سیاست روز 19 اسفند 1401 ساعت 19:02 https://www.siasatrooz.ir/vdci5wazwt1ar52.cbct.html -------------------------------------------------- عنوان : گناه این شرایط بحرانی به گردن کیست؟ بازخوانی هفده قسمت نقد «پاندمی خودشیفتگی‌ها» طی سال‌های ۱۳۹۸، ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ می‌تواند راهگشا و کلید این قفل بسته‌ای باشد که... -------------------------------------------------- متن : بازخوانی هفده قسمت نقد «پاندمی خودشیفتگی‌ها» طی سال‌های ۱۳۹۸، ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ می‌تواند راهگشا و کلید این قفل بسته‌ای باشد که امروز زیرساخت‌های شصت‌ساله آب و بخصوص فاضلاب کلان‌شهر اصفهان را با یک شرایط بحرانی ۳۰۰ کیلومتری مواجه نموده است و سرلوحه آن تنها شرکت خصولتی کارگزار آن یعنی آب و فاضلاب همچون شترمرغ زیرمجموعه معاونت وزیر نیرو و رئیس سازمان مهندسی آب و فاضلاب کشور باشد که می‌تواند به‌راحتی در مقابل قوانین جاری رنگ عوض کند زیرا در جایی که نیازمند بودجه است لباس دولتی می‌پوشد و وقتی منافعش اقتضا می‌کند ردای بخش خصوصی به تن کرده که به‌راحتی بتواند در هر زمینه‌ای از رانت بهره جوید که زیر بار قوانین مصرحه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نرفته که تابع مقررات «میم الف» در نشر ارائه آگهی‌های خود به‌صورت عادلانه در رسانه‌های مکتوب باشد و بالطبع یکه‌شناس شود و تنها با معدودی از مطیعان آن‌ها دم خور گردد تا امروز وقتی پس از یازده سال خاصه‌خرجی کفگیر به ته‌دیگ می‌خورد مدیرعامل عمری آن در استان اصفهان به رقم ایجاد همه این نابسامانی ترقی کند و به معاونت مجموعه کشوری منصوب گردد تا معاون این شرکت کلیددار صندوق خالی و بدهکار شود و روش‌های ولخرجی گذشته همچنان ادامه یابد درحالی‌که رسانه‌ها از قول مدیر جدید که یکسالی است علاوه بر حضور چندساله، مسئولیت مدیرت آن را می‌پذیرد، اعلام دارند «شرایط بحرانی ۳۰۰ کیلومتر از فاضلاب اصفهان اعتبار جدید می‌خواهد» درحالی‌که می‌توانستند طی دو دهه طلایی گذشته با وجود اعتبارات زیرساختی کلان و درآمدهای قابل‌توجه از محل حراج آب و هزینه دفع و فروش فاضلاب به جای برگزاری جشن‌ها و گاردن پارتی‌ها در محل باغ مصفای این شرکت و پرداخت حقوق و مزایا و پاداش و هزینه‌های بالاسری و زائد قابل‌ملاحظه و تبلیغات گسترده و پوشالی در همه زمینه‌ها به ترمیم و تقویت زیرساخت‌ها بپردازند و از همان سال‌ها صنایع آب بر را ملزم به استفاده از پساب کنند و تصفیه‌خانه‌های متعددی در مسیرهای متنوع به‌منظور تأمین آب سالم و پیشگیری از احتمالات مختلف از چرخه خارج شدن تنها واحد بابا شیخ علی آینده‌نگری نمایند تا آگراندیسمان های مدیریتی پیرامون افزایش ده برابری آبرسانی به مناطق مختلف اصفهان به‌عنوان کارنامه چشمگیر در این صنعت حیاتی به‌حساب نیاید زیرا با تنها تصفیه‌خانه موجود در جنوب غربی استان نمی‌توان به همه شهرهای زیر چتر آب‌لوله‌کشی شده خدمات لازم را داد که بازهم بر اساس گزارش مدیرعامل این شرکت در نیمه اول بهمن‌ماه همین امسال و با همین ظرفیت تصفیه‌خانه‌ای، میزان استفاده‌کنندگان از آب‌لوله‌کشی به روایتی تصفیه‌شده! پنج میلیون نفر بهره می‌برند تا نسبت به سال ۵۷ رشد ۲۱۷ درصدی داشته باشد و تعداد انشعاب‌ها از ۱۱۴ هزار به یک‌میلیون و ۴۵۰ هزار برسد و طول انتقال از ۱۵۰ کیلومتر به پنج هزار و پانصد کیلومتر افزایش یابد و امروز استان اصفهان ۱۷ هزار و پانصد کیلومتر لوله‌کشی انشعاب آب داشته باشد و ظرفیت مخزن آن نیز به بیش از یک میلیون و دویست هزار مترمکعب برسد که البته همه این‌ها برگرفته از سند زاینده‌رود نیست و به تصفیه‌خانه در مسیر آن نمی‌ریزد بلکه ۷۵۸ چاه در سطح استان حفرشده تا آب آن به مصرف آشامیدن برسد که باید پیرامون نوع تصفیه آن نیز توضیحاتی می‌دادند که ندادند! اما مشکل تنها آنچه گفته شد نیست که شرایط بحرانی شبکه‌های فاضلاب کلان‌شهر خاص آن باشد و بی‌شک قسمت اعظمی از فرونشست کلان‌شهر اصفهان حاصل بی‌توجهی‌ها در گذشته بوده تا شرکت مذکور دستاورد خوبی از حراج شبکه و فروش افراطی آب داشته باشد اما این بهره‌وری به جای ایجاد زیرساخت‌های ضروری و لازم آنچه صرف هزینه تبلیغات، مسابقات، جشن‌ها، پوسترها و پلاکاردها می‌شد تا امروز علاوه بر بحران قابل‌اغماض در امر ایجاد شبکه‌های فاضلاب با چالش هدررفت آب در لوله‌کشی‌های فرسوده و به‌جامانده روبرو باشد که یکی از نمایندگان مجلس همین روزها ضمن بررسی پیرامون بودجه سال ۱۴۰۲ اعتراف کند بیش از ۲۰ تا ۳۰ درصد شبکه‌های آبرسانی شهرها فرسوده است و همین مقدار از آب آشامیدنی هدرمی رود. متأسفانه این مجموعه فربه در هیچ‌یک از برهه‌های زمانی به‌جز دو دهه اول و دوم ایجاد شبکه‌های آبرسانی شهری طی دهه‌های چهل و پنجاه این شرکت در اصفهان مدیران روابط عمومی و اطلاع‌رسانی موفقی نداشته تا بر اساس شرح وظایف و تعهد دوسویه‌ای که داشته‌اند به‌جای بله قربان گفتن به مدیران ارشد و دمیدن در بوق تبلیغات، چالش‌های پیش روی این صنعت استراتژیک را خالصانه اعلام و اصرار به رفع آن‌ها داشته باشند و حداقل امروز را دریابند که دوران برگزاری جشنواره‌ها درزمینه آب آنهم از طریق شرکتی که برای تعویض شبکه آب و فاضلاب کلان‌شهر با بحرانی ۳۰۰ کیلومتری مواجه است، سپری ‌شده و وقت اهدای جوایز و لوح تقدیرهای تکراری و نمک‌گیر کردن‌ها برای چشم‌پوشی گذشته است! پس چه‌بهتر تا از خواب اصحاب کهف بیدار شوند و جرئت روبرو شدن با حقایق تلخ را در این زمینه داشته باشند. حسن روانشید - روزنامه نگار پیشکسوت