ضد و نقیض گوییهای ترامپ درباره مذاکرات و توافق با ایران ادامه دارد، این رفتار او رسیدن به یک توافق پایدار را نیز با مشکل جدی و اساسی روبهرو کرده است.
از یک سو ارتش تروریست آمریکا در چند نوبت آتشبس را نقض کرده که با واکنش قاطع و تند ایران همراه شده است، از سوی دیگر اظهارات تهدیدآمیز ترامپ و دیگر مقامات دولت او علیه ایران و توافق، فضا را بسیار متزلزل کرده است.
جام جهانی در پیش است و چند روز به آغاز جام جهانی فوتبال باقی مانده است. پیشبینی میشود ترامپ قصد دارد تا پایان جام جهانی فوتبال وضعیت فعلی را حفظ کند و تصمیمات سخت را برای پس از جام جهانی گذاشته است.
در واقع ترامپ وضعیت را روی هوا نگه داشته و به نظر نمیرسد بخواهد پیش توافق میان آمریکا و ایران را تأیید کند.
جمهوری اسلامی ایران نیز تا پیش از آنکه آمریکا توافق اولیه را تأیید نکرده، آن را امضا نخواهد کرد. این مسئله در پیام قاطع و صریح رئیس هیأت مذاکره کننده محمد باقر قالیباف نیز دیده میشود.
ترامپ با سیاستی که در پیش گرفته است، در واقع دنیا را سردرگم نگه داشته است. ادامه محاصره دریایی ایران و تداوم نظارت و کنترل بر تنگه هرمز از سوی سپاه و ارتش، باعث شده تا شرایط اقتصادی جهان به هم بریزد و عامل اصلی آن نیز اقدامات جنگطلبانه آمریکاست و اگر دنیا نسبت به این وضعیت شاکی است، باید فشار خود را بر روی آمریکا افزایش دهد نه ایران.
ترامپ سه ماه پس از آغاز جنگ دوم با ایران، همزمان از «پیشرفت خوب» مذاکرات سخن میگوید و تهدید میکند اگر تهران تنگه هرمز را باز نکند، حملات از سر گرفته میشود. با وجود بحث درباره یک توافق موقت، ترامپ هنوز آن را تأیید نکرده است.
اکنون بیش از ۵۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه و اروپا در وضعیت بلاتکلیف قرار دارند. پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا هم گفته است اگر توافقی حاصل نشود، آمریکا برای اقدام نظامی علیه ایران آماده است.
همه این سیاستها و مواضع پر تعداد از سوی مقامات دولت ترامپ، این برداشت را میرساند که آمریکا در پی توافق نیست بلکه در حال خرید زمان است. هرچند مانع اصلی نرسیدن به یک توافق، صهیونیستها و شخص نتانیاهو است، اما همین موضوع نیز بیاختیار بودن ترامپ در تصمیمگیریها را نشان میدهد.
ماندگاری وضعیت کنونی برای هر دو طرف و دیگر کشورها زیانبار است، اما ترامپ قصد دارد آن را طولانی کند.
پاکستان برای رسیدن به یک توافق اولیه و توافق نهایی تلاش بسیاری کرده، اما با این وجود هنوز این توافق به دست نیامده است.
ایران در این شرایط برای آن که طرف مقابل را تحت فشار قرار داده تا تن به توافق اولیه بدهد -که بندهای آن نیز به تأیید رسیده - باید زمان تعیین کند. چرا که ترامپ در حال بازی سیاسی و رسانهای است و با سخنان و مطالبی که در فضای مجازی منتشر میکند از یک سو با دست پس میزند و از سوی دیگر با پا پیش میکشد و در نهایت نیز نظر نهایی خود را درباره توافق اولیه را اعلام نمیکند. با وجود چنین رفتارهای بیثبات و سینوسی ترامپ، به نظر نمیآید که به توافق اولیه بتوان امیدوار بود.
تنگه هرمز اکنون مؤلفه قدرت ایران است و در امتداد این مسیر تنگه باب المندب نیز تنگه دوم است که انصارالله یمن در صورت نیاز آن را خواهد بست و با بسته شدن کامل این دو تنگه، فشار شدیدی به اقتصاد جهان وارد خواهد شد.
در هر صورت باید برای رفتار متناقض ترامپ برنامهای پیاده کرد و به نظر میرسد که گزینه تعیین زمان برای تأیید یا رد توافق اولیه از سوی ترامپ گزینه مناسبی باشد.
از یک سو ارتش تروریست آمریکا در چند نوبت آتشبس را نقض کرده که با واکنش قاطع و تند ایران همراه شده است، از سوی دیگر اظهارات تهدیدآمیز ترامپ و دیگر مقامات دولت او علیه ایران و توافق، فضا را بسیار متزلزل کرده است.
جام جهانی در پیش است و چند روز به آغاز جام جهانی فوتبال باقی مانده است. پیشبینی میشود ترامپ قصد دارد تا پایان جام جهانی فوتبال وضعیت فعلی را حفظ کند و تصمیمات سخت را برای پس از جام جهانی گذاشته است.
در واقع ترامپ وضعیت را روی هوا نگه داشته و به نظر نمیرسد بخواهد پیش توافق میان آمریکا و ایران را تأیید کند.
جمهوری اسلامی ایران نیز تا پیش از آنکه آمریکا توافق اولیه را تأیید نکرده، آن را امضا نخواهد کرد. این مسئله در پیام قاطع و صریح رئیس هیأت مذاکره کننده محمد باقر قالیباف نیز دیده میشود.
ترامپ با سیاستی که در پیش گرفته است، در واقع دنیا را سردرگم نگه داشته است. ادامه محاصره دریایی ایران و تداوم نظارت و کنترل بر تنگه هرمز از سوی سپاه و ارتش، باعث شده تا شرایط اقتصادی جهان به هم بریزد و عامل اصلی آن نیز اقدامات جنگطلبانه آمریکاست و اگر دنیا نسبت به این وضعیت شاکی است، باید فشار خود را بر روی آمریکا افزایش دهد نه ایران.
ترامپ سه ماه پس از آغاز جنگ دوم با ایران، همزمان از «پیشرفت خوب» مذاکرات سخن میگوید و تهدید میکند اگر تهران تنگه هرمز را باز نکند، حملات از سر گرفته میشود. با وجود بحث درباره یک توافق موقت، ترامپ هنوز آن را تأیید نکرده است.
اکنون بیش از ۵۰ هزار نیروی آمریکایی در منطقه و اروپا در وضعیت بلاتکلیف قرار دارند. پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا هم گفته است اگر توافقی حاصل نشود، آمریکا برای اقدام نظامی علیه ایران آماده است.
همه این سیاستها و مواضع پر تعداد از سوی مقامات دولت ترامپ، این برداشت را میرساند که آمریکا در پی توافق نیست بلکه در حال خرید زمان است. هرچند مانع اصلی نرسیدن به یک توافق، صهیونیستها و شخص نتانیاهو است، اما همین موضوع نیز بیاختیار بودن ترامپ در تصمیمگیریها را نشان میدهد.
ماندگاری وضعیت کنونی برای هر دو طرف و دیگر کشورها زیانبار است، اما ترامپ قصد دارد آن را طولانی کند.
پاکستان برای رسیدن به یک توافق اولیه و توافق نهایی تلاش بسیاری کرده، اما با این وجود هنوز این توافق به دست نیامده است.
ایران در این شرایط برای آن که طرف مقابل را تحت فشار قرار داده تا تن به توافق اولیه بدهد -که بندهای آن نیز به تأیید رسیده - باید زمان تعیین کند. چرا که ترامپ در حال بازی سیاسی و رسانهای است و با سخنان و مطالبی که در فضای مجازی منتشر میکند از یک سو با دست پس میزند و از سوی دیگر با پا پیش میکشد و در نهایت نیز نظر نهایی خود را درباره توافق اولیه را اعلام نمیکند. با وجود چنین رفتارهای بیثبات و سینوسی ترامپ، به نظر نمیآید که به توافق اولیه بتوان امیدوار بود.
تنگه هرمز اکنون مؤلفه قدرت ایران است و در امتداد این مسیر تنگه باب المندب نیز تنگه دوم است که انصارالله یمن در صورت نیاز آن را خواهد بست و با بسته شدن کامل این دو تنگه، فشار شدیدی به اقتصاد جهان وارد خواهد شد.
در هر صورت باید برای رفتار متناقض ترامپ برنامهای پیاده کرد و به نظر میرسد که گزینه تعیین زمان برای تأیید یا رد توافق اولیه از سوی ترامپ گزینه مناسبی باشد.
محمد صفری
