کارزاری که در آن هستیم، صحنه آخرالزمانی است، این واژه شاید برای برخی سنگین باشد برای برخی سهل اما آنچه در آن قوطه ور هستیم، و همه دنیا در آن است، یک شرایط آخرالزمانی است.
ایران با پیشینهای بی بدیل و بینظیر با وجود تمدن و فرهنگی غنی که با اسلام و تشیع ممزوج شده است اکنون در میان میدان قرار دارد، شاید تنها باشد، شاید گستره دشمنیها علیه ایران افزون باشد، اما در حقانیت وجودی ایران و آرمانهایش تردیدی نیست.
ایران نجیبانه ایستاده است، تنها و یکه، زخم خورده است، محاصره شده است، اما شکست ناپذیر ایستاده و در افق چشمان ایران، نور پیروزی و حقانیت می درخشد.
ایران مقابل دنیایی از «زر و زور و تزویر» ایستاده است، ایران ارتشی نیرومند دارد، توانمند و پای کار، برای کشورش و برای مردمش جان میدهد تا خاکش نرود، جان مردمش به خطر نیفتد. ایران زرادخانه بزرگی از موشکها دارد که برای حمله به دشمن آماده است. دستهای نیروهای مسلح روی ماشه است تا به هر تحرکی و تعرضی علیه میهن و مردم قیام کند، جانفشانی کند و دشمن را پشیمان.
دشمن از آنچه در مقاومت 12 روز جنگ تحمیلی و البته نابرابر شگفت زده شد، باور نمیکرد ایستادگی ایران اسلامی تا این اندازه بالا باشد، هم ایستادگی نیروهای مسلح و هم دلدادگی مردم به میهنشان.
تبلور و جلوه زییابی از عشق به ایران عزیز، در تک تک ایرانیان نمایان شد و دشمن از وجود قلبهایی همچنان و تا پای جان برای ایران میتپد ترسید، وحشت کرد و هراس به دل راه داد.
«غرور صادق» ایران و ایرانی دشمن را عقب راند و وادار به پذیرش آتش بس کرد،به اعتراف همه نظامیان و کارشناسان جنگی، اگر یک هفته دیگر جنگ ادامه پیدا میکرد، از سرزمینهای اشغالی چیزی باقی نمانده بود و این بلوف نیست، واقعیتی است که در همین 12 روز جنگ به اثبات رسیده است.
جنگ تمام نشده است، ایران جنگ طلب نیست، اما در بزنگاه جنگ، جانانه وارد میشود و دشمن را پشیمان میکند.
ایران شاید تنها باشد، اما خدا را دارد، وعده الهی صادق است و محقق خواهد شد، ایران سربلند است، در میان مردم خود، در میان دیگر ملتها که اکنون پرچم کشوشان را در راهپیماییها به اهتزار در میآورند.
ایران خونین است، اما خروشنده، به راه حق خود ادامه میدهد، پر خروش و با صلابت، خسته نیست؛ تسلیم در قاموس ایران وجود ندارد، تسلیم واژهای گنگ و بیمعنا در وجود ایرانیها است.
دنیای باطل، دنیای ظالم با چنین کشوری و مردمی روبرو است. در میان غوغایی از تلاطم و جنگ و خون، ایستاده در میدان به سوی پیروزی پیش میرود. این پیروزی نزدیک است.
از یاد نبریم و فراموش نکنیم در این 12 روز جنگ تحمیلی، ایران تنها اما ایستاده و پر صلابت در مقابل ابرقدرتهای دوران به پیروزی دست یافت.
ایران در این نبرد نابرابر، کاری کرد که هیچ کشور و مردمی تاکنون دست به آن نزده بودند. موشکباران اسرائیل و حمله موسکی به پایگاه آمریکا در قطر کار سبک و سادهای نیست.
باید باور داشت، جنگ پایان نیافته است، چرا که دشمن همچنان باقی است، آماده باشد دست روی ماشه برای شلیک، این است امید ایران، برای پایداری، برای ماندن، برای وصل به یک واقعه بزرگ باید ایستاد، آن واقعه بزرگ در راه است، باورش داریم و برای آن لحظه شماری میکنیم.
چه زیبا خواهد بود آن زمان که موعود، منتقم و امام عصر (عج) بیاید و یک ایران، پشت سر ایشان به انقلاب بزرگ و جهانی محبوب بپیوندد.
امید است که ایران را زنده نگه داشته است و این نور امید از سوی مهدی موعود ساطع میشود و امتش را از آن نور سیراب میکند.
ایران سرزمین سرنوشت ساز است، آنچه برای ایران تکلیف و مقرر شده، اتفاق خواهد افتاد و آن جز پیروزی، بزرگی و اعتلای ایران اسلامی نخواهد بود. این است ایران.
ایران با پیشینهای بی بدیل و بینظیر با وجود تمدن و فرهنگی غنی که با اسلام و تشیع ممزوج شده است اکنون در میان میدان قرار دارد، شاید تنها باشد، شاید گستره دشمنیها علیه ایران افزون باشد، اما در حقانیت وجودی ایران و آرمانهایش تردیدی نیست.
ایران نجیبانه ایستاده است، تنها و یکه، زخم خورده است، محاصره شده است، اما شکست ناپذیر ایستاده و در افق چشمان ایران، نور پیروزی و حقانیت می درخشد.
ایران مقابل دنیایی از «زر و زور و تزویر» ایستاده است، ایران ارتشی نیرومند دارد، توانمند و پای کار، برای کشورش و برای مردمش جان میدهد تا خاکش نرود، جان مردمش به خطر نیفتد. ایران زرادخانه بزرگی از موشکها دارد که برای حمله به دشمن آماده است. دستهای نیروهای مسلح روی ماشه است تا به هر تحرکی و تعرضی علیه میهن و مردم قیام کند، جانفشانی کند و دشمن را پشیمان.
دشمن از آنچه در مقاومت 12 روز جنگ تحمیلی و البته نابرابر شگفت زده شد، باور نمیکرد ایستادگی ایران اسلامی تا این اندازه بالا باشد، هم ایستادگی نیروهای مسلح و هم دلدادگی مردم به میهنشان.
تبلور و جلوه زییابی از عشق به ایران عزیز، در تک تک ایرانیان نمایان شد و دشمن از وجود قلبهایی همچنان و تا پای جان برای ایران میتپد ترسید، وحشت کرد و هراس به دل راه داد.
«غرور صادق» ایران و ایرانی دشمن را عقب راند و وادار به پذیرش آتش بس کرد،به اعتراف همه نظامیان و کارشناسان جنگی، اگر یک هفته دیگر جنگ ادامه پیدا میکرد، از سرزمینهای اشغالی چیزی باقی نمانده بود و این بلوف نیست، واقعیتی است که در همین 12 روز جنگ به اثبات رسیده است.
جنگ تمام نشده است، ایران جنگ طلب نیست، اما در بزنگاه جنگ، جانانه وارد میشود و دشمن را پشیمان میکند.
ایران شاید تنها باشد، اما خدا را دارد، وعده الهی صادق است و محقق خواهد شد، ایران سربلند است، در میان مردم خود، در میان دیگر ملتها که اکنون پرچم کشوشان را در راهپیماییها به اهتزار در میآورند.
ایران خونین است، اما خروشنده، به راه حق خود ادامه میدهد، پر خروش و با صلابت، خسته نیست؛ تسلیم در قاموس ایران وجود ندارد، تسلیم واژهای گنگ و بیمعنا در وجود ایرانیها است.
دنیای باطل، دنیای ظالم با چنین کشوری و مردمی روبرو است. در میان غوغایی از تلاطم و جنگ و خون، ایستاده در میدان به سوی پیروزی پیش میرود. این پیروزی نزدیک است.
از یاد نبریم و فراموش نکنیم در این 12 روز جنگ تحمیلی، ایران تنها اما ایستاده و پر صلابت در مقابل ابرقدرتهای دوران به پیروزی دست یافت.
ایران در این نبرد نابرابر، کاری کرد که هیچ کشور و مردمی تاکنون دست به آن نزده بودند. موشکباران اسرائیل و حمله موسکی به پایگاه آمریکا در قطر کار سبک و سادهای نیست.
باید باور داشت، جنگ پایان نیافته است، چرا که دشمن همچنان باقی است، آماده باشد دست روی ماشه برای شلیک، این است امید ایران، برای پایداری، برای ماندن، برای وصل به یک واقعه بزرگ باید ایستاد، آن واقعه بزرگ در راه است، باورش داریم و برای آن لحظه شماری میکنیم.
چه زیبا خواهد بود آن زمان که موعود، منتقم و امام عصر (عج) بیاید و یک ایران، پشت سر ایشان به انقلاب بزرگ و جهانی محبوب بپیوندد.
امید است که ایران را زنده نگه داشته است و این نور امید از سوی مهدی موعود ساطع میشود و امتش را از آن نور سیراب میکند.
ایران سرزمین سرنوشت ساز است، آنچه برای ایران تکلیف و مقرر شده، اتفاق خواهد افتاد و آن جز پیروزی، بزرگی و اعتلای ایران اسلامی نخواهد بود. این است ایران.
محمد صفری
