خودشان هم ماندهاند! مانند الاغی که در گل گیر کرده باشد و هاج و واج به این طرف و آنطرف نگاه میکند تا شاید کسی او را از این باتلاق و گِل نجات دهد، اما هیچکس جرأت نزدیک شدن به آن را ندارد، چرا که میداند خودش نیز در آن گِل و لای گیر خواهد افتاد.
آمریکاییها را میگوییم، تصورش را هم نمیکردند که با چنین دیوار و سد محکمی روبهرو شوند. دیواری که بسیار مستحکم و بلند است و نمیتوانند آن را ویران کنند و از روی آن بپرند تا بتوانند ساکنان این سرزمین کهن و مقدس را شکست دهند.
همه ابزارهای لازم را دشمن در اختیار دارد، از هواپیماهای پیشرفته گرفته تا موشکهای آنچنانی، از سربازان جنایتکار که در کشتن انسانها درنگ نمیکنند و آن را یک ارزش میدانند، تا ناوهای هواپیمابر و دیگر ابزار و ادوات نظامی.
اما با همه این «اِهن و تلپ»ها میبینیم که کاری نمیتوانند پیش ببرند. حتی رؤیا پردازیهایی که در هالیوود در قالب فیلمهای جنگی مانند فیلمهای «تاپ گان» یک و دو و برخی دیگر از فیلمهای جنگی ماورایی که در آمریکا ساخته میشود تا به افکار عمومی جهان بگوید ما آمریکاییها رویین تن هستیم، هیچکس نمیتواند مقابل ما مقاومت کند و اگر چنین کند نابود خواهد شد.
ارتش جنایتکار آمریکا و سران و حکام ایالات متحده هم توهم زدهاند و فیلمهای هالیودی رویشان تأثیر گذاشته و باورشان شده که «سوپر من» هستند!
اما اکنون که با یک ایران متحد، منسجم، قدرتمند و سلحشور روبرو شدهاند، تازه فهمیدهاند که «یک من ماست چقدر کره میدهد؟!
در مقابل آن اف 35 هایشان، اف 15 و اف 16 و اف چندشان، ما با سوخوهای 24 و اف پنج از رده خارج شده چنان حملاتی به پایگاههای آمریکا میکنیم که آنها باورشان هم نمیشود.
«ما» که میگویم، منظورم دلاوران و سلحشوران و جانبرکفان این مرز و بوم اهورایی است که جان عزیز در کف مینهند و با خدا معامله میکنند و با آگاهی از این که برگشتی در کار نخواهد بود، به قلب دشمن میزنند و باعث حیرت و شگفتی همگان میشوند.
چند روز پیش پیکر خلبان شهیدی که در عملیات علیه پایگاههای آمریکا در منطقه شرکت کرده بود، به وطن بازگشت.
شهید مجید کاظمی به همراه سه خلبان دیگر در عملیاتی شگفت و بینظیر با دو فروند سوخو 24 پایگاه آمریکا در منطقه را به آتش کشیدند، اما آسمانی شدند.
این که چگونه با قدیمیترین هواپیمای جنگی میتوان به پایگاهی که با موشکهای پدافند پیشرفته حفاظت میشود، حمله کرد، برای دشمن یک معما است، معمای بزرگی که دشمنان این سرزمین مقدس درکی از آن ندارند و نخواهند داشت.
جای جای این خاک از کوهها، دشتها، جنگلها، کوچهها و خیابانهایش، تاریخ پایداری و ایستادگی را فریاد میزند.
ایران ما بارها و بارها با چشم طمع دشمنانش روبرو شده است، در بزنگاههایی شکست خورده و وا داده چرا که سرانش ترسو و بزدل بودند، اما در بزنگاههایی دمار دشمن را درآورده چرا که دلاورانی چون رئیسعلی دلواری، میرزا کوچک خان و آرش و سیاوشهایش قیام کردند.
اکنون نیز مقتدای ایران، برای ایران و ایرانی جانش را فدا کرد، تا خونش جوش و خروشی در «ایرانی» بیندازد که دودمان دشمن را به باد دهد.
اکنون اما ایرانمان با صلابت و استوار، باشکوه و با عزت ایستاده در مقابل دشمنی که تنها نیست، همه کشورهای عربی خلیج فارس، ناتو با همه عِده و عُدهاش، رژیم اسرائیل که جنایتکار و خونخوار است، با ایران میجنگند اما کم آوردهاند.
به این استواری و سلحشوری باید بالید، باید افتخار کرد، مایه مباهات ایران و ایرانی است که اینگونه دشمن را ذلیل کرده و باعث شده تا کاسه چه کنم در دست بگیرد.
دلاوران ارتش و سپاه ایران، ماهها است که آرام ندارند تا ما مردم ایران در امنیت باشیم. آرام ندارند تا آرامش دشمن را بگیرند.
دست برتر نیروهای مسلح ایران با حمایتهای مردمی که فرزندانشان در ارتش و سپاه هستند، قویتر میشود.
موشکها و پهپادهایی که به سوی دشمن روانه می شود، دعای مردم ایران را پشت سر خود دارد. این جنگ مقدس است.
آمریکاییها را میگوییم، تصورش را هم نمیکردند که با چنین دیوار و سد محکمی روبهرو شوند. دیواری که بسیار مستحکم و بلند است و نمیتوانند آن را ویران کنند و از روی آن بپرند تا بتوانند ساکنان این سرزمین کهن و مقدس را شکست دهند.
همه ابزارهای لازم را دشمن در اختیار دارد، از هواپیماهای پیشرفته گرفته تا موشکهای آنچنانی، از سربازان جنایتکار که در کشتن انسانها درنگ نمیکنند و آن را یک ارزش میدانند، تا ناوهای هواپیمابر و دیگر ابزار و ادوات نظامی.
اما با همه این «اِهن و تلپ»ها میبینیم که کاری نمیتوانند پیش ببرند. حتی رؤیا پردازیهایی که در هالیوود در قالب فیلمهای جنگی مانند فیلمهای «تاپ گان» یک و دو و برخی دیگر از فیلمهای جنگی ماورایی که در آمریکا ساخته میشود تا به افکار عمومی جهان بگوید ما آمریکاییها رویین تن هستیم، هیچکس نمیتواند مقابل ما مقاومت کند و اگر چنین کند نابود خواهد شد.
ارتش جنایتکار آمریکا و سران و حکام ایالات متحده هم توهم زدهاند و فیلمهای هالیودی رویشان تأثیر گذاشته و باورشان شده که «سوپر من» هستند!
اما اکنون که با یک ایران متحد، منسجم، قدرتمند و سلحشور روبرو شدهاند، تازه فهمیدهاند که «یک من ماست چقدر کره میدهد؟!
در مقابل آن اف 35 هایشان، اف 15 و اف 16 و اف چندشان، ما با سوخوهای 24 و اف پنج از رده خارج شده چنان حملاتی به پایگاههای آمریکا میکنیم که آنها باورشان هم نمیشود.
«ما» که میگویم، منظورم دلاوران و سلحشوران و جانبرکفان این مرز و بوم اهورایی است که جان عزیز در کف مینهند و با خدا معامله میکنند و با آگاهی از این که برگشتی در کار نخواهد بود، به قلب دشمن میزنند و باعث حیرت و شگفتی همگان میشوند.
چند روز پیش پیکر خلبان شهیدی که در عملیات علیه پایگاههای آمریکا در منطقه شرکت کرده بود، به وطن بازگشت.
شهید مجید کاظمی به همراه سه خلبان دیگر در عملیاتی شگفت و بینظیر با دو فروند سوخو 24 پایگاه آمریکا در منطقه را به آتش کشیدند، اما آسمانی شدند.
این که چگونه با قدیمیترین هواپیمای جنگی میتوان به پایگاهی که با موشکهای پدافند پیشرفته حفاظت میشود، حمله کرد، برای دشمن یک معما است، معمای بزرگی که دشمنان این سرزمین مقدس درکی از آن ندارند و نخواهند داشت.
جای جای این خاک از کوهها، دشتها، جنگلها، کوچهها و خیابانهایش، تاریخ پایداری و ایستادگی را فریاد میزند.
ایران ما بارها و بارها با چشم طمع دشمنانش روبرو شده است، در بزنگاههایی شکست خورده و وا داده چرا که سرانش ترسو و بزدل بودند، اما در بزنگاههایی دمار دشمن را درآورده چرا که دلاورانی چون رئیسعلی دلواری، میرزا کوچک خان و آرش و سیاوشهایش قیام کردند.
اکنون نیز مقتدای ایران، برای ایران و ایرانی جانش را فدا کرد، تا خونش جوش و خروشی در «ایرانی» بیندازد که دودمان دشمن را به باد دهد.
اکنون اما ایرانمان با صلابت و استوار، باشکوه و با عزت ایستاده در مقابل دشمنی که تنها نیست، همه کشورهای عربی خلیج فارس، ناتو با همه عِده و عُدهاش، رژیم اسرائیل که جنایتکار و خونخوار است، با ایران میجنگند اما کم آوردهاند.
به این استواری و سلحشوری باید بالید، باید افتخار کرد، مایه مباهات ایران و ایرانی است که اینگونه دشمن را ذلیل کرده و باعث شده تا کاسه چه کنم در دست بگیرد.
دلاوران ارتش و سپاه ایران، ماهها است که آرام ندارند تا ما مردم ایران در امنیت باشیم. آرام ندارند تا آرامش دشمن را بگیرند.
دست برتر نیروهای مسلح ایران با حمایتهای مردمی که فرزندانشان در ارتش و سپاه هستند، قویتر میشود.
موشکها و پهپادهایی که به سوی دشمن روانه می شود، دعای مردم ایران را پشت سر خود دارد. این جنگ مقدس است.
محمد صفری
