میزان آمادگی برای مدیریت بحران در کشور...
به اندازه کافی وجود دارد.
پیشرفت داشته اما با مطلوب فاصله دارد.
در حد صفر است و عقب گرد هم داشته است.
 
داخلی ورزش خبر
تاریخ انتشار : جمعه ۱۵ بهمن ۱۳۸۹ ساعت ۰۹:۴۳
 
 
نگاهی به عملکرد ستاره ها در بازیهای ملی لژیونرها در مظان اتهام
بعد از جام ملتهای 1996 و معرفی یک نسل جدید به فوتبال ایران و استارت لژیونر شدن بود که داستان بازی نکردن برای تیم ملی و نگه داشتن «ساق پا» مطرح شد. قبل از این زمان، نه بحث لژیونر چندان مطرح بود و نه بازیکنی با این اتهام روبرو می شد.
نمایش ضعیف و دور از انتظار مسعود شجاعی و جواد نکونام در جام ملتهای آسیا باز هم تاریخ را تکرار کرد، تاریخی که برای اولین بار بعد از پایان جام ملتهای 2000 لبنان کلید خورد و خیلی ها را بر آن داشت تا انگشت اتهام بازی نکردن برای تیم ملی را به سوی مهدی مهدوی کیا، مردی که آن روزها درخششی فوق العاده در ترکیب مردان بندر هامبورگ داشت، نشانه بروند. کار تا آنجا بالا گرفت که حتی اسماعیل حلالی هم علنا در برنامه 90 مهدوی کیا را به بازی نکردن و جلال طالبی و کادر فنی را به پارتی بازی محکوم کرد.

مهدی مهدوی کیا
مهدوی کیا برای هامبورگ یک ستاره تمام عیار بود و فریادهای «میدی، میدی» هر هفته در آ. او. ال آره نا شنیده می شد ولی وقتی تیم ملی را در جام ملتهای لبنان دیدیم اثری از شماره 15 مهار ناشدنی هامبورگ نبود. مهدوی کیا آرام ترین روزهای ملیش را پشت سر گذاشت و در حالیکه همگان معتقد بودند شماره 2 نباید در ترکیب اصلی باشد اما مهدوی کیا در تمام بازیها فیکس بود. اسماعیل حلالی در برنامه 90 مهدوی کیا را به بازی نکردن برای تیم ملی و نگه داشتن ساق پایش متهم و محکوم کرد و مهدوی کیا هم در معدود دفعاتی که از کوره در رفت حلالی را جزو هزار بازیکن اول فوتبال ایران هم جای نداد. حالا و بعد از گذشت بیش از یک دهه از این موضوع می توان به این نتیجه رسید که مهدوی کیای لبنان بدترین مهدوی کیای تیم ملی بود، به چه علتی؟ نمی دانیم.

رحمان رضایی
همیشه جای سوال بود که واقعا او با همین توانایی که در تیم ملی نمایش می دهد راهی دفاعی ترین لیگ دنیا شده و اخبار درخششش منتشر می شود؟ رضایی تیم ملی هیچ شباهتی به آن مدافع سخت‌گیر مسینا و پروجا نداشت. او بدون بازی کردن در استقلال و پيروزي راهی اروپا شد و در مهد فوتبال دفاعي بازی کرد. در هر حال اشکال یا از دیدن ما بود که در رضایی هرگز چهره یک مدافع سخت گیر که به هیچ مهاجمی باج نمی‌دهد را نمی دیدیم یا اینکه او واقعا رضایی اسکودتو و ایتالیا را برای انجام بازیهای ملی به ایران نمی آورد. بدون شک اصلی‌ترین نکته ای که از رضایی ملی پوش در ذهن داریم همان ضرباتی است که بر سر و صورت بداوی وارد کرد.

وحید هاشمیان
وقتی در همان بازیهای ملی اولش دو بار دروازه قرقیزستان را در بازیهای آسیایی بانکوک باز کرد همگان از تولد یک علی دایی جدید در فوتبال ایران گفتند ولی هاشمیان هیچگاه برای تیم ملی یک ستاره یا مهاجمی گلزن مثل دایی نبود. در حقیقت اگر گلی که در مرحله مقدماتی جام جهانی 2006 وارد دروازه قطر کرد و آن دو گلی که در تهران به ژاپن زد، که اصلا هم گل های کم ارزشی نبودند، را از کارنامه او حذف کنیم با مهاجمی روبرو می شویم که برای تیم ملی گل نمی زد در حالیکه یک فصل تمام هر هفته گلزنی او برای بوخوم روی خروجی خبرگزاری ها نقش می بست. تیم ملی در جام ملتهای 2007 امید زیادی به شماره 9 داشت اما او مانند جام جهانی 2006 کاری نکرد و گلی نزد.

مسعود شجاعی
اینکه تیم ملی هرگز در یک دیدار رسمی که با گلزنی مسعود شجاعی همراه بوده نتوانسته به پیروزی برسد، نمی تواند موضوع کم‌اهمیتی به شمار بیاید. نمایش او در جام ملتهای قطر چیزی نبود که مثلا با پیراهن اوساسونا روبروی ساراگوسا از او دیده بودیم. شجاعی جز یک ضربه چیپ در بازی با کره جنوبی هیچ کار دیگری انجام نداد در حالیکه قرار بود همان مردی باشد که یک تیم را دریبل می زند و سرنوشت را در یک لحظه تغییر می دهد. شماره 8 جدید تیم ملی بدون شک یک بازیکن کاملا معمولی است، مردی که علاقه زیادی به نمایش دادن با توپ دارد و روی همین اصل بود که وقتی در بازی آخر مقدماتی جام جهانی 2010 توپ را جلوی دروازه گرفت به جای زدن گل ترجیح داد بچرخد و مدافعان را دریبل بزند، شاید تیم ملی با آن ضربه ای که زده نشد راهی آفریقای جنوبی می شد.

جواد نکونام
نكونام اوساسونا كجا ،كاپيتان ايران در جام ملتهاي آسيا(قطر)كجا! کاپیتان در قطر خیلی ضعیف بود و با نمایش های اسفبارش تبدیل به سیبل منتقدان شد، مردی که حتی نام جواد خیابانی را هم وارد لیست دلایل حذف تیم ملی کرد و خیلی زود شمشیر را به روی قطبی بست و حتی مدعی شد به سعیدلو و کفاشیان هم گفته نباید به این تیم امید بست.
سوال اصلی اما این بود، چرا به جای درخشش او شاهد کلکسیونی از پاس های اشتباه ژنرال تیم ملی بودیم که گل کره جنوبی هم روی یکی از این گاف ها رقم خورد؟
نکونام همه توانش برای جام ملتها را در آن مصاحبه با روزنامه قطری و علیه خبرنگاران ایرانی خرج کرد و دیگر چیزی برای ارائه نداشت. حرف‌هایش به عنوان دفاع در برنامه 90 هم بیشتر به تلاش‌های یکي در آستانه غرق شدن شباهت داشت که حاضر بود به هر چیزی دست بزند تا نجات پیدا کند.
کد مطلب: 57147
 
Share/Save/Bookmark