پس از 1650 روز قطع ارتباط، به درخواست آلمان‌ها دیداری میان وزرای خارجه روسیه و آلمان در حاشیه نشست سازمان ملل برگزار شد هر چند که یوهان واده‌فول، وزیر امور خارجه آلمان گفته است که به درخواست همکارانش دیداری با سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در حاشیه هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل داشته است اما نگاهی ریشه‌ای به وضعیت داخلی آلمان و شخص مرتس صدراعظم از حقایق دیگری حکایت دارد.
مرتس در حالی با افراط گرایی در حمایت از رژیم صهیونیستی و دمیدن در جنگ اوکراین و البته سوء استفاده از این شرایط برای دور زدن خواست جهانی برای اعمال محدودیت‌های نظامی به دنبال نمایش و تثبیت قدرت بوده است که نتیجه انتخابات ایالتی از جمله در برلین که با شکست سنگین ائتلاف حاکم سوسیال دموکرات و سوسیال مسیحی در برابر احزاب چپ و راست افراطی همراه بوده از فروپاشی این توهم حکایت دارد. آمارها نیز وضعیت بحرانی اقتصاد آلمان را نشان می‌دهد به‌گونه‌ای که بخش قابل توجهی از جامعه آلمان خواستار سرنگونی دولت مرتس هستند.
این چالش‌ها برای مرتس زمانی بیشتر نمود می‌یابد که در اقدامی قابل توجه آلیس وایدل، رئیس مشترک حزب «آلترناتیو برای آلمان» اعلام کرد که برای حزبش مهم است، کانالی برای گفت‌وگو با روسیه از جمله درباره مذاکرات مربوط به تأمین گاز از روسیه ایجاد کند. در این شرایط به نظر می‌رسد مرتس با رویکرد پیش دستانه به مسکو به دنبال گرفتن این ابراز انتخاباتی از دستان رقباست تا شاید در ادامه مسیر انتخابات از شدت شکست‌هایش جلوگیری نماید هر چند که میزان نارضایتی مردم از وی چنان است که تحقق این هدف بسیار سخت می‌نماید.
در نقطه مقابل روسها درخواست آلمان‌ها برای دیدار در سطح وزرای خارجه را در شرایطی که برلین همواره یکی از افراطی ترین مواضع در قبال روسیه را داشته، نوعی پیروزی دیپلماتیک حاصل از دستاوردهای میدان می‌دانند که می‌تواند در تثبیت دستاوردها و نیز نمایش تسلیم پذیری اروپا موثر باشد.
بر این اساس روسها دیپلماسی را مکملی برای میدان می‌دانند در عین آنکه به نظر می‌رسد روسها از تجربیات تلخی همچون توافق مینسک که به اذعان مرکل صدر اعظم سابق آلمان، حربه‌ای برای مشغول سازی روسیه و تجهیز اوکراین بوده، درس گرفته و با احتیاط به این مذاکرات می نگرند.
مرتس در حالی با افراط گرایی در حمایت از رژیم صهیونیستی و دمیدن در جنگ اوکراین و البته سوء استفاده از این شرایط برای دور زدن خواست جهانی برای اعمال محدودیت‌های نظامی به دنبال نمایش و تثبیت قدرت بوده است که نتیجه انتخابات ایالتی از جمله در برلین که با شکست سنگین ائتلاف حاکم سوسیال دموکرات و سوسیال مسیحی در برابر احزاب چپ و راست افراطی همراه بوده از فروپاشی این توهم حکایت دارد. آمارها نیز وضعیت بحرانی اقتصاد آلمان را نشان می‌دهد به‌گونه‌ای که بخش قابل توجهی از جامعه آلمان خواستار سرنگونی دولت مرتس هستند.
این چالش‌ها برای مرتس زمانی بیشتر نمود می‌یابد که در اقدامی قابل توجه آلیس وایدل، رئیس مشترک حزب «آلترناتیو برای آلمان» اعلام کرد که برای حزبش مهم است، کانالی برای گفت‌وگو با روسیه از جمله درباره مذاکرات مربوط به تأمین گاز از روسیه ایجاد کند. در این شرایط به نظر می‌رسد مرتس با رویکرد پیش دستانه به مسکو به دنبال گرفتن این ابراز انتخاباتی از دستان رقباست تا شاید در ادامه مسیر انتخابات از شدت شکست‌هایش جلوگیری نماید هر چند که میزان نارضایتی مردم از وی چنان است که تحقق این هدف بسیار سخت می‌نماید.
در نقطه مقابل روسها درخواست آلمان‌ها برای دیدار در سطح وزرای خارجه را در شرایطی که برلین همواره یکی از افراطی ترین مواضع در قبال روسیه را داشته، نوعی پیروزی دیپلماتیک حاصل از دستاوردهای میدان می‌دانند که می‌تواند در تثبیت دستاوردها و نیز نمایش تسلیم پذیری اروپا موثر باشد.
بر این اساس روسها دیپلماسی را مکملی برای میدان می‌دانند در عین آنکه به نظر می‌رسد روسها از تجربیات تلخی همچون توافق مینسک که به اذعان مرکل صدر اعظم سابق آلمان، حربه‌ای برای مشغول سازی روسیه و تجهیز اوکراین بوده، درس گرفته و با احتیاط به این مذاکرات می نگرند.
سید مهدی لنکرانی
