میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : شنبه ۵ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۲۳:۲۳
 
 
یک اعتراف و چند سوال؟
صحنه بین الملل دروانی بس بحرانی را سپری می‌کند بگونه‌ای که در بسیاری از نقاط جهان جنگ و کشتار بیداد می‌کند...

صحنه بین الملل دروانی بس بحرانی را سپری می‌کند بگونه‌ای که در بسیاری از نقاط جهان جنگ و کشتار بیداد می‌کند.
در این میان از یک سو یمن که تحت تجاوز گسترده ائتلاف آمریکایی- سعودی قرار گرفته با میلیون‌ها آواره و تلفات انسانی گسترده و از سوی فلسطین اشغالی است که در چند دهه گذشته با فجیع‌ترین جنایات ضد بشری تحمیلی از سوی رژیم صهیونیستی مواجه است. این وضعیت بحرانی در حالی همچنان ادامه دارد که در اقدامی قابل تامل براساس گزارش سازمان ملل متحد ائتلاف تحت رهبری عربستان سعودی که به یمن حمله می کند و اسرائیل بیشترین تعداد کودکان را کشته اند. این اعترافات در حالی صورت گرفته است که یک سوال اساسی مطرح است و آن اینکه چرا پس از چند دهه همچنان وضعیت بحرانی فلسطین و جنایات همه جانبه صهیونیست‌ها علیه کودکان فلسطینی ادامه دارد و چرا پس از پس سال همچنان کودکان یمنی زیر آتش جنایات سعودی جان می‌دهند؟
هر چند که ماهیت ضد بشری و ضد انسانی سران سعودی و صهیونیست‌ها برکسی پوشیده نیست اما یک اصل مهخم وجود دارد و آن اینکه چرا توهش آنها پایانی ندارد؟ پاسخ به این پرسش را در دو محور می‌توان جستجو کرد. نخست آنکه قدرت‌های بزرگ مدعی حمایت از بشریت و صلح همچون آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، کانادا، روسیه همچنان برای منافع اقتصادی به فروش تسلیحات به این رژیم‌ها ادامه می‌دهند و جالب توجه آنکه کشورهای غربی با وتو کردن قطعنامه‌های سازمان ملل عملا مانع از اقدام جامع علیه این رژیم‌ها می‌شوند. اسناد و شواهد نشان می‌دهد که کشورهای غربی رسما حامی این رژیم‌های جنایت‌کار بوده و حتی در این جنایات مشارکت دارند چنانکه اخیرا آمریکا نیروی نظامی به عربستان برای مشارکت گسترده تر در جنگ یمن اعزام کرده است.
دوم آنکه سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری که مسئولیت صلح و امنیت جهانی را دارند به جای اقدام علیه این رژیم‌ها یا راه سکوت در پیش گرفته و یا در چارچوب اهداف حمایتی غرب از این رژیم ها گام برداشته‌اند چنانکه در طول ۵ سال اخیر هیچ اقدامی برای محاکمه سعودی صورت نداده‌ و حتی رژیم صهیونیستی به جرم سه جنگ بزرگ علیه غزه و قتل عام هزاران غیر نظامی، هرگز مورد بازخواست قرار نگرفت. بر این اساس می‌توان گفت که گزارش سازمان ملل بیشتر اقدامی برای کاهش عذاب وجدان مسئولان این سازمان در برابر درد و رنج ملت فلسطین و یمن و و گرفتن ژست پاسخگویی به افکار عمومی است والا تا روند گذشته ادامه دارد هیچ اقدام عملی برای پایان این وضعیت بشری صورت نخواهد گرفت و ملت فلسطین و یمن برای احقاق حقوقشان و ادامه حایتشان گزینه ای جز مقاومت و ایستادگی نخواهند داشت. 

نویسنده: علی تتماج

کد مطلب: 110090
 
Share/Save/Bookmark