پس از پایان جنگ هشت ساله و صدور قطعنامه 598 سازمان ملل متحد؛ صدام که روحیه ستیزه جویی داشت و وضعیت خود را از نظر سیاست داخلی به دلیل نابودی اکثر زیرساختها در طول این مدت پر خطر میدید برای اینکه وضعیت ناامنی و شاید به تحریک همان کشورهایی که او را در طول 8 سال ساپورت کرده بودند، همچنان ادامه داشته باشد و بتواند گوشهای از خسارات جبران ناپذیر را از طریقی بدست آورد؛ به ناگاه همسایه کوچک و بیدفاع خود یعنی کویت را به کمک لشکر شکست خورده از ایران؛ محاصره و غارت کرد تا به همین بهانه پای آمریکا را نیز به بهانه دفاع و حمایت از کویت به این سو بکشد و در نهایت وارد خاک عراق کند و طی سالهای متمادی پایگاههایی به منظور جاسوسی و دخالت و تعدی به همسایگان او و از همه مهمترین حفاظت از اسرائیل در آینده داشته باشد.
البته دولت کویت ضمن شکایت از متخاصم خود به دادگاههای ذیصلاح بینالمللی و دریافت غرامتی به مبلغ 52 میلیارد دلار و تقسیط آن به مدت 30 سال؛ ماجرا را فیصله داد تا صدام چوبی دو سر نجس باشد و در سال 1400 شمسی و2021 میلادی ؛ کویت آخرین قسط این غرامت را بمبلغ 44 میلیون دلار از بانک مرکزی عراق دریافت نماید و با این گام ؛ تمام خسارات وارده به ارزش 52/4 میلیارد دلار آمریکایی که کمیته جبران خسارت سازمان ملل متحد از شاخههای شورای امنیت مطابق با قطعنامه 687 مصوب سال 1991 پرداخت آن را به کویت ملزم کرده بود؛ به اتمام برساند.
قابل ذکر است که سازمان ملل متحد در سال 1991 کمیتهای برای پرداخت خسارات این تجاوز تشکیل داد که بغداد را ملزم به پرداخت 54/4 میلیارد دلار به افراد؛ شرکتها و سازمانهای دولتی که در پی حمله عراق متضرر شده بودند؛ میکرد در حالی که امروز و پس از گذشت 37 سال از تجاوز هشت ساله رژیم بعث به جمهوری اسلامی ایران و رأی صادره نهایی متولی در سازمان ملل متحد پیرامون غرامت حدود 160 میلیارد دلاری که باید عراق به ایران بپردارد؛ اقدامی درخور صورت نگرفته که با احتساب گردش زمان این رقم بدهی عراق به بیش از 1/9 تریلیون یعنی یک هزار و صد میلیارد برسد و پرداخت این رقم نجومی برای بدهکار ناممکن به نظر آید!
جنگ تحمیلی از سوی صدام به کمک 72 ملت به کشور ایران از سال 1359 شمسی شروع شد و تا سال 1367 به مدت 8 سال ادامه یافت تا در طول آن رقمی معادل 500 میلیارد دلار از سوی متخاصم به ایران خسارت وارد شود؛ این مقدار تنها مشمول هزینههای مستقیم نظامی و تخریبهای حاصل از آن نیست که تأثیر آن بر افت رشد اقتصادی و سرمایههای از دست رفته روحی و روانی و انسانی و قسمتی از انحطاط درآمدهای نفتی نیز بوده تا برآوردها نشان دهد بیش از 30 درصد از کل فروش نفت یک دهه ایران نابود شده است و این یعنی معادل چند سال بودجه کشوری است که تازه از چنگال حکومت پهلوی و سردمداران آن خلاصی مییافت و البته رشد اقتصادی هم در طول جنگ تقریباً متوقف و حتی در بعضی از سالهای آن منفی شد و زیر ساختها؛ صنایع و بنادر؛ پالایشگاهها؛ راهها و شهرهای مرزی آسیب جدی دیدند که بازسازی آنها با هزینهای نجومی، سالها به طول انجامید و میزان شهدای این دفاع مقدس که جمعیتی قابل توجه از جوانان و ستارگان درخشان سرزمین را تشکیل میداد؛ به کام مرگ با افتخار کشیده شدند؛ اما پیرامون مقایسه تجاوز هشت ساله صدام و مشابه آن یعنی هجوم ابلهانه نتانیاهو به کمک صهیونیسم جهانی به خاک مقدس ایران؛ باید اذعان نمود از قبل و بصورتی خاص از سوی دشمنان قسم خورده ایران اسلامی برنامه ریزی شده بود که طی جنگ 12 روزه اخیر نیز در مجموع 1/4 میلیارد دلار پیرامون قطع صادرات نفت یعنی روزانه 120 میلیون دلار به همراه مخارج پرتاپ صدها موشک و دیگر مخارج نظامی؛ مجموعاً چیزی بین 4 تا 5 میلیارد دلار هزینه ناخواسته را بر ایران تحمیل کرد که علاه بر اینها قطعی اینترنت؛ حملات سایبری به بانکها؛ افت بورس و نا اطمینانی اقتصادی را هم به همراه داشت. اگر چه دفاع 12 روزه هم برای خودش به گونهای آسیبزا بود اما در مقیاس عمق و ماندگاری؛ با جنگ ایران و عراق و خسارات مادی و معنوی آن قابل مقایسه نیست زیرا طول هشت ساله آن اقتصاد ایران را به لبه پرتگاه فروپاشی برد تا باعث مهاجرت میلیونها نفر و تضعیف توان تولید ملی و کاهش شدید سطح رفاه عمومی شود در حالی که اگرچه جنگ امروز هم واقعی بود اما بیشتر به شکل یک شوک مدیریت شد که باید مراقب باشیم تا به گونهای افکار عمومی را دچار سردرگمی نکنیم و ضمناً وزن واقعی این فجایع تاریخی را سبک جلوه ندهیم که اگر اصراری بر دریافت مطالبات غرامتی قبلی نشود؛ ممکن است نتوانیم آنگونه که باید دادگاههای بینالمللی را مجاب به صدور حکمی در خور برای رژیم صهیونیستی و یاوران پشت پرده آن به عنوان قصاص و دریافت غرامت از متخاصمین جدید که در حقیقت همان قدیمی ها هستند، کنیم و کلاه قبلی یکبار دیگر به سرمان برود!
البته دولت کویت ضمن شکایت از متخاصم خود به دادگاههای ذیصلاح بینالمللی و دریافت غرامتی به مبلغ 52 میلیارد دلار و تقسیط آن به مدت 30 سال؛ ماجرا را فیصله داد تا صدام چوبی دو سر نجس باشد و در سال 1400 شمسی و2021 میلادی ؛ کویت آخرین قسط این غرامت را بمبلغ 44 میلیون دلار از بانک مرکزی عراق دریافت نماید و با این گام ؛ تمام خسارات وارده به ارزش 52/4 میلیارد دلار آمریکایی که کمیته جبران خسارت سازمان ملل متحد از شاخههای شورای امنیت مطابق با قطعنامه 687 مصوب سال 1991 پرداخت آن را به کویت ملزم کرده بود؛ به اتمام برساند.
قابل ذکر است که سازمان ملل متحد در سال 1991 کمیتهای برای پرداخت خسارات این تجاوز تشکیل داد که بغداد را ملزم به پرداخت 54/4 میلیارد دلار به افراد؛ شرکتها و سازمانهای دولتی که در پی حمله عراق متضرر شده بودند؛ میکرد در حالی که امروز و پس از گذشت 37 سال از تجاوز هشت ساله رژیم بعث به جمهوری اسلامی ایران و رأی صادره نهایی متولی در سازمان ملل متحد پیرامون غرامت حدود 160 میلیارد دلاری که باید عراق به ایران بپردارد؛ اقدامی درخور صورت نگرفته که با احتساب گردش زمان این رقم بدهی عراق به بیش از 1/9 تریلیون یعنی یک هزار و صد میلیارد برسد و پرداخت این رقم نجومی برای بدهکار ناممکن به نظر آید!
جنگ تحمیلی از سوی صدام به کمک 72 ملت به کشور ایران از سال 1359 شمسی شروع شد و تا سال 1367 به مدت 8 سال ادامه یافت تا در طول آن رقمی معادل 500 میلیارد دلار از سوی متخاصم به ایران خسارت وارد شود؛ این مقدار تنها مشمول هزینههای مستقیم نظامی و تخریبهای حاصل از آن نیست که تأثیر آن بر افت رشد اقتصادی و سرمایههای از دست رفته روحی و روانی و انسانی و قسمتی از انحطاط درآمدهای نفتی نیز بوده تا برآوردها نشان دهد بیش از 30 درصد از کل فروش نفت یک دهه ایران نابود شده است و این یعنی معادل چند سال بودجه کشوری است که تازه از چنگال حکومت پهلوی و سردمداران آن خلاصی مییافت و البته رشد اقتصادی هم در طول جنگ تقریباً متوقف و حتی در بعضی از سالهای آن منفی شد و زیر ساختها؛ صنایع و بنادر؛ پالایشگاهها؛ راهها و شهرهای مرزی آسیب جدی دیدند که بازسازی آنها با هزینهای نجومی، سالها به طول انجامید و میزان شهدای این دفاع مقدس که جمعیتی قابل توجه از جوانان و ستارگان درخشان سرزمین را تشکیل میداد؛ به کام مرگ با افتخار کشیده شدند؛ اما پیرامون مقایسه تجاوز هشت ساله صدام و مشابه آن یعنی هجوم ابلهانه نتانیاهو به کمک صهیونیسم جهانی به خاک مقدس ایران؛ باید اذعان نمود از قبل و بصورتی خاص از سوی دشمنان قسم خورده ایران اسلامی برنامه ریزی شده بود که طی جنگ 12 روزه اخیر نیز در مجموع 1/4 میلیارد دلار پیرامون قطع صادرات نفت یعنی روزانه 120 میلیون دلار به همراه مخارج پرتاپ صدها موشک و دیگر مخارج نظامی؛ مجموعاً چیزی بین 4 تا 5 میلیارد دلار هزینه ناخواسته را بر ایران تحمیل کرد که علاه بر اینها قطعی اینترنت؛ حملات سایبری به بانکها؛ افت بورس و نا اطمینانی اقتصادی را هم به همراه داشت. اگر چه دفاع 12 روزه هم برای خودش به گونهای آسیبزا بود اما در مقیاس عمق و ماندگاری؛ با جنگ ایران و عراق و خسارات مادی و معنوی آن قابل مقایسه نیست زیرا طول هشت ساله آن اقتصاد ایران را به لبه پرتگاه فروپاشی برد تا باعث مهاجرت میلیونها نفر و تضعیف توان تولید ملی و کاهش شدید سطح رفاه عمومی شود در حالی که اگرچه جنگ امروز هم واقعی بود اما بیشتر به شکل یک شوک مدیریت شد که باید مراقب باشیم تا به گونهای افکار عمومی را دچار سردرگمی نکنیم و ضمناً وزن واقعی این فجایع تاریخی را سبک جلوه ندهیم که اگر اصراری بر دریافت مطالبات غرامتی قبلی نشود؛ ممکن است نتوانیم آنگونه که باید دادگاههای بینالمللی را مجاب به صدور حکمی در خور برای رژیم صهیونیستی و یاوران پشت پرده آن به عنوان قصاص و دریافت غرامت از متخاصمین جدید که در حقیقت همان قدیمی ها هستند، کنیم و کلاه قبلی یکبار دیگر به سرمان برود!
حسن روانشید - روزنامهنگار پیشکسوت
