۳.۵ میلیارد خرج روی دست دولت گذاشتیم. عدد۲۱ میلیارد را از کجا آوردی برادر من!؟»
اما در این میان انتشار خبری از سوی رمضانعلی حیدری خلیلی معاون توسعه و منابع سازمان سینمایی مبنی بر اینکه بودجه جشنواره جهانی فیلم فجر ۲ برابر جشنواره ملی بوده واکنش‌های زیادی را به همراه داشت.
بسیاری از رسانه‌ها و همچنین هنرمندان و سینماگران در رشته‌های مختلف خواستار ادغام دوباره جشنواره‌های جهانی و ملی فجر شدند! اما میرکریمی و دوستانش که که گویی از حمایت پنهان مدیریت سینمای کشور نیز بهره می‌برند اکنون در ظاهر با سازمان سینمایی و شخص داروغه‌زاده زاویه پیدا کرده‌اند و حالا در اقدامی جدید در یک مجلس اشرافی خودشان از خودشان تقدیر کردند!
این تقدیر مسئولان جشنواره جهانی از یکدیگر آن هم در زمانه‌ای که بعد از برگزاری دور چهارم این رویداد هنوز هم نتوانسته تایید عموم اهالی سینما را همراه داشته باشد و در شرایطی که حتی برخی صنوف سینمایی شامل انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، اتحادیه تهیه‌کنندگان، کانون کارگردانان سینما و... نیز با انتشار بیانیه‌هایی خواستار توقف فعالیت جشنواره جهانی شدند ضرب‌المثل «خود گویی و خود خندی، عجب مرد هنرمندی!» را به یاد می‌آورد!
حال سوأل اینجا است که این رفتار متولیان از خود بی‌خود شده جشنواره جهانی فجر، دهن‌کجی نسبت به انتقادهای مکرر رسانه‌ها و اهالی سینما نسبت به جشنواره جهانی فیلم فجر نیست؟ آیا باید به تازگی منتظر ابعاد جدیدی از حضور شاهنشینان در سینمای کشور باشیم یا اینکه محمدمهدی حیدریان رئیس سازمان سینمایی که تاکنون ترجیح داده دست بسته عمل کند برای یکبار هم که شده اقدام مناسبی نسبت به گعده جهانی فجر خواهد داشت؟
این روزها سینمای ایران شاهد اعتراضات بخش اعظمی از سینماگران کشور برای برگزاری این رویداد اشرافی که با حضور تعدادی از نزدیکان و آشنایان دبیر جشنواره، رئیس سازمان سینمایی و... برگزار می‌شود هستند به نحوی که برخی از اهالی سینما تأکید کردند: امیدواریم با برخوردی قاطع و جدی جلوی عملکرد ۴-۳ نفری که چند سالی است به عنوان دست‌اندرکاران اصلی این رویداد جیب‌های گشادی برای خودشان دوخته‌اند گرفته شود.
سینماگران کشور تأکید دارند: هرگز و در هیچ‌یک از جشنواره‌های مطرح دنیا ما شاهد چنین بدعت‌گذاری و دوپاره کردن جشنواره‌ها نبوده و نیستیم و این اتفاق تنها باعث از بین رفتن شکوه و عظمت جشنواره فیلم فجر شده است!
از این‌رو امید است مسئولان فعلی سازمان سینمایی در این راستا عقلانی تصمیم بگیرند و بساط و نان‌دانی برخی آقایان را جمع کنند! امروزه یکایک اهالی سینمای کشور منتظر هستند تا رئیس سازمان سینمایی بساط بی‌خاصیت جشنواره جهانی را برچیند و اجازه ندهد عده‌ای افراد به اسم جشنواره پول‌های کلان به جیب بزنند و بیش ازین در سینمای کشور جولان دهند! قطعاً سینمای ایران نیازمند حضور «شو»گونه برخی افراد نیست که در هر محفل و جشنواره‌ای حضور پیدا می‌کنند، قراردادهای نجومی می‌بندند و برای سینمای کشور تابلو می‌شوند! میرکریمی طی همه سال‌های برگزاری جشنواره جهانی ثابت کرده که برنامه و سیاست مفیدی برای اداره این رویداد ندارد و در مقابل با رفتارهای شوگونه ضمن حفظ این سنگ بنای کج، تنها پای خود را در معادلات سینمایی محکم می‌کند و فرآیندهایی را رقم می‌زند که آثار مخرب آن سال‌ها بعد گریبان سینما را خواهد گرفت و شاید حرکت فرهنگی سینمای ایران به سوی ولنگاری فرهنگی، وابستگی فرهنگی و سینمای سفارتی تنها یکی از خسارت‌های زیان‌بار آن باشد!
سینماپرس

کد مطلب: 105003
 
Share/Save/Bookmark