تجویز «دوا گُلی» برای زخم چند ساله!

14 شهريور 1401 ساعت 21:08


صف اکران شلوغ و سینماها خالی از تماشاگر، معضلی که این روزها سینمای ایران با آن دست و پنجه نرم می‌کند. دو سال اخیر و همزمان با شیوع کرونا و تعطیلی سینماها، اکثر سینماگران با اینکه آثارشان مجوز اکران دریافت کرده بود ترجیح دادند که اکران عمومی را به تعویق بیندازند. نتیجه این محافظه‌کاری که البته برای تهیه ‌کننده توجیه مناسبی هم دارد، شلوغی صف اکران و بعضاً اکران همزمان چند فیلمِ نسبتا خوب و در نتیجه ریزش مخاطب سینماها است.
«ابلق» ساخته نرگس آبیار ، «دوزیست» آخرین اثر برزو نیک‌نژاد ، «تی تی» ساخته آیدا پناهنده و «علف‌ زار» اولین ساخته کاظم دانشی، آثاری است که این روزها بر روی پرده سینما در حال اکران است. با این وجود که این فیلم ها جزو فیلم های پرفروش این روزهای سینما محسوب می شود با نگاهی به آمار بازدید مخاطبین می‌توان به این مهم دست یافت که تعداد مخاطبین سینما نسبت به روزهای قبل از کرونا ریزش محسوسی داشته است .
بی توجهی مسئولان سازمان سینمایی به این رخداد، بسیار قابل توجه است تا جایی که با نگاهی گذرا به زمان اکران فیلم های اخیر می‌توان به راحتی فهمید که هیچ برنامه و کنداکتور خاصی برای نوبت دهی اکران وجود ندارد و این شائبه به وجود می‌آید که سازمان سینمایی تنها با اکتفا به درخواست اکران و بدون توجه به فیلم‌هایی که بر روی پره در حال اکران است، مجوز نمایش را صادر و به نوعی تعداد مخاطبین را در سانس‌های سینما پخش و به همین خاطر میانگین تعداد تماشاگران در هر سانس فیلم‌ها به شدت کاهش پیدا کرده است .
مسئولان سازمان سینمایی برای خروج از این بحران که می‌تواند در صورت ادامه دار شدن، سینمای ایران را به حاشیه‌ای طولانی مدت ببرد چه تدابیری اندیشیده‌اند؟
شاید در نگاه اول اکران فیلم خارجی در سینماهای کشور راه خروج از این بحران تلقی شود. به تازگی فیلمی از سینمای هند «بالیوود» ، بر روی پرده سینماهای کشور برای مخاطبین به نمایش درآمده است. «خیزش ، غرش ، شورش » فیلمی است که از مدت ها پیش نامش بر سر زبان ها بود و از قضا برای اکران آن رپورتاژ عجیب و غریبی هم به راه انداخته بودند تا جایی که در ابتدای هر فیلم در حال اکران ، تیزر این فیلم هندی برای مخاطبین به نمایش گذاشته می شد.
با اندکی تأمل باید گفت که از دیدگاه بسیاری از سینما دوستان سطح فیلم های هندی و اصطلاحاً بالیوودی از سخیف ترین کمدی در حال اکران ساخت ایران هم پایین‌تر است و اگر بخواهیم منطقی باشیم باید اقرار کنیم که سینمای هند شعور مخاطب را دست کم می گیرد حال چه اتفاقی افتاده است که مسئولین به صرافت افتاده‌اند و برای نجات گیشه از اکران یک فیلم هندی کمک می‌گیرند؟ این روزها که سینمای ایران و ذائقه مخاطب کُمدی پسند شده و از ۱۰ فیلم پرفروش سینمای ایران ۹ فیلم آن آثار کُمدی است وقتش نرسیده که با بیشتر بها دادن به فیلم ها و آثار اجتماعی و در اختصاص دادن سانس‌ها و سالن های بیشتر به این فیلم‌ها و حتی پایین آوردن نرخ بلیط ، مخاطب بیشتری را به سینما بکشانید؟
در روزهایی که جای خالی فیلم های فاخر و در خور شأن سینمای ایران بیش از پیش احساس می شود ، سردر سینماهای کشور پر شده از بنر فیلم هایی که در مدت اکرانشان حتی موفق نمی شوند به اندازه خرج خورد و خوراک عوامل از گیشه درآمدزایی کنند.
نسخه های بی سر و تهی که مسئولان برای سینمای ایران می پیچند به جای اینکه درمان باشد زخمی بر زخم‌های قدیمی آن می افزاید. سینمای ایران به بیماری تبدیل شده که درمانش مشخص و در دسترس است ولی دلسوزی نیست که به خود زحمتی بدهد و آن دارو را تهیه کند . درمانگر فقط به داروهایی بسنده می کند که گوشه یخچال خانه تلنبار شده است و یا شاید حتی تاریخ انقضای آن به سر رسیده باشد. این سینمای پسا کرونا به تحول نیاز دارد. اکران فیلم‌های خارجی ، آن هم فیلم هندی نمی تواند ناجی این سینمای بدون مخاطب باشد.
با نگاهی گذرا به فیلم های در حال اکران و یک جستجوی ساده می‌توان فهمید که اکثر این آثار برای قبل از کرونا است که در جشنواره های سی و هفت و سی و هشت فجر هم حضور داشته‌اند . این حقیقت که چند صد فیلم دیگر در صف اکران است و قرار است سازمان سینمایی اصطلاحاً به صورت فله‌ای این فیلم ها را باهم به نمایش بگذارد به شدت آزار دهنده است.
در اکثر کشورهای صاحب سبک و سینمادار مرسوم است که از چند ماه قبل و یا حتی سال قبل ، تاریخ دقیق اکران مشخص و مردم برای تماشای فیلم یا سریال لحظه شماری می کنند ولی متأسفانه در ایران نه خبری از تاریخ اکران هست نه صف منظمی برای پخش آثار در سینما و نه حتی مساوات تعداد سالن و سانس برای همه فیلم‌ها،
این ره که در پیش گرفته اند به ترکستان است ، دوای آن نه اکران فیلم هندی است نه اکران کیلویی فیلم‌ها ، ساماندهی این وضع و اوضاع سینمای ایران دلسوزی می‌خواهد که درد سینما و سینماگران را چشیده باشد!

نویسنده: علی کلانتری


کد مطلب: 123816

آدرس مطلب: https://www.siasatrooz.ir/vdcizpazqt1arv2.cbct.html

سیاست روز
  https://www.siasatrooz.ir