میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی فرهنگ خبر
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۹ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۲۳:۳۳
 
 
«لس‌آنجلس تهران» سرشار از سطحی‌نگری

تیناپاکروان سینماگری مستعد است و ساخته‌های سینمایی‌اش از آشنایی نسبی او با ابزار، زبان و بیان سینمایی حکایت دارند. توجه به مضامین اجتماعی با تمرکز بر اخلاق‌مداری و لحاظ نگاه زنانه به آدم‌ها و رویدادها و پرهیز از کلیشه‌ها در آثار اجتماعی این بازیگر، تهیه کننده و فیلمساز، نشانگر دوری نگرش و دغدغه‌های او از نازل‌اندیشی و نازل‌سازی و سینمای گیشه است.
ساخته جدید پاکروان یک فیلم کمدی اجتماعی با اندکی تفاوت در پرداخت اما در ردیف برخی آثار رایج این گونه سینمایی بازارپسند است. این فیلم افزون بر آزمون طنز و کمدی‌سازی و کسب تجربه بیشتر در فیلمسازی برای او، حاصل کوشش این کارگردان درهمسویی با جامعه و پاسخ نیاز مخاطب به شادی و سرگرمی و بخت‌آزمایی خود در کورس فروش فیلم‌ها است. داستان و قالبی که برای ساخت «لس‌آنجلس تهران» گزینش شده با آنکه تازه نیستند ولی از تلاش فیلمساز برای متفاوت گویی و متفاوت‌سازی مضامین و موقعیت‌های تکراری خنده‌ساز نشان دارند. فیلم پاکروان با محوریت یک شخصیت اصلی و ماجراهای مرتبط با او و گویا اساساً با توجه به خصوصیات و ویژگی‌های فیزیکی و شخصیتی و توانایی‌های پرستویی، برای این بازیگر نوشته و ساخته شده است.
از همین رو نقش و بازی او در موفقیت و یا ناموفق بودن فیلم پاکروان نقش کلیدی دارد. پرویز پرستویی بازیگر توانمندی است و بازی‌های خوبی از او در فیلم‌های کمدی هم دیده‌ایم ولی او در «لس آنجلس تهران» به رغم ابعاد مختلف و چندگانگی نقش‌هایش به دلیل ضعف در شخصیت‌پردازی وتیپ‌نمایی و بازی‌های متوسط در استحکام بخشی و جذابیت فیلم توانا ظاهر نشده است.
با آنکه موضوع‌های اجتماعی در «لس‌آنجلس تهران» دارای جایگاه مهم هستند، اما نگاه سطحی کارگردان به آنها، سوژه‌های فیلم را در سطح نگه داشته و ماجراها و رخدادها، کمتر از منطق روایی و سینمایی برخوردارند. نوع طنازی‌های فیلم نیز اغلب در محدوده تکرار برخی شوخی‌ها، موقعیت‌ها، دیالوگ‌ها، حوادث و بازی‌ها درجا می‌زند و از نوآوری در این عرصه چندان بهره ندارد. «لس‌آنجلس تهران» تجربه زیاد موفقی برای این کارگردان و یادآور توانایی‌های پرستویی در ایفای نقش‌های کمدی نیست. البته این فیلم، امتیازهایی نیز در گریم، ویژوآل و تمرکز بر اخلاق‌گرایی، ارائه برخی لحظه‌های خنده‌دار و دوری از قلقک تماشاگر برای خندیدن بی‌معنا دارد که قابل توجه است. با این همه سومین فیلم پاکروان، عمدتاً تجربه‌ای دیگر در فیلمسازی و توان سنجی در کمدی‌سازی درکارنامه سینمایی او است. سینماپرس

جبار آذین - منتقد و مدرس سینما

کد مطلب: 106679
 
Share/Save/Bookmark