اگر ... آنگاه ...

اگر در هشتاد سال پیش نظام برنامه‌ریزی توسعه در ایران بر پایه منطق صحیح برنامه‌ریزی بنا شده بود آنگاه می‌توانست بر مبنای...

27 خرداد 1397 ساعت 21:50


یکم: اگر در هشتاد سال پیش نظام برنامه‌ریزی توسعه در ایران بر پایه منطق صحیح برنامه‌ریزی بنا شده بود آنگاه می‌توانست بر مبنای نیازهای روزآمد جامعه شکل بگیرد و رشد کند.
دوم: اگر پیشگامان برنامه‌ریزی در ایران به دلیل وابستگی، برنامه‌های توسعه را محل تاخت و تاز بیگانگان یعنی سفارت آمریکا و مستشارانش نمی‌ساختند آنگاه از درونداشت‌های دینی و ملی استفاده می‌شد.
سوم: اگر مفهوم برنامه و برنامه‌ریزی در ایران از سال‌های ابتدایی اجرای برنامه‌های توسعه بدرستی فهمیده می‌شد، آنگاه فهرست اقداماتی که بناست با پول نفت انجام شود را برنامه توسعه نامیده نمی‌شد.
چهارم: اگر پیروی از مظاهر دل‌فریب غرب را توسعه یافتگی نمی‌نامیدند، آنگاه دربار وابسته رژیم پهلوی محل برنامه‌ریزی و معاملات کلان با استعمارگران نبود و منابع این ملت لوطی‌خور نمی‌شد!
پنجم: اگر دانشگاه‌ها، حوزه‌های علمیه و نخبگان زمانه به وظیفه خود عمل می‌کردند، آنگاه بیگانگان از طریق نفوذ نرم علمی بر نظام برنامه و بودجه این مملکت مسلط نمی‌شدند.
ششم: اگر از ره‌آورد شش برنامه های عمران و توسعه آمریکایی برای ایران بپرسید آنگاه سخن یکی از اهالی بخارا در توصیف حضور مغولان در ایران به ذهن می‌رسد که گفته بود: آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند.
هفتم: اگر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مسیر استقلال‌طلبی در عرصه برنامه و برنامه‌ریزی پیگیری می‌شد آنگاه برنامه ششم عمران و توسعه رژیم گذشته را (مدل سه شاخگی و اقتصادسنجی) با اندکی تغییرات به عنوان برنامه اول توسعه به کشور قالب نمی‌کردند.
هشتم: اگر مجلس شورای اسلامی، آگاهی و تخصص لازم برای درک مفهوم غلط از برنامه و مسیر نادرست برنامه‌ریزی در کشور را داشت، آنگاه به راحتی برنامه‌های توسعه کشور به تصویب نمی‌رسید.
نهم: اگر در شورای نگهبان، با رویکردی عالمانه دینی و علمی علاوه بر بررسی‌های شکلی، به ارزیابی روح حاکم بر برنامه و برنامه‌ریزی و نقش آن در توسعه اجتماعی پرداخته بود، آنگاه برنامه‌های توسعه هیچ‌گاه به عنوان قانون تایید نمی‌شد.
دهم: اگر دولت‌های پس از انقلاب اسلامی، به عدم تحقق اهداف در اجرای برنامه‌های توسعه و بروز مشکلات روزافزون در زندگی مردم توجه می‌کردند، آنگاه تغییر اساسی در نظام برنامه‌ریزی و اجرا را در دستور کار خود قرار می‌دادند.
یازدهم: اگر نهادها و دستگاه‌های نظارتی بر کار خود از نظر علمی و تخصصی مسلط بودند، آنگاه انحراف شدید برنامه‌های توسعه را از معیارها، اعلام و از تشدید مشکلات در زندگی مردم جلوگیری می‌کردند.
دوازدهم: اگر از ره‌آورد برنامه و برنامه‌ریزی در چهار دهه گذشته بپرسید آنگاه باز هم جمله معروف اهل بخارا به ذهن می‌رسد که گفته بود: آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و رفتند. ایادی رژیم گذشته، نفوذی‌ها، ساده‌اندیشان دلسوز و خیل عظیم کارنابلدان تشنه قدرت و نه شیفته خدمت در نظام برنامه‌ریزی کلان و خرد در تقسیم کار ملی، خواسته یا ناخواسته کاری با منابع ملی ایران اسلامی کردند که مغولان کردند. اکنون مائیم و انبوهی از مشکلات در زندگی مردم و این راه‌نامه.
مراقب راه‌زنان باشید 

نوبسنده: دکتر محمدرضا ناری ابیانه - رییس مرکز مطالعات راه بردی سیاست روز


کد مطلب: 104765

آدرس مطلب: http://siasatrooz.ir/vdcaiyn6m49nw01.k5k4.html

سیاست روز
  http://siasatrooz.ir