يکشنبه ۹ آذر ۱۴۰۴ - ۲۰:۴۸
کد مطلب : 135194

خط‌دهی خطرناک!

در منطقه‌ای قرار گرفته‌ایم که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، منطقه غرب آسیا و خلیج فارس؛ ایران از دیرباز در این منطقه حضور داشته و پیش از آن که آمریکای کنونی وجود خارجی داشته باشد، ایران در این منطقه حضور و نفوذ داشته و تنها قدرت منطقه بوده است.
تاریخ و تمدن ایران گواه است که همواره در مقابل حملات و تجاوزات نظامی بیگانگان دفاع کرده و در هنگام پیروزی نیز با دشمن بدرفتاری نکرده است و کشورهای تسخیر شده را ویران نکرده است.
کیسینجر سال‌ها پیش نگرانی خود را از بازآفرینی امپراتوری ایران را اعلام کرده بود و از این بابت هشدار داده بود، او که اکنون در قید حیات نیست پیش بینی کرده بود که امپراتوری ایران اسلامی شکل خواهد گرفت.
زمانی که ایران در دوران دفاع مقدس مورد هجوم ارتش عراق دوران رژیم صدام قرار گرفت و در پایان جنگ نیز از سوی سازمان ملل عراق تجاوزگر اعلام شد، عمر انقلاب اسلامی ایران تنها 2 سال بود. ایران هیچ تحرک و تحریکی برای آن که باعث شود صدام به ایران حمله نظامی کند، نداشت. 
آنچه که باعث شکل گیری جنگ‌ها در دنیا می‌شود،‌ زیاده خواهی‌های رژیم‌های قدرتمند و زورگور است چرا که همچنان در سودای به دست آوردن منابع دیگر کشورهای دنیا هستند. 
سیاست ایران هیچگاه جنگ طلبی نبوده است و نه تنها در طول تاریخ انقلاب بلکه در قرن‌های گذشته نیز چنین بوده و آنچه در تاریخ ثبت شده نشان می‌دهد که بیشتر مورد هجوم و تجاوز نظامی قرار گرفته و در مقابل این تهاجمات به دفاع پرداخته است. حسن روحانی رئیس جمهور دولت تدبیر و امید،‌ به تازگی گفته است؛ تکرار نشدن جنگ دست خودمان است.»
این سخن یک اعتراف به ناحق به این مسئله است که ایران خواهان جنگ است و اگر جنگی شکل می‌گیرد خودمان مقصر به وجود آمدن آن هستیم.
8 سال دوران دفاع مقدس را مثال نمونه آوردیم تا روشن شود که آیا در آن جنگ ایران مقصر بود یا عراق که از سوی آمریکا و شوروی سابق حمایت صد در صدی می شد؟
اگر مقابل آن تهاجم گسترده دفاع نمی‌کردیم چه بلایی سر کشور می‌آمد؟!
روشن و قطعیت دارد که هر کشوری برای دفاع از خود مقابل دشمنان باید قوی باشد، تولید قدرت در زمینه نظامی و دفاعی نخستین اقدامی است که هر کشوری با پشتوانه مردمی باید انجام دهد.
جنگ جهانی اول و دوم که ایران به اشغال درآمد آیا ایران اعلام بی‌طرفی نکرده بود؟
حال اگر ایران در آن دوران از قدرت نظامی بالایی برخوردار بود که بتواند مقابل اشغالگران مقاوت کند آیا آن بلاها بر سر مردم کشورمان می‌آمد؟ 
آیا تکرار آن تهاجمات و اشغالگری‌ها در دست ایران بود؟
ایران ضعیف آن زمان باعث طمع متفقین شد تا کشور را اشغال و غارت کنند.
در 12 روز جنگ تحمیلی دوم به ایران اسلامی نیز همگان دیدند که آغازگر جنگ چه کسانی بودند.
رژیم صهیونیستی با چراغ سبز آمریکا حملات خود را آغاز کرد، و در ادامه پس از مشاهده شکست در مقابل پاسخ سنگین ایران، آمریکا نیز خود را وارد جنگ کرد تا این که وجود قدرت موشکی و پهپادی نیروهای مسلح ایران باعث پذریفتن آتش بس از سوی دشمن شد.
آنچه در کنه سخنان روحانی برداشت می‌شود، همان سیاست خلع سلاح است، در دوران ریاست جمهوری آقای حسن روحانی نیروهای مسلح تضعیف می‌شدند و سخنان نامربوطی علیه آن زده می‌شد که سخنان محمد جواد ظریف نمونه بارز آن است که گفته بود،«آمریکا با یک  بمب می‌تواند سیستم دفاعی ایران را از کار بیندازد!» این سخن از زبان وزیر خارجه وقت گفته شده بود در حالی که قابلیت‌ها و ظرفیت‌های نظامی ایران در دوران 12 روز جنگ تحمیلی به خوبی نشان داد که آنچه که از سوی ظریف گفته شده بود واقعیت نداشت.
منظور نظر روحانی این است که اگر ایران خود را خلع سلاح کند، موشک‌ها و پهپادهای خود را برچیند و دیگر به فناوری هسته‌ای صلح آمیز هم نپردازد،‌آنگاه جنگی علیه کشور در نخواهد گرفت!
ترویج چنین تفکر از سوی افرادی چون حسن روحانی در جامعه می‌تواند تأثیر منفی خود را بگذارد و افکار عمومی نیز چنین مطالبه‌ای را پیگیری کنند.
همانگونه که در آغاز دولت تدبیر و امید برای انجام مذاکرت هسته‌ای و رسیدن به توافق هسته‌ای افکار عمومی تحت تأثیر تبلیغات دولت قرار گرفت و خواهان آن شدند، اما نتیجه مذاکرات و توافق چه شد؟ سخنانی از جنس سخنان آقای روحانی، در چارچوب منافع ملی نیست. مرحوم هاشمی رفسنجانی نیز با این جمله که «دنیای فردا، دنیای گفتمان‌هاست نه موشک‌ها...». این سخنان خطا نیست بلکه خط است، خطی خطرناک که در پی تسلیم ایران است.
 
محمد صفری
https://siasatrooz.ir/vdcaomn6y49ne61.k5k4.html
نام شما
آدرس ايميل شما
کد امنيتی