نشست سران ناتو به میزبانی ترکیه از دیروز آغاز به کار کرده است. در این نشست سران اروپا، ترامپ، زلنسکی و برخی کشورهای عربی و شرق آسیا حضور خواهند داشت.
این نشست در حالی با ادعای هماهنگی میان اعضای ناتو برگزار می شود که شواهد امر حکایت از مجموعه ای از بحران های داخلی و جهانی ناتو دارد که عملا آن را از یک ائتلاف به جمعی ناهمگون مبدل کرده است. اولا جامعه جهانی دیگر ناتو را نه یک امنیت ساز بلکه بخشی از ماشین جنایت نظام سلطه می داند که از بالکان تا افغانستان و لیبی و اخیرا ایران دستشان به خون هزاران انسان بی گناه آغشته است. جهان حذف ناتو را راهی برای رسیدن به امنیت پایدار می داند.
ثانیا ناتو از درون با بحران های بسیاری مواجه است چنانکه از یک سو برخی اعضا بر ادامه جنگ اوکراین علیه روسیه تاکید دارند و برخی نیز خواستار پایان این جنگ شده اند.بسیاری تاکید دارند که اوکراین عضو ناتو نمی باشد لذا حمایت از آن مغایر با اصول ناتو می باشد. از سوی دیگر در شرایطی که آمریکا خواستار افزایش سهم اروپا در بودجه ناتو به پنج درصد تولید ناخالص داخلی است بسیاری از اعضای ناتو ادامه ماندن زیر چتر امنیت آمریکا را بر نتابیده و خواستار پایان این وضعیت هستند. آنها تاکید دارند که این وابستگی سلطه سیاسی و اقتصادی آمریکا بر اروپا را رقم زده بگونه ای که عملا اروپا تبدیل به ماشین صدور بیانیه شده و استقلالی در جهان ندارد.
ثالثا نکته مهم در نشست ناتو آن است که ادعا شده درباره «امنیت کشتیرانی» و «آزادی ناوبری» در تنگه هرمز گفتوگو خواهد شد. این ادعا در حالی مطرح می شود که از یک سو ناتو به دلیل مشارکت در جنایت آمریکایی- صهیونیستی باید مجازات و بازخواست شود نه آنکه برای تنگه هرمز تعیین تکلیف نماید. همچنین بر اساس قوانین جهانی تنگه هرمز حریک حاکمیتی ایران و عمان است و سایر کشورها حق ندارند که پیرامون آن نظری داشته باشند چنانکه ایران و عمان دیدارهای مشترک بسیاری برای تعیین وضعیت این آبراه برگزار کرده اند.
در همین حال بر اساس بند 5 تفاهم نامه اسلام آباد هر اقدامی در تنگه هرمز از جمله مین روبی با ایران است و کشورهای دیگر حق دخالت ندارند بر این اساس اقدام ادعایی ناتو در باب تنگه هرمز هیچ جایگاه قانونی نداشته و صرفا دخالت در امور منطقه است که بر وخامت اوضاع خواهد افزود.
ناتو امروز باید پلسخگو باشد که چرا به رغم مخالفت ها و محکومیت های جهانی در تجاوز صهیونیستی - آمریکایی علیه ایران مشارکت داشته و روته دبیر کل ناتو رسما به آن اذعان کرده است. آمریکا نیز از نشست ترکیه نمی تواند برای اعمال فشار بر ایران استفاده نماید و کشورهای عربی حاضر در این نشست نیز باید در نظر داشته باشند که دل بستن به امنیت اجاره ای در نهایت به تشدید بحران منجر می شود.
این نشست در حالی با ادعای هماهنگی میان اعضای ناتو برگزار می شود که شواهد امر حکایت از مجموعه ای از بحران های داخلی و جهانی ناتو دارد که عملا آن را از یک ائتلاف به جمعی ناهمگون مبدل کرده است. اولا جامعه جهانی دیگر ناتو را نه یک امنیت ساز بلکه بخشی از ماشین جنایت نظام سلطه می داند که از بالکان تا افغانستان و لیبی و اخیرا ایران دستشان به خون هزاران انسان بی گناه آغشته است. جهان حذف ناتو را راهی برای رسیدن به امنیت پایدار می داند.
ثانیا ناتو از درون با بحران های بسیاری مواجه است چنانکه از یک سو برخی اعضا بر ادامه جنگ اوکراین علیه روسیه تاکید دارند و برخی نیز خواستار پایان این جنگ شده اند.بسیاری تاکید دارند که اوکراین عضو ناتو نمی باشد لذا حمایت از آن مغایر با اصول ناتو می باشد. از سوی دیگر در شرایطی که آمریکا خواستار افزایش سهم اروپا در بودجه ناتو به پنج درصد تولید ناخالص داخلی است بسیاری از اعضای ناتو ادامه ماندن زیر چتر امنیت آمریکا را بر نتابیده و خواستار پایان این وضعیت هستند. آنها تاکید دارند که این وابستگی سلطه سیاسی و اقتصادی آمریکا بر اروپا را رقم زده بگونه ای که عملا اروپا تبدیل به ماشین صدور بیانیه شده و استقلالی در جهان ندارد.
ثالثا نکته مهم در نشست ناتو آن است که ادعا شده درباره «امنیت کشتیرانی» و «آزادی ناوبری» در تنگه هرمز گفتوگو خواهد شد. این ادعا در حالی مطرح می شود که از یک سو ناتو به دلیل مشارکت در جنایت آمریکایی- صهیونیستی باید مجازات و بازخواست شود نه آنکه برای تنگه هرمز تعیین تکلیف نماید. همچنین بر اساس قوانین جهانی تنگه هرمز حریک حاکمیتی ایران و عمان است و سایر کشورها حق ندارند که پیرامون آن نظری داشته باشند چنانکه ایران و عمان دیدارهای مشترک بسیاری برای تعیین وضعیت این آبراه برگزار کرده اند.
در همین حال بر اساس بند 5 تفاهم نامه اسلام آباد هر اقدامی در تنگه هرمز از جمله مین روبی با ایران است و کشورهای دیگر حق دخالت ندارند بر این اساس اقدام ادعایی ناتو در باب تنگه هرمز هیچ جایگاه قانونی نداشته و صرفا دخالت در امور منطقه است که بر وخامت اوضاع خواهد افزود.
ناتو امروز باید پلسخگو باشد که چرا به رغم مخالفت ها و محکومیت های جهانی در تجاوز صهیونیستی - آمریکایی علیه ایران مشارکت داشته و روته دبیر کل ناتو رسما به آن اذعان کرده است. آمریکا نیز از نشست ترکیه نمی تواند برای اعمال فشار بر ایران استفاده نماید و کشورهای عربی حاضر در این نشست نیز باید در نظر داشته باشند که دل بستن به امنیت اجاره ای در نهایت به تشدید بحران منجر می شود.
سید محمد صادق لنکرانی
