میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی جهان گزارش
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۳ ساعت ۰۱:۰۷
 
 
ارتش متحد اروپایی و تهدید ناتوی امریکا

ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اروپایی در گفت‌و‌گویی با روزنامه آلمانی «دی‌ولت»، بر ضرورت تشکیل یک ارتش متحد اروپایی تاکید کرده و وزیر دفاع آلمان از حمایت کشورش از چنین طرحی خبر داده است. گرچه یونکر گفته که هدف از تشکیل این ارتش، رقابت با ناتو نیست، اما با توجه به تاریخچه مواضع برخی دولت‌های مهم اروپایی پس از جنگ دوم جهانی و مخالفت آشکار آنها با امریکا و عضویت در ناتو، شکی باقی نمی‌ماند که منظور یونکر دقیقا اتحاد اروپا در برابر نیروهای خارجی و مشخصا امریکا است.
پس از جنگ دوم جهانی، آلمان که شکست خورده بود، طبق قوانینی که توسط سران وقت متفقین وضع شد از تشکیل ارتش محروم ماند؛ چیزی که تا امروز حفظ شده است و آلمان عملا ارتش متشکلی ندارد، گرچه از تکنولوژی بالایی برخوردار است و این یعنی ظرفیت تولید سلاح‌های لازم و تشکیل ارتشی قوی در مدتی محدود را دارد. مضافا اینکه اکثر مردمش بخاطر تحقیری هفتاد ساله از سوی امریکا، قلبا از این دولت امریکا نفرت دارند. از سوی دیگر، پس از جنگ، فرانسه به رهبری ژنرال دوگل، به شدت با متحد شدن اروپا و امریکا که به عقیده او باعث زیر سیطره قرار گرفتن اروپا از سوی امریکا مي‌شد، مخالف بود و با تکیه بر ارزش‌های ناسیونالیستی - فرانسوی، خواستار این بود که فرانسه قدرتی مستقل باشد، نه دنباله‌رو امریکا و عضو ناتو. موضعی که در زمان دوگل، بخاطر دو‌قطبی بودن جهان و سیستم سرمایه‌داری فرانسه، نتوانست به شکل کامل اجرایی شود. در سال‌های اخیر نیز دولت‌هایی در فرانسه روی کار آمدند که تمایل شدید به دنباله‌روی امریکا داشتند، ولی «گلیست‌ها»، یعنی طرفداران عقاید ژنرال دوگل همچنان در فرانسه فعالند و احزاب قوی دارند.
نکته دیگر اینکه در حال حاضر، آلمان، که قدرت اقتصادی شماره یک اروپا و یکی از قطبهای اقتصادی دنیاست و با تکیه بر همین قدرت، به نوعی بر اروپا حکمرانی مي‌کند، تمایل شدید به اتحاد با فرانسه دارد؛ تمایلی که در فرانسه، که پس از آلمان، قدرت شماره دوی اقتصادی اروپاست و البته برخلاف آلمان، ارتشی قوی هم دارد، وجود دارد. در این دو کشور، و نیز برخی دیگر از کشورهای مهم اروپایی نظیر ایتالیا، هلند، بلژیک، سوئد و ...، تمایلی شدید به استقلال اروپا از امریکا وجود دارد. در واقع، اتفاقاتی که پس از یورش امریکا به افغانستان (در سال ۲۰۰۱) و سپس عراق رخ داد (جنگ‌هایی که اروپا در غالب ناتو دنباله‌رو امریکا بود)، و نتایج فاجعه‌آمیز آن برای منطقه خاورمیانه و جهان (که به ظهور داعش و تروریسم در منطقه انجامید)، و نیز جنگ اوکراین، که آن هم به فاجعه‌اي محتمل برای اروپا تبدیل شده، جناح‌های استقلال‌طلب اروپایی را که خواستار فاصله گرفتن اروپا از امریکا و در نتیجه خروج کشورهای اروپایی از پیمان نظامی ناتو، که عملا به وسیله‌اي در دست امریکا بدل شده، تقویت کرد و عقلای اروپا را به فکر چاره‌اي برای جلوگیری از فجایع آینده انداخته؛ فجایعی با عاملیت امریکا که اروپا نیز در صورت دنباله‌روی از امریکا در قالب ناتو، در آنها شریک مي‌شود.
بنابراین اظهارات یونکر مبنی بر ضرورت تشکیل ارتش اروپایی و حمایت آلمان از آن را که مطمئنا با حمایت برخی جناح‌های قوی در فرانسه و دیگر کشورهای مهم اروپایی مواجه خواهد شد را باید جدی گرفت و هیچ بعید نیست که این طرح در آینده به اجرا در آید و نتیجتا کشورهای اروپایی، حداقل برخی از آنها، از ناتو خارج شوند (انگلیس در این میان کاملا متمایل به امریکا است و با اینکه عضو اتحادیه اروپاست، مواضعش ضد مواضع استقلال‌طلبانه اروپایی است و در این مرزبندی عملا ضد اتحادیه اروپاست). ناگفته پیداست که اجرای چنین طرحی، بی‌شک خدشه‌اي اساسی به ناتو و هژمونی نسبی نظامی امریکا و ضربه‌اي اساسی به قدرت و تاثیرگذاری این کشور در جهان وارد کرده و مانعی مهم خواهد بود بر سر اجرای نقشه‌های آینده ایالات متحده برای جهان، و مطمئنا خبری خوش برای دنیا خواهد بود.

مانی الوند

کد مطلب: 91574
 
Share/Save/Bookmark