میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
تاریخ انتشار : سه شنبه ۷ تير ۱۴۰۱ ساعت ۲۲:۴۹
 
 
جشنواره چهل و یکم ؛ شور یا بی نمک ؟؟!!
حدود هشت ماه دیگر پایتخت ، میزبان چهل و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر خواهد بود...
حدود هشت ماه دیگر پایتخت ، میزبان چهل و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر خواهد بود . جشنواره ای که در چهل دوره گذشته هیچگاه فُرم کامل و بی نقصی را از خود ارائه نداده است . بسیار بودند سینماگرانی که ضعف در برگزاری و همچنین داوری و قضاوت در این فستیوال را بهانه ای برای کنار گذاشتن اثرهایشان از جشنواره فجر دانستند .
چهلمین دوره جشنواره فجر که بهمن ماه سال گذشته در محل برج میلاد برگزار شد از همان روزهای اول به حاشیه رفت . جایی که مسئولان برگزاری ، بر سر مکان این همایش با کشمکش هایی روبرو شدند و در نهایت از میان پردیس ملت و برج میلاد و پردیس چارسو ، قرعه به نام مرکز همایش های برج میلاد که زیر مجموعه شهرداری تهران است ، افتاد .
این انتخاب در حالی صورت گرفت که اکثر سینماگران و کارگردانان نسبت به انتخاب برج میلاد به عنوان محل نمایش اعتراض داشتند و استانداردهای این مکان را مناسب برای برگزاری این فستیوال نمی دانستند . در هر صورت و با تمام حواشی، جشنواره به مانند سی و نه سال قبل برگزار شد و آثار طبق جدول زمان بندی که از چند روز قبل آن منتشر شده بود بر روی پرده نقره ای برج میلاد به نمایش گذاشته شد .
کلنگ افتتاحیه جشنواره چهلم با فیلم «بیرو» ساخته مرتضی علی عباس میرزایی زده شد و از همان ساعات اولیه و با پایان یافتن فیلم و متعاقبا بازخورد آن در نشست خبری ، مشخص شد که هیات انتخاب گزینه مناسبی را برای شرکت در بخش سودای سیمرغ جشنواره چهلم انتخاب نکرده است .
انتخاب اشتباه ، مدیریت ضعیف در انتخاب محل مناسب برای نشست خبری و صد ها مشکل دیگر که با چشم غیر مسلح هم قابل رویت بود ، بی صدا فریاد می زد که قرار نیست جشنواره چهلم چنگی به دل بزند .
جشنواره فجر بزرگترین فستیوال داخلی برای اهالی سینماست و انتظار می رود که همین فستیوال به تنهایی بتواند حداقل سالی یکبار هم که شده جوابگوی مزاج سینماگران و منتقدان باشد ولی متاسفانه با اهمال از سوی مدیران ذی ربط و انتخاب های فرمایشی و بعضا نادرست ، جشنواره هر ساله به حاشیه کشیده می شود تا جایی که دیگر هیچ یک از منتقدان دل و دماغ آمدن به جشنواره و پیگیری آن را نداشته باشند .
هیات انتخاب جشنواره چهلم سهوا یا عمدا آثاری را برای بخش رقابتی سودای سیمرغ انتخاب کرد که حتی به جرات می توان گفت که کارگردانان این آثار پس از اینکه نام فیلم های خود را در بخش پایانی مسابقات دیدند ، شگفت زده شدند .
دِرب ، نَمور ، لایه های دروغ ، بیرو ، شب طلایی و ماهان جز آثاری بودند که به حق ، بیشترین نقد منفی و کمترین امتیاز را از آن خود کردند . حال سوال اینجاست ؟؟!! چرا هیات انتخابی که بهروز افخمی و پوران درخشنده که جز با سابقه ترین و بهترین کارگردان های ایران را در خود می بیند باید چنین فیلم هایی را برای ورود به بخش اصلی مسابقات ، انتخاب کند ؟؟
جواب این سوال همچنان ابهام دارد و به مانند بسیاری از مشکلاتِ سینمای ایران تابحال درست و حسابی به آن پاسخی داده نشده است و قطعا نباید هم امیدوار بود که به این زودی به جوابِ این سوال مهم دست پیدا کنیم !
با نگاهی به جشنواره های خارجی می توان پی برد که همیشه سعی بر آن بوده که در بخش اصلی هر فستیوالی بهترین آثار به نمایش گذاشته شود ، حال برندگان عنوان کی و چه فیلمی است و آیا عادلانه انتخاب می شوند یا خیر ، بماند ! ولی در جشنواره فجر همیشه تصمیم گیری ها برعکس بوده و هیات انتخاب نتوانسته عملکرد مناسبی از خود به جای بگذارد.
برای جواب دادن به این پرسش می توان سوال دیگه ای را مطرح کرد ! چرا جشنواره فجر تنها یک هیات داوران ندارد ؟ چرا باید یک هیات فیلم ها را ببینند و انتخاب کنند و هیات دیگری وظیفه داوری آنها را بر عهده بگیرند ؟؟ چه الزامی است که دو هیات درگیر این کشمکش و انتخاب شوند ؟؟
اکثر اوقات مسئولین این حوزه نگاهی از بالا به پایین داشته اند و دارند و بر خلاف ذات سینما که نقد، عضو لاینفک آن است ، هیچگاه نقدپذیر نبوده و نیستند . چرا از الان شروع نکنیم و جشنواره چهل و یکم فیلم فجر را تنها با یک هیات ، برگزار نکنیم ؟!
فضای مجازی اگرچه مضراتی دارد ولی در خلال برگزاری اینگونه فستیوال ها همیشه مفید و مثمر ثمر بوده است . از گوشه و کنار فضای مجازی خبر می آمد که هیات داوران جشنواره چهلم از بسیاری از آثار بخش اصلی راضی نیستند و نسبت به عملکرد هیات داروان نقد جدی دارند ولی به هر صورت جشنواره به پایان رسید و با آن اختتامیه بحث برانگیز بالاخره سیمرغ میان برندگان توزیع شد ولی تکرار خطا عین حماقت است .
یکبار جلوی ضرر را بگیریم منفعت است ، پیشنهاد این است ؛ هیات انتخاب را حذف و به جای آن هیات داوران مسئول انتخاب و داوری بخش اصلی جشنواره یا همان سودای سیمرغ بشوند . از قدیم گفته اند که آشپز دوتا شد غذا یا شور میشه یا بی نمک
جشنواره چهل و یکم را شور یا بی نمک نکنید ! ادغام هیات داوران و هیات انتخاب می تواند گام بزرگی در جهت احقاق حقوق سینماگران و همچنین جذاب تر شدن این فستیوال با ارزش در داخل کشورمان باشد .

نویسنده: علی کلانتری
کد مطلب: 123104
 
Share/Save/Bookmark