سیاست روز 16 خرداد 1401 ساعت 19:20 https://www.siasatrooz.ir/vdcfy0dyjw6d0ca.igiw.html -------------------------------------------------- عنوان : با توسعه كيفی و كمی شبكه ريلی مردم را نجات دهيد در حال حاضر اجاره خانه، ترافيك، كشته و مصدوم شدن در تصادفات و خسارتهاي بالاي حوادث جاده اي... -------------------------------------------------- متن : در حال حاضر اجاره خانه، ترافيك، كشته و مصدوم شدن در تصادفات و خسارتهاي بالاي حوادث جاده اي، گراني، آلودكي هوا، بيماري، استري، افسردگي، اميدكم به آينده و بيكاري از جمله بزرگتربن مشكلات مردم ايران خصوصا ساكنين شهرهاي بزرگ مي باشند. توسعه كمي و كيفي شبكه ريليبه ترتيبي كه بيان مي شود درمان يا التيام بخش بسياري از دردهاي جانكاه ملت مي باشد. منظور از توسعه كمي و كيفي شبكه ريلي اين است كه سرعت قطارها حداقل بين ۱۲۰ تا ۱۵۰ كيلومتر در ساعت باشد.بهره وري شبكه ريلي می بایست از وضعیت شرم آور و خسارت بار حدود سي درصدی به حداقل ۷۵ الی ۸۰ درصد برسد. خطوط اولويت دار ريلي با سرعت اجرايي شوند. از ظرفيت هاي بالاي ترانزيت بار ايران حداكثر استفاده ممكن بعمل آيد. تمامي شهرهاي بزرگ به حمل نقل ريلي فراگير درون شهری مجهز شوند. ويژگيهای شبكه ريلي توسعه يافته: ۱- متوسط سرعت سير قطار ها به حداقل ۱۲۰ كيلومتر بر ساعت برسد. ۲- تمامي مسيرهاي مهم باري و مسافري به شبكه ريلي متصل شوند و شبكه ريلي كشور با كمترين توقف ممكن به خطوط ريلي كشورهاي همسايه متصل شود ۳- ارتباط مناسبي بين مسيرهاي مترو و ايستگاه هاي راه آهن برقرار شود. ۴- در مسيرهاي مسافري پر تردد سرعت قطارها بطور متوسط به ۲۰۰ كيلومتر بر ساعت برسد. ۵- خطوط ريلي به سيستم علائم و سيستم هاي كنترلي مدرن مجهز شود. ۶- با اتصال مسیرهای پر تردد به خطوط ریلی پر سرعت، حداقل نیمی از سفرهای بین شهری از طریق خطوط ریلی انجام شوند. همچنین نیمی جابجایی بار بین استانها از طریق راه آهن انجام پذیرد. مزايايي توسعه كيفي و كمي شبكه ريلي: ۱- تعداد كشته هاي شبكه ريلی حدود ۲۰ نفر در سال و تعداد كشته ها در تصادفات حمل و نقل جاده اي حدود ۱۸ هزار نفر در سال است. ۲- تعداد قطع نخاع در سوانح جاده اي حدود ۴۵۰۰ نفر در سال است، تعداد معلوليت هاي دائمي جسمي و روحي ناشي از سوانح جاده اي حدود سي هزار نفر در سال است، حدود ۸۰ درصد كودكان يتيم تحت پوشش بهزيستي ناشي از تصادفات جاده اي مي باشند. ۳- با توسعه كيفي و كمي شبكه ريلي و افزايش سهم راه آهن به ۵۰ درصد جابجايي بار و مسافر، تعداد كشته هاي تصادفات جاده اي به حدود ۶۵۰۰ نفر در سال خواهد رسيد. ۴- با توسعه كيفي و كمي شبكه ريلي و افزايش سهم راه آهن به ۵۰ درصد جابجايي بار و مسافر، تعداد قطع نخاع به حدود ۱۸۰۰ نفر و تعداد معلوليت هاي دائمي جسمي و ذهني از ۳۶ هزار به كمتر از ۱۰ هزار نفر خواهدرسيد ۵- با توسعه شبكه ريلي مردم با آرامش و بدون استرس و فشارهاي جسمي مي توانند مسافرت هاي طولاني انجام دهند. ۶- با توسعه كمي و كيفي شبكه ريلي به شدت از مصرف گازوئيل و بنزين كاسته مي شود. مصرف گازوئيل لكوموتيو هاي ديزلي يك ششم مصرف سوخت كاميون ها جهت جابجايي هر تن بار مي باشدهمچنين جهت جابجايي مسافر مصرف سوخت لكوموتيو هاي ديزلي حدود نصف خودروهاي شخصي مي باشد. ۷- با توسعه كمي و كيفي شبكه ريلي در حد قابل توجهي از آلودگي هوا كاسته خواهد شد. تاثيرات شبكه ريلي توسعه يافته بر اقتصاد و انسجام ملي: ۱- افزایش بهره وری خطوط ریلی و احداث خطوط ریلی در مسیرهای پر بار منجر به کاهش قیمت تمام شده نیازهای مردم و واحدهای تولیدی می شود. ۲- اتصال گمرکات مرزی به شبکه ریلی و اتصال به خط آهن عراق و آستارا و افزایش بهره وری خط آهن ایران پاکستان هند و رفع مشکلات مسیر میرجاوه منجر به افزایش انتقال بارهای ترانزیتی از ایران و کسب میلیاردها دلار درآمد برای کشور خواهد شد. ۳- اتصال شهرهای بزرگ و مناطق مرزی به شبکه ریلی منجر به افزایش وابستگی و همبستگی نقاط مختلف کشور به یکدیگر و افزایش انسجام اقتصادی کشور می شود. ۴- افزایش بهره وری خطوط ریلی موجود و افزایش سرعت حرکت قطارهای مسافری به ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت و اتصال همه شهرهای پر جمعیت به خطوط ریلی دو خطه پر سرعت منجر به انتقال نیمی از جابجایی مسافرین بین شهری به شبکه ریلی خواهد شد و در این صورت به شدت از سوانح جاده ای و عواقب وخیم این حوادث کاسته خواهد شد. ۵- توسعه شبکه مدرن ریلی درون شهری و بین شهری منجر به کاهش آلودگی هوا و کاهش بیماری های متعدد و صعب اعلاج ناشی از آن خواهد شد. ۶- توسعه شبکه ریلی درون شهری و بین شهری منجر به کنترل قیمت مسکن به دلیل ایجاد توازن بیشتر بین عرضه و تقاضا در شهرهای بزرگ خواهد شد چرا که خرید خانه در فاصله های حتی ۳۰ کیلومتری از مرکز شهر و در حاشیه مسیر خطوط ریلی برقی و پر سرعت و مسیرهای مترو توجیه پذیر و جذاب خواهد گردید. نویسنده: سید حسین میرافضلی