گروه سیاسی - از روز جمعه مردم ایران در انتظار باز شدن درهای مصلا برای آخرین دیدار با رهبر شهیدشان بودند.
صبح روز شنبه ساعت 6 درهای مصلای تهران باز شد و چشم انتظاران، با لباسهای سیاه عزا، پرچمهای سرخ و سیاه وارد مصلا شدند تا با رهبر عزیز وداع کنند.
مردم ایران از گوشه گوشه کشور پهناور به پایتخت آمدهاند تا یک وداع تاریخی، باشکوه و بینظیر را به جهان نشان دهند.
در میان مردم عزادار همه آمده بودند، پیر و جوان، زن و مرد، حتی آنهایی که ناتوان بودند با عصا و ویلچر خود را برای دیدار آخر به مصلا رسانده بودند تا دراین صحنه تاریخی و ماندگار در قاب آخرین دیدار حضور داشته باشند.
حتی آن شل حجابهایی که رهبر شهید درباره آنها فرموده بودند؛
«خیلی از کسانی که کشف حجاب میکنند اگر بدانند که پشت این کاری که اینها دارند میکنند چه کسانی هستند، قطعاً نمیکنند، من میدانم. خیلی از اینها کسانی هستند که اهل دینند، اهل تضرعند، اهل ماه رمضانند، اهل گریه و دعایند، [منتها]توجه ندارند که چه کسی پشت این سیاستِ رفعِ حجاب و مبارزه با حجاب است. جاسوسهای دشمن، دستگاههای جاسوسی دشمن، دنبال این قضیه هستند.» ۱۴۰۲/۰۱/۱۵
«آن کسانی که حجاب را به طور کامل رعایت نمیکنند، اینها را نباید متهم کرد به بیدینی و ضدانقلابی... بدحجابی یا ضعف حجاب درست نیست، اما این موجب نمیشود که ما این [افراد]را از حوزه دین و انقلاب و ... خارج بکنیم و خارج بدانیم.» ۱۴۰۱/۱۰/۱۴
«خیلی از این کسانی که حجاب کاملی هم ندارند، جزو هواداران جدی نظام جمهوری اسلامی هستند، شما میبینید در مراسم مذهبی، در مراسم انقلابی، اینها شرکت میکنند.» ۱۴۰۱/۰۷/۱۱
در میان خیل بزرگی از مردم دیده میشدند در حالی که اشک میریختند در فراق رهبر شهید.
همه دل در گرو انقلاب، ایران و اسلام دارند برای همین است که یک بدرقه تاریخی را از رهبری بزرگ و بیمانند در عصر کنونی آفریدند و همه جهان را انگشت به دهان گذاشتند.
گرمای هوا ، آفتاب سوزان و عطش بیداد میکرد اما اینها مانعی بر سر راه مردم نبود.
در گوشهای از محوطه مصلا جوانی با پای شکسته بر زمین نشسته بود، عصایش در کنارش زیر آفتاب سوزان و اشک میریخت!
پیر مردی بر روی ویلچر فریاد خونخواهی سر میداد و گریه میکرد در فراق رهبر شهید.
کودکی پرچم ایران در دست و عکس رهبر انقلاب بر سینه در گرمای تیرماه 1405 در کنار مادر و پدرش به بدرقه رهبر ایران آمده بود. طنین فریاد مردم در مصلای تهران پیچیده بود، انتقام از جنایتکاران.
پیکر رهبر شهید و عزیز ایران در تابوت و در کنار ایشان اعضای خانواده که مقابل آنها تابوتی کوچک دیده میشد، تابوتی که متعلق به نوه حضرت عشق است مستقر شده است.
زهرای رهبر، آن دردانه پدر بزرگ در کنار ایشان به شهادت رسید. او فقط 14 ماه داشت،ماه شب چهارده بود برای پدر بزرگ.
خانواده شهدای میناب که به دست شقیترین و جنایتکارترین قوم روی زمین به شهادت رسیدند به تهران آمدند تا با رهبر شهید وداع کنند و با آیت الله سید مجتبی خامنهای که او نیز داغدار پدر است بیعتی دوباره داشته باشند.
خانوادههای شهدای میناب، خود داغدار از دست دادند فرزندانشان هستند، کودکانی در کلاس درس پشت میزهای مدرسه نشسته بودند اما مشق شهادت را نوشتند.
موج به موج مردم وارد مصلی میشوند، اشک میریزند، در فراق جان جانان مویه میکنند، با خود زمزمه دارند،دل به وداع نمیدهند، به امید دیدار،حلالم کن آقا جان، شفاعت یادت نرود... و خونخواهی و انتقام آقای شهید و همه شهدای جنگی که ترامپ و نتانیاهو علیه ایران به راه انداختند، خواسته مردمی است که میلیونی به تهران آمدهاند.
عزاداری زائران لرستانی در صحن مصلای تهران از جمله مراسم باشور و حالی بود که دیده شد.
جمعی از عزاداران به سبک سنتی عزاداری در حالی که لباسهای خود را خاکی و گلی کرده بودند در مراسم حاضر شدند.
حتی مهمانان خارجی آیین وداع با آقای شهید حضوری جالب توجه داشتند،از بسیاری از کشورهای دور و نزدیک در مصلا دیده میشدند.
در گوشهای از مصلا یک آمریکایی در حال پخش شربت به عزاداران بود.
جکسون هینکل فعال رسانهای آمریکایی که ارادت ویژهای به ایران و رهبری دارد و علیه حاکمیت آمریکا به ویژه ترامپ فعالیت میکند خود را به ایران رسانده تا در آیین تشییع رهبر شهید حاضر باشد.
شهادت رهبر عزیز ایران،چه تأثیر بزرگی بر افکار عمومی جهان گذاشته است که اینگونه از دیگر کشورها حتی غیر مسلمان برای تشییع حاضر شدهاند.
مردم ایران در چند روز آیین تشییع و وداع با رهبر و آقای شهید، قدرت نمایی بزرگی را به نمایش گذاشتند.
دشمنان با دیدن صحنه حضور میلیونی مردم قطعاً معادلات خود را به هم ریخته خواهند دید و هر آنچه که تاکنون علیه ایران تدارک دیده بودند بیاثر خواهد شد.
مردم در آیین تشییع پیکر آقای شهید ایران، گرچه عزادار هستند اما باصلابت و مقتدر رجزخوانی کردند، انتقام خون رهبر شهید و دیگر شهدا، خواسته قطعی و به حق مردم است،دست انتقام الهی به زودی دشمنان را به درک واصل خواهد کرد.
صبح روز شنبه ساعت 6 درهای مصلای تهران باز شد و چشم انتظاران، با لباسهای سیاه عزا، پرچمهای سرخ و سیاه وارد مصلا شدند تا با رهبر عزیز وداع کنند.
مردم ایران از گوشه گوشه کشور پهناور به پایتخت آمدهاند تا یک وداع تاریخی، باشکوه و بینظیر را به جهان نشان دهند.
در میان مردم عزادار همه آمده بودند، پیر و جوان، زن و مرد، حتی آنهایی که ناتوان بودند با عصا و ویلچر خود را برای دیدار آخر به مصلا رسانده بودند تا دراین صحنه تاریخی و ماندگار در قاب آخرین دیدار حضور داشته باشند.
حتی آن شل حجابهایی که رهبر شهید درباره آنها فرموده بودند؛
«خیلی از کسانی که کشف حجاب میکنند اگر بدانند که پشت این کاری که اینها دارند میکنند چه کسانی هستند، قطعاً نمیکنند، من میدانم. خیلی از اینها کسانی هستند که اهل دینند، اهل تضرعند، اهل ماه رمضانند، اهل گریه و دعایند، [منتها]توجه ندارند که چه کسی پشت این سیاستِ رفعِ حجاب و مبارزه با حجاب است. جاسوسهای دشمن، دستگاههای جاسوسی دشمن، دنبال این قضیه هستند.» ۱۴۰۲/۰۱/۱۵
«آن کسانی که حجاب را به طور کامل رعایت نمیکنند، اینها را نباید متهم کرد به بیدینی و ضدانقلابی... بدحجابی یا ضعف حجاب درست نیست، اما این موجب نمیشود که ما این [افراد]را از حوزه دین و انقلاب و ... خارج بکنیم و خارج بدانیم.» ۱۴۰۱/۱۰/۱۴
«خیلی از این کسانی که حجاب کاملی هم ندارند، جزو هواداران جدی نظام جمهوری اسلامی هستند، شما میبینید در مراسم مذهبی، در مراسم انقلابی، اینها شرکت میکنند.» ۱۴۰۱/۰۷/۱۱
در میان خیل بزرگی از مردم دیده میشدند در حالی که اشک میریختند در فراق رهبر شهید.
همه دل در گرو انقلاب، ایران و اسلام دارند برای همین است که یک بدرقه تاریخی را از رهبری بزرگ و بیمانند در عصر کنونی آفریدند و همه جهان را انگشت به دهان گذاشتند.
گرمای هوا ، آفتاب سوزان و عطش بیداد میکرد اما اینها مانعی بر سر راه مردم نبود.
در گوشهای از محوطه مصلا جوانی با پای شکسته بر زمین نشسته بود، عصایش در کنارش زیر آفتاب سوزان و اشک میریخت!
پیر مردی بر روی ویلچر فریاد خونخواهی سر میداد و گریه میکرد در فراق رهبر شهید.
کودکی پرچم ایران در دست و عکس رهبر انقلاب بر سینه در گرمای تیرماه 1405 در کنار مادر و پدرش به بدرقه رهبر ایران آمده بود. طنین فریاد مردم در مصلای تهران پیچیده بود، انتقام از جنایتکاران.
پیکر رهبر شهید و عزیز ایران در تابوت و در کنار ایشان اعضای خانواده که مقابل آنها تابوتی کوچک دیده میشد، تابوتی که متعلق به نوه حضرت عشق است مستقر شده است.
زهرای رهبر، آن دردانه پدر بزرگ در کنار ایشان به شهادت رسید. او فقط 14 ماه داشت،ماه شب چهارده بود برای پدر بزرگ.
خانواده شهدای میناب که به دست شقیترین و جنایتکارترین قوم روی زمین به شهادت رسیدند به تهران آمدند تا با رهبر شهید وداع کنند و با آیت الله سید مجتبی خامنهای که او نیز داغدار پدر است بیعتی دوباره داشته باشند.
خانوادههای شهدای میناب، خود داغدار از دست دادند فرزندانشان هستند، کودکانی در کلاس درس پشت میزهای مدرسه نشسته بودند اما مشق شهادت را نوشتند.
موج به موج مردم وارد مصلی میشوند، اشک میریزند، در فراق جان جانان مویه میکنند، با خود زمزمه دارند،دل به وداع نمیدهند، به امید دیدار،حلالم کن آقا جان، شفاعت یادت نرود... و خونخواهی و انتقام آقای شهید و همه شهدای جنگی که ترامپ و نتانیاهو علیه ایران به راه انداختند، خواسته مردمی است که میلیونی به تهران آمدهاند.
عزاداری زائران لرستانی در صحن مصلای تهران از جمله مراسم باشور و حالی بود که دیده شد.
جمعی از عزاداران به سبک سنتی عزاداری در حالی که لباسهای خود را خاکی و گلی کرده بودند در مراسم حاضر شدند.
حتی مهمانان خارجی آیین وداع با آقای شهید حضوری جالب توجه داشتند،از بسیاری از کشورهای دور و نزدیک در مصلا دیده میشدند.
در گوشهای از مصلا یک آمریکایی در حال پخش شربت به عزاداران بود.
جکسون هینکل فعال رسانهای آمریکایی که ارادت ویژهای به ایران و رهبری دارد و علیه حاکمیت آمریکا به ویژه ترامپ فعالیت میکند خود را به ایران رسانده تا در آیین تشییع رهبر شهید حاضر باشد.
شهادت رهبر عزیز ایران،چه تأثیر بزرگی بر افکار عمومی جهان گذاشته است که اینگونه از دیگر کشورها حتی غیر مسلمان برای تشییع حاضر شدهاند.
مردم ایران در چند روز آیین تشییع و وداع با رهبر و آقای شهید، قدرت نمایی بزرگی را به نمایش گذاشتند.
دشمنان با دیدن صحنه حضور میلیونی مردم قطعاً معادلات خود را به هم ریخته خواهند دید و هر آنچه که تاکنون علیه ایران تدارک دیده بودند بیاثر خواهد شد.
مردم در آیین تشییع پیکر آقای شهید ایران، گرچه عزادار هستند اما باصلابت و مقتدر رجزخوانی کردند، انتقام خون رهبر شهید و دیگر شهدا، خواسته قطعی و به حق مردم است،دست انتقام الهی به زودی دشمنان را به درک واصل خواهد کرد.
