صبح یک روز پاییزی در سواحل جنوبی ایران به شکل متفاوتی آغاز شد و دو غول ایرانی از پس غبارها رخ نمایان کرد و دوباره قدرت ایران را به جهان اثبات کرد.
فرمانده ارتش جمهوری اسلامی ایران به مناسبت 7 آذر سالروز «نیروی دریایی» فرمان الحاق دو شناور جدید را صادر کرد، یکی پایگاه شناوری «کردستان» بود یا عبارت بهتر دومین «ناوبندر» ایران و یکی دیگر نیز که پیش از این ملحق شده بود ناوشکن «سهند» نام داشت.
تخصص نیروهای جوان نداجا در تولید ناوبندر
پایگاه شناوری «کردستان» دومین تلاش متخصصان نیروی دریایی راهبردی ارتش برای ساخت یک ناو با قابلیتهای فراوان است، پیش از این هم در دی 1399 نداجا از «مکران» به عنوان نخستین ناوبندر خود رونمایی کرده بود، ناوی بیش از200 متر طول و 100 تن وزن که قادر بود 5 بالگرد، قایقهای تندرو، پهپاد و انواع موشکهای پدافندی را با خود حمل کند.
مکران همان ناوبندری است که با ناوشکن تمام ایرانی دنا ماموریت سفر به دور دنیا را که به ناوگروه 360 معروف شد انجام داد اما کردستان ماجرایی دیگر دارد.
هر دو ناوبندر نداجا از تغییر کاربری دو نفتکش ساخته شد، هر چند که کردستان با طول حدود 182 متر، عرض حدود 32 متر و وزن نزدیک 50 تن از مکران کوچک تر است اما تجهیزاتی که بر روی آن نصب شده از نسختین ناوبندر ایرانی پیشرفتهتر است.
کردستان مانند مکران یک باند برای پرواز بالگرد دارد که میتواند بین 3 تا 5 هلیکوپتر را روی خود جا دهد، از طرف دیگر از همین باند برای نشست و برخاست پهپادهای مختلف نیز استفاده میشود و در کنار این بالگردها و پهپادها شناورهای تندرو موشک انداز و اژدرانداز وجود دارد، قایقهایی که آمریکا آنها را زنبور سرخ نامیده است.
در کل این ناوبندر هم مانند نمونه اولیه خود یک شهر شناور است که تمام امکانات را برای یک سفر دریایی بلند مدت از جمله سوخت و تجهیزات نظامی و پزشکی را دارد اما وجه تمایز کردستان با مکران در نوع دفاع از خود است.
نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در چند سال گذشته موفق به طراحی سامانه پدافند موشکی عمودپرتاب شدند که این دستاورد به نیروهای مسلح این امکان را میدهد تا علاوه بر استفاده از سامانههای دفاع موشکی، خود تجهیزات را نیز به پدافند موشکی مسلح کنند که نمونه آن را در شناورهای تندرو سپاه دیدهایم حالا ارتش هم پس از نصب این سامانه روی ناوشکنهای خود، کردستان را به چنین توانایی مسلح کرده است؛ یعنی این ناوبندر طبق گفته فرمانده نیروی دریایی به موشکهای عمودپرتاب پدافندی صیاد و موشکهای میان برد نواب مجهز شده است.
چنین قابلیتی یعنی اگر در زمان جنگ ناوهای ایرانی بخواهند در مسافتهای دورتر از ساحل و خاک کشورمان با متجاوز درگیر شوند که تحت برد سامانههای دفاع موشکی نباشد خود ناوگروه به پدافند موشکی برای مقابله با دشمن مجهز است و چتر دفاعی دارد.
سهند ایرانی دوباره متولد شد
یکی دیگر از شناورهایی که ملحق شد ناوشکن «سهند» بود، البته سهند در سال 1397 به آب انداخته شده بود اما به دلیل حادثه برخورد با موج شکنهای اسکله بندرعباس در سال 1403 دچار سانحه و غرق شد که با تلاش مهندسان ایرانی بازیابی و کار بازطراحی آن انجام شد.
سهند با طول 96 متر، وزنی بالغ بر 1300 تن دارد و همان زمان به انواع موشکهای کروز دریایی، رادارهای قدرتمند، سیستم پدافند نقطهای کمند، سامانههای ضد زیردریایی و باند بالگرد مجهز بود اما این سهند با نمونه اولیه خود تفاوت هم دارد.
این شناور هم مانند کردستان به سامانه دفاع موشکی عمودپرتاب مجهز شده است که میتواند موشکهای پدافندی صیاد و موشکهای میان برد نواب را حمل و شلیک کند و از سوی دیگر تعداد موشکهای کروز آن هم به 12 فروند افزایش پیدا کرده است.
وجود سهند جدید در کنار ناوهایی مانند دنا نشان میدهد که دریا برای جمهوری اسلامی ایران تا چه میزان اهمیت دارد که برای حضور فعال در آن به سراغ ساخت انواع ناوشکنها و ناوبندرها رفته است تا این جمله فرماندهی معظم کل قوا که فرمودند باید به نیروی دریایی به چشم نیروی راهبردی نگریست بیش از پیش تحقق پیدا کند.
فرمانده ارتش جمهوری اسلامی ایران به مناسبت 7 آذر سالروز «نیروی دریایی» فرمان الحاق دو شناور جدید را صادر کرد، یکی پایگاه شناوری «کردستان» بود یا عبارت بهتر دومین «ناوبندر» ایران و یکی دیگر نیز که پیش از این ملحق شده بود ناوشکن «سهند» نام داشت.
تخصص نیروهای جوان نداجا در تولید ناوبندر
پایگاه شناوری «کردستان» دومین تلاش متخصصان نیروی دریایی راهبردی ارتش برای ساخت یک ناو با قابلیتهای فراوان است، پیش از این هم در دی 1399 نداجا از «مکران» به عنوان نخستین ناوبندر خود رونمایی کرده بود، ناوی بیش از200 متر طول و 100 تن وزن که قادر بود 5 بالگرد، قایقهای تندرو، پهپاد و انواع موشکهای پدافندی را با خود حمل کند.
مکران همان ناوبندری است که با ناوشکن تمام ایرانی دنا ماموریت سفر به دور دنیا را که به ناوگروه 360 معروف شد انجام داد اما کردستان ماجرایی دیگر دارد.
هر دو ناوبندر نداجا از تغییر کاربری دو نفتکش ساخته شد، هر چند که کردستان با طول حدود 182 متر، عرض حدود 32 متر و وزن نزدیک 50 تن از مکران کوچک تر است اما تجهیزاتی که بر روی آن نصب شده از نسختین ناوبندر ایرانی پیشرفتهتر است.
کردستان مانند مکران یک باند برای پرواز بالگرد دارد که میتواند بین 3 تا 5 هلیکوپتر را روی خود جا دهد، از طرف دیگر از همین باند برای نشست و برخاست پهپادهای مختلف نیز استفاده میشود و در کنار این بالگردها و پهپادها شناورهای تندرو موشک انداز و اژدرانداز وجود دارد، قایقهایی که آمریکا آنها را زنبور سرخ نامیده است.
در کل این ناوبندر هم مانند نمونه اولیه خود یک شهر شناور است که تمام امکانات را برای یک سفر دریایی بلند مدت از جمله سوخت و تجهیزات نظامی و پزشکی را دارد اما وجه تمایز کردستان با مکران در نوع دفاع از خود است.
نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در چند سال گذشته موفق به طراحی سامانه پدافند موشکی عمودپرتاب شدند که این دستاورد به نیروهای مسلح این امکان را میدهد تا علاوه بر استفاده از سامانههای دفاع موشکی، خود تجهیزات را نیز به پدافند موشکی مسلح کنند که نمونه آن را در شناورهای تندرو سپاه دیدهایم حالا ارتش هم پس از نصب این سامانه روی ناوشکنهای خود، کردستان را به چنین توانایی مسلح کرده است؛ یعنی این ناوبندر طبق گفته فرمانده نیروی دریایی به موشکهای عمودپرتاب پدافندی صیاد و موشکهای میان برد نواب مجهز شده است.
چنین قابلیتی یعنی اگر در زمان جنگ ناوهای ایرانی بخواهند در مسافتهای دورتر از ساحل و خاک کشورمان با متجاوز درگیر شوند که تحت برد سامانههای دفاع موشکی نباشد خود ناوگروه به پدافند موشکی برای مقابله با دشمن مجهز است و چتر دفاعی دارد.
سهند ایرانی دوباره متولد شد
یکی دیگر از شناورهایی که ملحق شد ناوشکن «سهند» بود، البته سهند در سال 1397 به آب انداخته شده بود اما به دلیل حادثه برخورد با موج شکنهای اسکله بندرعباس در سال 1403 دچار سانحه و غرق شد که با تلاش مهندسان ایرانی بازیابی و کار بازطراحی آن انجام شد.
سهند با طول 96 متر، وزنی بالغ بر 1300 تن دارد و همان زمان به انواع موشکهای کروز دریایی، رادارهای قدرتمند، سیستم پدافند نقطهای کمند، سامانههای ضد زیردریایی و باند بالگرد مجهز بود اما این سهند با نمونه اولیه خود تفاوت هم دارد.
این شناور هم مانند کردستان به سامانه دفاع موشکی عمودپرتاب مجهز شده است که میتواند موشکهای پدافندی صیاد و موشکهای میان برد نواب را حمل و شلیک کند و از سوی دیگر تعداد موشکهای کروز آن هم به 12 فروند افزایش پیدا کرده است.
وجود سهند جدید در کنار ناوهایی مانند دنا نشان میدهد که دریا برای جمهوری اسلامی ایران تا چه میزان اهمیت دارد که برای حضور فعال در آن به سراغ ساخت انواع ناوشکنها و ناوبندرها رفته است تا این جمله فرماندهی معظم کل قوا که فرمودند باید به نیروی دریایی به چشم نیروی راهبردی نگریست بیش از پیش تحقق پیدا کند.
