میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲ خرداد ۱۴۰۱ ساعت ۲۰:۵۳
 
 
قحط ‌الرجال!
دوستی و رفاقت همراه با ارتباطات نسبی و سببی یا همان فامیل بازی دلیل آن نمی‌شود که...
دوستی و رفاقت همراه با ارتباطات نسبی و سببی یا همان فامیل بازی دلیل آن نمی‌شود که منتقد اگر با آن برخورد کرد کوتاه بیاید و قلم خود را غلاف کرده یا خدای ناخواسته به تعریف و تمجید اینگونه وابستگی‌ها بپردازد درحالی‌که کوتاهی‌هایی در روال آن‌ها مشهود است با عنایت به اینکه فردی از این گروه برخلاف رشته تخصصی، تحصیلی و همچنین نداشتن تجربه لازم به سمت یکی از حساس‌ترین پست‌های فرهنگی کلان‌شهر منصوب شده باشد! حال‌آنکه در مجموعه این ارگان هستند افرادی که بتوانند این وظیفه را با توانایی‌های بالقوه و بالفعل خود به نحوی مطلوب‌تر انجام دهند. امروز کشور ما و بخصوص کلان‌شهر اصفهان با معضل بزرگی به نام نگرانی برای آینده رشد و ازدیاد نوجوانان و جوانان روبروست که متأسفانه دو سال اخیر را در نوعی برهوت و فقدان هویت و تلاش سپری کرده‌اند و تبعات ویروس کرونا توانسته است آن‌ها را در بحران استرس دوگانگی قرار دهد که از سویی خوشبختانه تا حدودی این پاندمی غافلگیرکننده جهانی عقب‌نشینی کرده تا آن‌ها را مصمم سازد محدودیت‌های به وجود آمده بخصوص در زمینه تفریحات را جبران کنند و اینجاست که فرصت‌طلبان همیشه بیدار بساط وقت‌گذرانی‌های به‌ظاهر بی‌خطری به نام کشیدن قلیان را در گوشه و کنار شهر بخصوص مناطق مفرح و سرسبز علم می‌کنند! کافی است مسئولان اداره کل ورزش و به‌اصطلاح جوانان! استان و همچنین دیگر متولیان کنجکاو اگر تا به امروز توجهی نداشته‌اند سری به پارک‌های شهر و بخصوص ناژوان بزنند تا در چند قدم دود قلیان‌هایی با تنباکوهای میوه‌ای را استنشاق و به عینه شاهد باشند که اگر خودشان هزینه نکرده‌اند از پسا دود آن که بسیار خطرناک‌تر از دود اولیه است به‌ رایگان بهره‌مند شوند!
سال ۱۴۰۱ اگر برای خیلی‌ها آب نداشت اما برای گروهی نان داشت تا معاونت فرهنگی شهرداری اصفهان بیشترین رقم بودجه مصوب شورای اسلامی شهر را صید کند که اکثراً چون گذشته صرف مواردی می‌شود تا بیشتر جنبه تبلیغات شهری و شهروندی و نشر را داشته باشد درحالی‌که وظیفه اصلی و پیش‌درآمد اولویت‌های شهر رسیدن به امور جاری و معضلاتی است که جامعه و بخصوص در مناطق محروم شمال شرقی با آن درگیر هستند و نمونه این چالش‌ها ایجاد فرصت‌های مناسب برای نوجوانان و جوانان آن است تا گرفتار اعتیاد زمینه‌ای به دخانیات که ادامه آن به ناکجاآبادها ختم می‌شد، نگردند. بار دیگر روی سخن با شهردار کلان‌شهر است که با همکاری تیم تبلیغاتی شهرداری سعی دارند از این طریق پیچیدگی اداره شهر را میانبر بزنند درحالی‌که اعم نفرات گسترده در این بخش حساس به‌صورت عمده هیچگونه تخصص علمی و تجربی در امر فرهنگ‌سازی و اشاعه آن ندارند تا ارتباطاتی قلبی بین شهروند و دستگاه مسئول برقرار گردد. حتی اگر این تماس از طریق سامانه‌های شفافیت و سوت زنی به انجام برسد که نخ‌نما شده تا این روزها ابزار پروپاگانداهای مدیران ارشد آن باشد و توسط شهردار در برنامه صبحگاهی رادیو اصفهان ابراز و رونمایی شود «به‌منظور ارائه خدمات شایسته به شهروندان سامانه سوت زنی طراحی و آغاز به کار کرد و مردم از امروز تبلیغات آن را در شهر مشاهده خواهند کرد. بر این اساس شهروندان هنگام مراجعه به بخش‌های مختلف شهرداری، در صورت مشاهده تخلف یا اینکه احساس کردند خدمات خوبی ارائه نمی‌شود یا در مقابل خدمات، هزینه و رقم اضافی دریافت می‌شود، می‌توانند موضوع را از طریق سامانه سوت زنی اطلاع دهند.» رسانه وظیفه انعکاس این خبر را عهده‌دار بود که به انجام رساند اما آیا با این ابزارهای مجازی می‌توان معضلات پیچیده و تارعنکبوتی موجود در شهرداری از گذشته را سامان بخشید و رسالت رسانه‌های موجود و مستقل از شهرداری و تارنمای آن را نادیده گرفت که بیش از همه مورد تأیید شهروندان است و هرروز در صفحات محدود با کاغذ و خدمات چاپ و تولید محتوا و توزیع گران به نشر اخبار و فعالیت‌های شهرداری می‌پردازند؟! درحالی‌که از حدود بیست‌ویک هزار نفر نیروی شاغل در شهرداری اصفهان، پس از انتخابات شورای اسلامی و انتصاب شهردار جدید تعداد معدود و انگشت‌شمار جدیدی سرکار آمده‌اند و بقیه همچنان میراث گذشتگانی هستند که با روش‌های قبلی ادامه فعالیت می‌دهند و نیاز است قبل از نظرخواهی از شهروندان پیرامون این تحول به توجیه نیروهای اجرایی پرداخته شود تا شهرداری بتواند رسالت‌های تازه به ذهن‌ها رسیده را به انجام برساند. اگرچه در انتخاب مدیران تازه و جابجایی‌های آن‌ها دقت لازم صورت نگرفته تا مشکلات را دوچندان کند که گویا در شهر و شهرداری قحط ‌الرجال بوده است!
کاش هریک از ما و بخصوص مدیران ارشد اندکی از پایین نگاه می‌کردیم و بعضی از مدیران موفق را الگوی خود قرار می‌دادیم و خوشبختانه نمونه‌های بارز آن در استان همچون متولی اداره کل محیط ‌زیست کم نیستند که با توجه به غربت در استان اصفهان اما در انجام وظایف پراکنده و سنگین خود طی سه سال حضور مستمر موفق و مؤید بوده است و جا دارد سمبل تقلید دیگران باشند که محدوده عمل آن‌ها یک صدم حدود و ثغور محیط ‌زیست در سطح است! به قول شاعر هرکسی را بهر کاری ساختند! امروز اکثر قسمت‌های خدمات شهری اصفهان با این نقصان فاحش ارتباطی مواجه است که با توجه به عطف ماسبق بودن آن از دیدگاه جامعه چندان بااهمیت جلوه نمی‌کند درحالی‌که بخش ارتباطات با رسانه هم چند ماهی است به این پاندمی بی‌تفاوتی پیوسته تا مدیریت آن اصل احترام متقابل را با اصحاب رسانه به‌کل نادیده گرفته و همه آن‌ها را موظف و ملزم به درج اخبار و فعالیت‌های شهرداری بداند اما وظیفه خود نپندارد که باید در غم و شادی‌های این قشر ولی‌نعمت خود شریک باشد و در صورت نیاز به این جامعه فرهیخته که سال‌هاست همچون مرغ سیاه در عزا و عروسی ذبح می‌شود مساعدت، همکاری و همدلی داشته باشد!

نویسنده:‌ حسن روانشید - روزنامه‌نگار پیشکسوت
کد مطلب: 122676
 
Share/Save/Bookmark