آمریکا مدتی است که محور اقدامات علیه ایران را بر کارزار اقتصادی متمرکز کرده و همزمان نیزمدعی است که به دنبال مذاکره با تهران نمی باشد. او البته مدعی است که حل مشکلات اقتصادی ایران صرفا در گرو مذاکره با اوست.
در کنار ادعای محاصره اقتصادی و اعمال فشار بر کشورهایی که با ایران همکاری کنند منابع خبری مدعی شدهاند که او قصد دارد در نشست وزرای دارایی گروه G20، حمایت اعضا برای تشدید فشارهای اقتصادی علیه ایران و محدود کردن مسیرهای مالی این کشور را جلب کند.
این ادعای امریکا در حالی مطرح می شود که در باب این نشست نکاتی چند قابل توجه است. نخست آنکه درو پیشین نشست در آفریقای جنوبی برگزار شد که آمریکا در آن شرکت نکرد که نتیجه آن دلخوری اعضا بوده است که موجب شده تا عملا از بازی در زمین آن خودداری کنند.
دوم آنکه ترکیب گروه 20 قابل توجه است. استرالیا، کانادا، عربستان و آمریکا ، هند، آفریقای جنوبی، ترکیه، آرژانتین، برزیل و مکزیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا و انگلیس ، چین، اندونزی، ژاپن و کره جنوبی و اتحادیه اروپا اعضای این گروه هستند. ترکیب اعضا نشانگر ناهمگون بودن آنهاست چنانکه برخی کشورها همچون چین، برزیل، آفریقای جنوبی، ترکیه رسما اعلام کردهاند که حاضر به اجرای تحریم های آمریکا نیستند. کشورهای اروپایی نیز با چنان بحران اقتصادی مواجه هستند که در عمل توان اجرای تحریم را ندارند. کشوری همچون عربستان نیز به خوبی می داند که اعلام اجرای خواستههای آمریکا برابر با تبدیل شدن به هدفی مشروع برای ایران است. در چنین شرایطی عملا واداشتن گروه 20 به اقدام مشترک علیه ایران امری ناشدنی است.
سوم آنکه ترامپ مدعی بوده که بر ایران پیروز شده است و نیازی به کشوری برای فشار به ایران ندارد بر این اساس اقدام آنها در گروه 20 نه نشانه افزایش تهدیدات علیه تهران بلکه نشانهای بر اذعان زودهنگام آمریکا به شکست سیاست تحریمی ضد ایران است.
به عبارت دیگر نشست گروه 20 در نهایت نمیتواند تحقق بخش اهداف واشنگتن بر علیه ایران باشد بویژه آنکه میزان اختلافات بویژه بر سر تعرفههای آمریکا و نیز آگاهی همگانی از پیامدهای این رفتارها بر تنگه هرمز عملا مانع همگرایی کشورها با طرح های آمریکا می شود.
در کنار ادعای محاصره اقتصادی و اعمال فشار بر کشورهایی که با ایران همکاری کنند منابع خبری مدعی شدهاند که او قصد دارد در نشست وزرای دارایی گروه G20، حمایت اعضا برای تشدید فشارهای اقتصادی علیه ایران و محدود کردن مسیرهای مالی این کشور را جلب کند.
این ادعای امریکا در حالی مطرح می شود که در باب این نشست نکاتی چند قابل توجه است. نخست آنکه درو پیشین نشست در آفریقای جنوبی برگزار شد که آمریکا در آن شرکت نکرد که نتیجه آن دلخوری اعضا بوده است که موجب شده تا عملا از بازی در زمین آن خودداری کنند.
دوم آنکه ترکیب گروه 20 قابل توجه است. استرالیا، کانادا، عربستان و آمریکا ، هند، آفریقای جنوبی، ترکیه، آرژانتین، برزیل و مکزیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا و انگلیس ، چین، اندونزی، ژاپن و کره جنوبی و اتحادیه اروپا اعضای این گروه هستند. ترکیب اعضا نشانگر ناهمگون بودن آنهاست چنانکه برخی کشورها همچون چین، برزیل، آفریقای جنوبی، ترکیه رسما اعلام کردهاند که حاضر به اجرای تحریم های آمریکا نیستند. کشورهای اروپایی نیز با چنان بحران اقتصادی مواجه هستند که در عمل توان اجرای تحریم را ندارند. کشوری همچون عربستان نیز به خوبی می داند که اعلام اجرای خواستههای آمریکا برابر با تبدیل شدن به هدفی مشروع برای ایران است. در چنین شرایطی عملا واداشتن گروه 20 به اقدام مشترک علیه ایران امری ناشدنی است.
سوم آنکه ترامپ مدعی بوده که بر ایران پیروز شده است و نیازی به کشوری برای فشار به ایران ندارد بر این اساس اقدام آنها در گروه 20 نه نشانه افزایش تهدیدات علیه تهران بلکه نشانهای بر اذعان زودهنگام آمریکا به شکست سیاست تحریمی ضد ایران است.
به عبارت دیگر نشست گروه 20 در نهایت نمیتواند تحقق بخش اهداف واشنگتن بر علیه ایران باشد بویژه آنکه میزان اختلافات بویژه بر سر تعرفههای آمریکا و نیز آگاهی همگانی از پیامدهای این رفتارها بر تنگه هرمز عملا مانع همگرایی کشورها با طرح های آمریکا می شود.
علی تتماج
