همبستگی، وحدت، اتحاد، انسجام، مقابله با تفرقه، مبارزه با نفاق واژههای زیبایی است که اگر عملیاتی شود بسیار راهشگار خواهد بود، اما آیا این ویژگیها با درصد بالا در کشور وجود دارد؟
از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی و حتی پیش از آن؛ بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام(ره) بر وحدت کلمه تأکید داشتهاند، این واژه بارها از زبان ایشان گفته شده است.
قاعدتاً یک کشور انقلابی با آرمانها و اهداف خاص خود به وحدت، به شدت نیاز دارد، در صورت بروز اختلاف و تفرقه، زیانهای سنگینی بر کشور وارد میشود که حتی جبران ناپذیر خواهد بود. نتایج اختلاف و تفرقه در مقاطعی زیانهای بسیاری بر کشور وارد کرده است.
درک و فهم مشترک از منافع ملی که شامل مردم، ایران و انقلاب میشود، پیش نیاز اساسی وحدت و اتحاد است.
اگر اختلافی هم وجود دارد باید در یک فرایند گفتوگوی منطقی، معقول و دلسوزانه، این اختلاف حل شود و یک طرف ماجرا قانع شود و دست از سیاستهای خود بردارد.
یکی از دلایلی که اختلافات عمیق در کشور وجود دارد لجبازیهای سیاسی است و همین ویژگی است که باعث شده یک طرف حتی با سیاستهای غلط و اشتباه همچنان بر آنها اصرار و تأکید کند و به حرف منطقی و معقول طرف مقابل خود بیتوجه باشد.
اصرار بر اشتباه و پافشاری بر آن درصد زیادی از مشکلات کشور را رقم زده است که اگر برخی از سیاسیون، مسئولان و دست اندرکاران امور، خود را از این وضعیت فارغ کنند، هم خود نفس راحتی خواهند کشید و هم مردم و کشور، آیا چیزی بالاتر از ایران، مردم و انقلاب وجود دارد؟
برای آن که روشن شود میتوان همبستگی، همکاری، وحدت و اتحاد داشت، یک نمونه از این اتفاق را مثال میزنم.
آیا در میان نهادها، سازمانها و ارگانهای حاکمیتی میتوان نمونهای مانند ارتش و سپاه یافت که در روح و جان خود چیزی جز مردم، انقلاب و ایران نمیبینند؟
ارتش و سپاه در بزنگاههای گوناگون و شرایط بسیار سخت و دشوار نقش خود را به خوبی نشان دادهاند و ثابت کردهاند که با کنار گذاشتن اختلافات میتوان یک راه و هدف را دنبال کرد و آن هم حراست و حفاظت از مردم، ایران و انقلاب است و برای رسیدن به این هدف بزرگ، با جانفشانی و سلحشوری، قدم در این راه با شرافت گذاشتهاند.
ارتش و سپاه نمونهای روشن در مقابل چشمان همگان است چرا که آنها با وجود همه سختیها از تحریمهای خارجی گرفته تا تخریبها، تضعیفها و تحریمهای داخلی، به تولید قدرت پرداختند، توان نظامی ایران اسلامی را افزون کردند تا جایی که دشمنان ایران که در جرگه ابرقدرتها و دارای سلاح هستهای هستند توان تاب آوری مقابل پاسخهای کوبنده و ویرانگر موشکهای نیروهای مسلح ایران را ندارند.
اگر نیروهای مسلح ایران اسلامی نیز همچون برخی از دستگاهها، بنای اختلاف داشتند آیا میتوانستند چنین قدرت و اقتداری را رقم بزنند؟
خوب است برخی از شخصیتها، سیاسیون و مسئولان کشور با الگو از این نیروهای کارآمد، تأثیر گذار و پای کار که با بهره گیری از توان داخلی توانستند به پیشرفتهای بزرگ در زمینه تولید قدرت نظامی دست یابند، خود را بازسازی کنند و دست از اختلافات و بازیهای سیاسی بردارند و تنها فکر و ذکرشان؛هم و غمشان ایران، مردم و انقلاب باشد.
قطعاً با چنین اتفاقی رسیدن به قله آسانتر خواهد شد، کشور در شرایط مطلوب قرار خواهد گرفت و طمع دشمنان کور خواهد شد.
باور داشته باشید میتوان در زمان کوتاهی شرایط را تغییر داد و باعث شد تا پیروزیهای پی در پی نصیب ایران شود.
برجام ارزش آن را ندارد که بخواهید بر سر آن مجادله و دعوا کنید و از اصل قضیه جا بمانید. همگان به این باور برسید که برجام فتنهای است برای نابودی ایران، مردم و انقلاب و تا زمانی که این مسئله همچنان سرخط خبرها و مواضع باشد، بیراههای است که دشمن برای ایران تهیه و به سوی آن راهنمایی کرده است.
از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی و حتی پیش از آن؛ بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام(ره) بر وحدت کلمه تأکید داشتهاند، این واژه بارها از زبان ایشان گفته شده است.
قاعدتاً یک کشور انقلابی با آرمانها و اهداف خاص خود به وحدت، به شدت نیاز دارد، در صورت بروز اختلاف و تفرقه، زیانهای سنگینی بر کشور وارد میشود که حتی جبران ناپذیر خواهد بود. نتایج اختلاف و تفرقه در مقاطعی زیانهای بسیاری بر کشور وارد کرده است.
درک و فهم مشترک از منافع ملی که شامل مردم، ایران و انقلاب میشود، پیش نیاز اساسی وحدت و اتحاد است.
اگر اختلافی هم وجود دارد باید در یک فرایند گفتوگوی منطقی، معقول و دلسوزانه، این اختلاف حل شود و یک طرف ماجرا قانع شود و دست از سیاستهای خود بردارد.
یکی از دلایلی که اختلافات عمیق در کشور وجود دارد لجبازیهای سیاسی است و همین ویژگی است که باعث شده یک طرف حتی با سیاستهای غلط و اشتباه همچنان بر آنها اصرار و تأکید کند و به حرف منطقی و معقول طرف مقابل خود بیتوجه باشد.
اصرار بر اشتباه و پافشاری بر آن درصد زیادی از مشکلات کشور را رقم زده است که اگر برخی از سیاسیون، مسئولان و دست اندرکاران امور، خود را از این وضعیت فارغ کنند، هم خود نفس راحتی خواهند کشید و هم مردم و کشور، آیا چیزی بالاتر از ایران، مردم و انقلاب وجود دارد؟
برای آن که روشن شود میتوان همبستگی، همکاری، وحدت و اتحاد داشت، یک نمونه از این اتفاق را مثال میزنم.
آیا در میان نهادها، سازمانها و ارگانهای حاکمیتی میتوان نمونهای مانند ارتش و سپاه یافت که در روح و جان خود چیزی جز مردم، انقلاب و ایران نمیبینند؟
ارتش و سپاه در بزنگاههای گوناگون و شرایط بسیار سخت و دشوار نقش خود را به خوبی نشان دادهاند و ثابت کردهاند که با کنار گذاشتن اختلافات میتوان یک راه و هدف را دنبال کرد و آن هم حراست و حفاظت از مردم، ایران و انقلاب است و برای رسیدن به این هدف بزرگ، با جانفشانی و سلحشوری، قدم در این راه با شرافت گذاشتهاند.
ارتش و سپاه نمونهای روشن در مقابل چشمان همگان است چرا که آنها با وجود همه سختیها از تحریمهای خارجی گرفته تا تخریبها، تضعیفها و تحریمهای داخلی، به تولید قدرت پرداختند، توان نظامی ایران اسلامی را افزون کردند تا جایی که دشمنان ایران که در جرگه ابرقدرتها و دارای سلاح هستهای هستند توان تاب آوری مقابل پاسخهای کوبنده و ویرانگر موشکهای نیروهای مسلح ایران را ندارند.
اگر نیروهای مسلح ایران اسلامی نیز همچون برخی از دستگاهها، بنای اختلاف داشتند آیا میتوانستند چنین قدرت و اقتداری را رقم بزنند؟
خوب است برخی از شخصیتها، سیاسیون و مسئولان کشور با الگو از این نیروهای کارآمد، تأثیر گذار و پای کار که با بهره گیری از توان داخلی توانستند به پیشرفتهای بزرگ در زمینه تولید قدرت نظامی دست یابند، خود را بازسازی کنند و دست از اختلافات و بازیهای سیاسی بردارند و تنها فکر و ذکرشان؛هم و غمشان ایران، مردم و انقلاب باشد.
قطعاً با چنین اتفاقی رسیدن به قله آسانتر خواهد شد، کشور در شرایط مطلوب قرار خواهد گرفت و طمع دشمنان کور خواهد شد.
باور داشته باشید میتوان در زمان کوتاهی شرایط را تغییر داد و باعث شد تا پیروزیهای پی در پی نصیب ایران شود.
برجام ارزش آن را ندارد که بخواهید بر سر آن مجادله و دعوا کنید و از اصل قضیه جا بمانید. همگان به این باور برسید که برجام فتنهای است برای نابودی ایران، مردم و انقلاب و تا زمانی که این مسئله همچنان سرخط خبرها و مواضع باشد، بیراههای است که دشمن برای ایران تهیه و به سوی آن راهنمایی کرده است.
محمد صفری
