میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۱ ساعت ۲۲:۰۲
 
 
پیامد انحلال پارلمان
عراق طی روزهای اخیر با تشدید بحران سیاسی همراه شده است. برخی جریان‌های سیاسی تحت لوای جریان صدر با ایجاد آشوب ها و...
عراق طی روزهای اخیر با تشدید بحران سیاسی همراه شده است. برخی جریان‌های سیاسی تحت لوای جریان صدر با ایجاد آشوب ها و بحران‌های خیابانی و اشغال پارلمان زمینه ساز شدت گرفتن اختلافات میان جریان‌های سیاسی شده اند. در میان این ناآرامی‌ها مطالبات برخی جریان مبنی بر انحلال پارلمان و حتی تغییر ساختار سیاسی کشور امری قابل توجه است.
هرچند که برگزاری انتخابات زودهنگام در ساختارهای پارلمانی امری متداول برای خروج از بن بست تشکیل دولت می باشد اما نگاهی به ساختار سیاسی جاری در عراق که به جای رویکرد جزبی و جناحی در قالب قومی و قبیله‌ای می‌باشد حکایتی دیگر را رقم خواهد زد. آنچه مشکل عراق از ابتدای حضور اشغالگران ( سال ۲۰۰۳) تا به امروز در عراق بوده، تفسیر خودرای جریان‌های سیاسی از قانون انتخابات است چنانکه بر اساس قانون بزرگترین فراکسیون تعیین کننده نخست وزیر خواهد بود حال آنکه برخی جریان ها این قانون را به میزان ارای جریان سیاسی تقلیل داده و با ادعای اینکه بالاترین آرا را کسب کرده‌اند خواستار تشکیل دولت می‌شوند که نتیجه آن نیز بحران سیاسی است. با تمام این تفاسیر انتخابات زودهنگام به معنای خلا سیاسی است که نتیجه آن نیز صرفا به نفع برخی افراد و جریان‌هایی است که به رغم نارضایتی مردم قدرت را در دست دارند. در یک سو افرادی مانند الکاظمی نخست وزیر با ادعای نبود دولت و زمینه سازی برای انتخابات زودهنگام بر مسند قدرت می‌ماند و جریان‌های جدایی طلب کردی با محوریت بارزانی نیز از این فرصت برای اشغال اراضی بیشتر و نیز سرقت نفت عراق و فروش آن به اروپا و رژیم صهیونیستی می‌پردازد.
در همین حال آمریکا نیز با ادعای خلا سیاسی به ادامه حضور نظامی در عراق و ایجاد بحران و ناامنی از جمله حمایت از تروریست‌ها در این کشور می پردازد. نکته مهم آنکه عراق طی سالهای اخیر توانسته در معادلات منطقه ای و اتحادیه عرب نقشی مهم و اساسی ایفا نماید حال آنکه وضعیت بحرانی سیاسی از جمله انتخابات زودهنگام می‌تواند این روند را متوقف نماید چنانکه کشورهایی همچون لیبی، سودان و.. که زمانی حرفی برای گفتن داشتند امروز به دلیل گرفتار بودن در وضعیت بحران سیاسی به بازیگران بی اهمیت در حوزه عربی و منطقه‌ای مبدل شده‌اند.

نویسنده: سید مهدی لنکرانی
کد مطلب: 123426
 
Share/Save/Bookmark