میوه و سبزیجات به عنوان بخشی از نیازهای انسان برای ادامه حیات در حالی همچون لبنیات، گوشت و مرغ و.. در جمع کالاهای اساسی قرار دارد که نگاهی به قیمتهای محصولات کشاورزی از پر کشیدنهای آرام این محصولات از زنجیره غذایی مردم حکایت دارد در حالی که برخی متولیان امر قیمتهای کنونی را مناسب و حتی ارزان عنوان میکنند.
زنجیره غذایی مجموعهای از اقلام ضروری برای هر انسان از ویتامینها گرفته تا پروتئینها و ... را شامل می شود که به طور معمول دولتها در قالب کالاهای اساسی خود را موظف به تامین آن با قیمت مناسب و قابل دسترس برای همه جامعه میدانند. ایران هر چند که کشوری خشکی و بیابانی و نیمه بیابانی می باشد اما در حوزه محصولات کشوری بویژه با شیوه اصلاح بذر و کشت و برداشت توانسته در کنار تامین نیازهای داخلی یکی از صادر کنندگان بزرگ نیز باشد. نکته مهم آن است که به رغم این حقیقت اما قیمتها در بازار حکایت از ارقامی دارد که در نگاه نخست ایران را کشوری نیازمند واردات نشان میدهد چنانکه گویی میوه و سبزیجات از خارج وارد و با قیمت ارزی به فروش میرسد. به عنوان قیمتهای اعلام شده از سوی اکبر یاوری رئیس اتحادیه بارفروشان قابل توجه است. او در حالی از توزیع روزانه ۲۰ تا ۲۲ هزار تن میوه و صیفی در میدان مرکزی خبر داده و گفته است که در حال حاضر هیچ کمبودی در توزیع میوه نداریم که در ادامه او آماری از قیمتها داده است. وی قیمت هر کیلو خیار رسمی را ۷۰ تا ۱۲۰ هزار تومان، خیار اصفهان ۴۰ تا ۵۰ هزار تومان، خیار گلخانه ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان، گوجه فرنگی ۳۰ تا ۴۵ هزار تومان، پیاز زرد ۳۰ تا ۳۷ هزار تومان، پیاز شیری ۳۰ تا ۳۸ هزار تومان، بادمجان قلمی ۵۰ تا ۷۵ هزار تومان، سیب زمینی ۶۰ تا ۷۰ هزار تومان، لیموترش میناب ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان و لیموترش سنگی ۴۰۰ تا ۴۵۰ هزار تومان اعلام کرد.
یاوری ادامه داد: در حال حاضر هر کیلو زرد آلو با نرخ ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان، آلو زرد و سیاه ۸۰ تا ۲۰۰ هزار تومان، آلبالو ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان، گیلاس ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار تومان، گیلاس تکدانه ۱۸۰ تا ۳۰۰ هزار تومان، هلو انجیری ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان، هلو ۱۵۰ تا ۲۲۰ هزار تومان، شلیل ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان، سیب گلاب ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار تومان، انجیر سیاه ۳۵۰ تا ۴۰۰ هزار تومان، انگور یاقوتی ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار تومان، انگور عسگری ۹۰ تا ۱۳۰ هزار تومان و موز ۲۰۰ تا ۲۳۰ هزار تومان در میدان عرضه می شود. وی قیمت هر کیلو طالبی را ۲۵ تا ۵۰ هزار تومان، خربزه ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان و هندوانه ۲۵ تا ۳۵ هزار تومان اعلام کرد.
رئیس اتحادیه بارفروشان از کاهش ۲۰ درصدی قیمت میوه در بازار خبر داد و گفت: با توجه به شرایط عرضه و تقاضا پیش بینی می شود که نوسانی در بازار رخ ندهد. در همین حال محمدرضا طلایی، معاون توسعه بازرگانی وزیر جهاد کشاورزی، در حاشیه دومین نمایشگاه بینالمللی دام، طیور و صنایع لبنی شهر آفتاب اظهار داشت: در حال حاضر با گرانفروشی عمده در بازار کالاهای اساسی و مواد غذایی مواجه نیستیم، هرچند ممکن است در برخی نقاط تخلفاتی از سوی برخی افراد رخ دهد.وی افزود: وزارت جهاد کشاورزی بهصورت مستمر بر بازار نظارت دارد و هزاران بازدید در هفته انجام میشود و صدها مورد تخلف نیز برای رسیدگی به تعزیرات حکومتی معرفی شده است.
این آمارها و خوش بینیها در حالی مطرح می شود که همچنان سوالات و ابهامات بسیاری در باب صنایع غذایی از محصولات کشاورزی گرفته تا دامی مطرح است. چگونه است که قیمتها سر به فلک است و همچنان تولید کننده از پایین بودن درامد مینالد؟ آیا همچنان این دلالها هستند که قیمتها را تعیین می کنند و مصرف کننده و تولید کننده بازندگان این بازار هستند؟ اگر چنین است چرا اقدامی برای مقابله با این وضعیت صورت نمیگیرد؟ چگونه است که قیمتهای محصولات تولیدی در داخل چنین گران است گویی که با نرخ دلار محاصبه شده است؟ آیا صادر کنندگان در شرایطی که کشور نیازمند این محصولات است با صادرات و سودجویی سبب کمبود داخل و افزایش قیمتها شده اند؟ چرا دولت که از تبعات ارز ترجیحی بر روی کالاهای اساسی از جمله ابزار و کالاهای مورد نیاز کشاورزان و باغ داران خبر داد دست به این اقدام زده و از ارائه تسهیلات نیز خودداری می کند؟ چرا نهادهای نظارتی فعالیت چندانی ندارند و واژه برداشتن قیمت گذاری دستوری، تعیین قیمت بر اساس عرضه و تقاضا و ازادی بازار معیار قیمت گذاری شده است؟ متولیان امر در حالی از مناسب بودن قیمتهای خوراکیها می گویند که همزمان به این امر توجه نمی شود که تورمی همچون مسکن و بی تفاوتی دولت به آن تمام بودجه یک خانواده را بلعیده و عملا خوراکی را از سبد خانوار حذف میکند؟ طرحهایی همچون افزایش قیمت بنزین و یا ازاد سازی قیمت نان در حالی از سوی تیم اقتصادی دولت مطرح می شود که تبعات آن تورمی شدید را به همراه دارد که قطعا بر قیمت محصولات کشاورزی تاثیر منفی دارد چرا که هزینه حمل و نقل را شدت می دهد. آیا دولتمردان اقتصادی به این زنجیره توجه کردهاند؟ به نظر می رسد با سیاستهای اقتصادی دولت در حالی امروز قیمت میوه و سبزیجات سر به فلک و دور از دسترس همگان است که با سیاستهای اقتصادی دولت عملا این افزایش قیمتها ادامه خواهد داشت که اتخاذ تدابیری برای مقابله با این وضعیت به ویژه دست کشیدن از اقتصاد لیبرال سرمایه داری که همه چیز را آزاد و ثروت را برای ثروت مندان و فقر را برای سایرین اجرا میکند، امری ضروری مینماید.
زنجیره غذایی مجموعهای از اقلام ضروری برای هر انسان از ویتامینها گرفته تا پروتئینها و ... را شامل می شود که به طور معمول دولتها در قالب کالاهای اساسی خود را موظف به تامین آن با قیمت مناسب و قابل دسترس برای همه جامعه میدانند. ایران هر چند که کشوری خشکی و بیابانی و نیمه بیابانی می باشد اما در حوزه محصولات کشوری بویژه با شیوه اصلاح بذر و کشت و برداشت توانسته در کنار تامین نیازهای داخلی یکی از صادر کنندگان بزرگ نیز باشد. نکته مهم آن است که به رغم این حقیقت اما قیمتها در بازار حکایت از ارقامی دارد که در نگاه نخست ایران را کشوری نیازمند واردات نشان میدهد چنانکه گویی میوه و سبزیجات از خارج وارد و با قیمت ارزی به فروش میرسد. به عنوان قیمتهای اعلام شده از سوی اکبر یاوری رئیس اتحادیه بارفروشان قابل توجه است. او در حالی از توزیع روزانه ۲۰ تا ۲۲ هزار تن میوه و صیفی در میدان مرکزی خبر داده و گفته است که در حال حاضر هیچ کمبودی در توزیع میوه نداریم که در ادامه او آماری از قیمتها داده است. وی قیمت هر کیلو خیار رسمی را ۷۰ تا ۱۲۰ هزار تومان، خیار اصفهان ۴۰ تا ۵۰ هزار تومان، خیار گلخانه ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان، گوجه فرنگی ۳۰ تا ۴۵ هزار تومان، پیاز زرد ۳۰ تا ۳۷ هزار تومان، پیاز شیری ۳۰ تا ۳۸ هزار تومان، بادمجان قلمی ۵۰ تا ۷۵ هزار تومان، سیب زمینی ۶۰ تا ۷۰ هزار تومان، لیموترش میناب ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان و لیموترش سنگی ۴۰۰ تا ۴۵۰ هزار تومان اعلام کرد.
یاوری ادامه داد: در حال حاضر هر کیلو زرد آلو با نرخ ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان، آلو زرد و سیاه ۸۰ تا ۲۰۰ هزار تومان، آلبالو ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان، گیلاس ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار تومان، گیلاس تکدانه ۱۸۰ تا ۳۰۰ هزار تومان، هلو انجیری ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان، هلو ۱۵۰ تا ۲۲۰ هزار تومان، شلیل ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان، سیب گلاب ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار تومان، انجیر سیاه ۳۵۰ تا ۴۰۰ هزار تومان، انگور یاقوتی ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار تومان، انگور عسگری ۹۰ تا ۱۳۰ هزار تومان و موز ۲۰۰ تا ۲۳۰ هزار تومان در میدان عرضه می شود. وی قیمت هر کیلو طالبی را ۲۵ تا ۵۰ هزار تومان، خربزه ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان و هندوانه ۲۵ تا ۳۵ هزار تومان اعلام کرد.
رئیس اتحادیه بارفروشان از کاهش ۲۰ درصدی قیمت میوه در بازار خبر داد و گفت: با توجه به شرایط عرضه و تقاضا پیش بینی می شود که نوسانی در بازار رخ ندهد. در همین حال محمدرضا طلایی، معاون توسعه بازرگانی وزیر جهاد کشاورزی، در حاشیه دومین نمایشگاه بینالمللی دام، طیور و صنایع لبنی شهر آفتاب اظهار داشت: در حال حاضر با گرانفروشی عمده در بازار کالاهای اساسی و مواد غذایی مواجه نیستیم، هرچند ممکن است در برخی نقاط تخلفاتی از سوی برخی افراد رخ دهد.وی افزود: وزارت جهاد کشاورزی بهصورت مستمر بر بازار نظارت دارد و هزاران بازدید در هفته انجام میشود و صدها مورد تخلف نیز برای رسیدگی به تعزیرات حکومتی معرفی شده است.
این آمارها و خوش بینیها در حالی مطرح می شود که همچنان سوالات و ابهامات بسیاری در باب صنایع غذایی از محصولات کشاورزی گرفته تا دامی مطرح است. چگونه است که قیمتها سر به فلک است و همچنان تولید کننده از پایین بودن درامد مینالد؟ آیا همچنان این دلالها هستند که قیمتها را تعیین می کنند و مصرف کننده و تولید کننده بازندگان این بازار هستند؟ اگر چنین است چرا اقدامی برای مقابله با این وضعیت صورت نمیگیرد؟ چگونه است که قیمتهای محصولات تولیدی در داخل چنین گران است گویی که با نرخ دلار محاصبه شده است؟ آیا صادر کنندگان در شرایطی که کشور نیازمند این محصولات است با صادرات و سودجویی سبب کمبود داخل و افزایش قیمتها شده اند؟ چرا دولت که از تبعات ارز ترجیحی بر روی کالاهای اساسی از جمله ابزار و کالاهای مورد نیاز کشاورزان و باغ داران خبر داد دست به این اقدام زده و از ارائه تسهیلات نیز خودداری می کند؟ چرا نهادهای نظارتی فعالیت چندانی ندارند و واژه برداشتن قیمت گذاری دستوری، تعیین قیمت بر اساس عرضه و تقاضا و ازادی بازار معیار قیمت گذاری شده است؟ متولیان امر در حالی از مناسب بودن قیمتهای خوراکیها می گویند که همزمان به این امر توجه نمی شود که تورمی همچون مسکن و بی تفاوتی دولت به آن تمام بودجه یک خانواده را بلعیده و عملا خوراکی را از سبد خانوار حذف میکند؟ طرحهایی همچون افزایش قیمت بنزین و یا ازاد سازی قیمت نان در حالی از سوی تیم اقتصادی دولت مطرح می شود که تبعات آن تورمی شدید را به همراه دارد که قطعا بر قیمت محصولات کشاورزی تاثیر منفی دارد چرا که هزینه حمل و نقل را شدت می دهد. آیا دولتمردان اقتصادی به این زنجیره توجه کردهاند؟ به نظر می رسد با سیاستهای اقتصادی دولت در حالی امروز قیمت میوه و سبزیجات سر به فلک و دور از دسترس همگان است که با سیاستهای اقتصادی دولت عملا این افزایش قیمتها ادامه خواهد داشت که اتخاذ تدابیری برای مقابله با این وضعیت به ویژه دست کشیدن از اقتصاد لیبرال سرمایه داری که همه چیز را آزاد و ثروت را برای ثروت مندان و فقر را برای سایرین اجرا میکند، امری ضروری مینماید.
سارا علیاری
